Прејди на содржината

Цапарско Поле

Од Википедија — слободната енциклопедија
(Пренасочено од Ѓаваткол)
Воздушен поглед на областа

Цапарско Поле (во минатото познато како Ѓават-Кол или Ѓаваткол) — мал висорамнински предел во Македонија, западно од Битола, во горниот тек на реката Шемница. Од југ е заградено со Баба Планина со врвот Пелистер (2.601 м.), а од североисток со Бел Камен (1.431 м.) од запад со планината Бигла, со превојот Ѓавато (1.167 м.) од каде западно се префрла на соседната Преспанска Котлина со Преспанското Езеро и градот Ресен. Интересно е да се наведе дека преку превојот Ѓавато и Цапарско Поле поминувал римскиот пат Вија Егнација.

Истовремено, Цапарско Поле или Ѓаваткол претставува мала мала историско-географска област во југозападниот дел на Македонија.[1]

Географија

[уреди | уреди извор]
Воздушен поглед на областа

Цапарско Поле се состои од три одделни мали котлини во источното подножје на планината Бигла.

  • Јужната котлина се наоѓа во горниот тек на реката Шемница и за центар го имало село Ѓавато, бидејќи за време на османлиското ропство тоа село било најголемо. Покрај него во котлината влегуваат селата Маловиште, Кажани, Доленци, Лера, Рамна, Српци, Ротино и Цапари.
  • Средната котлина се наѓа во средниот тек на реката Шемница, кој денес во најголем дел е зафатен Стрежевското Езеро. Најголемо село тука, порано било влашкото село Гопеш. Покрај него во котлината влегуваат Метимир, Свиниште кое сега е делумно потопено во водите на езерото Стрежево, но како сведок денес постои само црквата кај гробиштата и селото Стрежево кај кое денес е изградена браната на акумулацијата.
  • Северната долина е на реката Мраморица (Смилевска Река) односно горниот тек при што само едно село влегува во котлината - Смилево.

Историја

[уреди | уреди извор]
Ѓаваткол - Кажани (лево) и Цапари (десно) за време на Првата светска војна

Во почетокот на XX век, Ѓаваткол е посебна нахија во Битолскиот Вилает за време на административната поделба на Отоманското Царство.

Денес, оваа област е вклучена во Општина Битола, а само селото Смилево е дел од Општина Демир Хисар.

Традиционално во оваа област е населена со мешано население — Македонци, Власи и нешто Албанци.

Панорама на областа

Во Цапарско Поле има 13 села, меѓу кои најголеми се Цапари и Ѓавато.[2]

Другите села се: Ротино, Српци, Рамна, Лера, Свиниште, Стрежево, Метимир, Гопеш, Доленци, Кажани и Маловиште.

Во некои извори се изоставува селото Смилево од оваа област.

Население

[уреди | уреди извор]

На табелата е прикажан бројот на население во селата во Цапарско Поле низ сите пописни години:[3]

населено место 1948 1953 1961 1971 1981 1994 2002
1. Гопеш 243 214 97 98 / 3 /
2. Доленци 428 433 434 482 466 281 265
3. Ѓавато 1 554 1 502 1 116 829 523 162 122
4. Кажани 138 178 134 180 165 104 75
5. Лера 442 485 395 378 444 153 122
6. Маловиште 504 446 334 309 257 121 98
7. Метимир 184 194 143 128 87 14 10
8. Рамна 310 325 299 285 256 86 61
9. Ротино 575 598 573 566 513 193 113
10. Свиниште 235 235 218 164 139 / /
11. Стрежево 366 361 356 263 366 / /
12. Српци 634 650 548 497 547 111 65
13. Цапари 1 807 1 809 1 618 1 468 1 871 565 493
ВКУПНО 7.420 7.430 6.275 5.647 5.634 1.793 1.424

Највисоката бројка на население областа го имала во 1953 година, по што следуваат масовни миграции во Битола, но и во прекуокеанските земји, а најмногу во Австралија, за во 2002 година да брои само 1.424 жители или 80,8 % помалку во споредба со 1953 година.

  1. АЛУШЕВСКИ, Илија. – Народни верувања во вампири во селата од Ѓаваткол; 2004
  2. Годишен зборник на Земјоделско-шумарскиот факултет на Университетот-Скопје: Земјоделство; Земјоделско-шумарски факултет - 1954
  3. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година) *Државен завод за статистика http://makstat.stat.gov.mk Архивирано на 3 февруари 2020 г..