Ѓорѓија Најдоски

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Роден 18 февруари 1942
Македонија Лактиње, Македонија

Ѓорѓија Најдоски е македонски поет, раскажувач и романописец.[1]

Биографија[уреди | уреди извор]

Најдоски е роден на 18 февруари 1942 година во с. Лактиње, Охридско. Завршил Филолошки факултет во Скопје. Доктор по политички науки. Работи во Културно-информативен центар во Скопје. Член на ДПМ од 1967 година.

Библиографија[уреди | уреди извор]

  • „Крвоболие“ (поезија, 1967)
  • „Оклетија“ (поезија, 1973)
  • „Дејан“ (роман, 1974)
  • „Потонати океани“ (поезија, 1975)
  • „Сказна за бронзеното срце“ (сказна за млади, 1977)
  • „Патот, додека трае“ (поезија, 1985)
  • „ВМРО (Об.) и журналистичката дејност на Димитар Влахов“ (научен труд, 1987)
  • „Црвената песна на славејот“ (романизирана биографија за К. Абраш, 1988)
  • „Ветар во градите“ (роман за млади, 1990)
  • „Националната улица“ (роман, 1997)
  • „Информативниот систем на Македонија“ (научен труд, 1999)
  • „Осаменици“ (раскази, 2000)

Наводи[уреди | уреди извор]


  1. Македонски писатели/Macedonian writers, Друштво на писатели на Македонија, 2004, стр. 171.