NGC 5155

Од Википедија — слободната енциклопедија
NGC 5155

{{{опис}}}

Соѕвездие Кентаур
Епоха Ј2000.0
Положба
Ректасцензија 13 ч 28 м 18 с
Деклинација -63° 28' 0""
Податоци од набљудување
Вид на тело ѕвездено јато
Морфолошки вид *Cloud
Физички податоци
Привидни димензии 60' x ?'
Историја
Откривач Џон Хершел
Откриена 16 јуни 1835
Други ознаки ESO 96-SC13

NGC 5155ѕвездено јато во соѕвездието Кентаур, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.

Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5155 се споменува и како ESO 96-SC13.

Откривање[уреди | уреди извор]

Објектот е откриен на 16 јуни 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.

Податоци[уреди | уреди извор]

Податоци од набљудување[уреди | уреди извор]

Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5155 е од видот *Cloud.[1] NGC 5155 има само една позната привидна димензија, која изнесува 60'.[2]

Астрономски податоци[уреди | уреди извор]

Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 28 м 18 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -63° 28' 0"".[3]

Други поделби[уреди | уреди извор]

Проучување на NGC 5155 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката . Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 451; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8995. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

Користена литература[уреди | уреди извор]

  • Sulentic, Jack W., and William G. Tifft, "The Revised New General Catalogue of Nonstellar Astronomical Objects (RNGC)", Tucson, Arizona: University of Arizona Press, 1973. (4016,0).

Надворешни врски[уреди | уреди извор]