Шехзаде Мустафа

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Шехзаде Мустафа
La Soltane Gabriel Bounin 1561.jpg
Убиството на принцот Мустафа во 1533 година била тема на француската трагедија од 1561 година La Soltane од Габриел Бунин
Роден 1515
Маниса , Отоманска Империја
Починал 6 октомври 1553
Конија, Отоманска Империја
Татко Сулејман Величествениот
Мајка Махидевран

Шехзаде Мустафа (1515, Маниса - 6 октомври, 1553 во Конија) бил владетел на Маниса во периодот од 1533 до 1541 година и владетел на Амасија. Тој бил најголемиот син на Сулејман Величествениот а негова мајка била Махидевран.

Мустафа бил роден во 1515 година во Маниса во времето кога Сулејман сеуште бил принц и владетел на Маниса. Како прв роден син тој бил наследник на османлискиот трон но според некои историчари по женидбата на Сулејман со Рокселана тој како свој наследник го гледал Шехзаде Мехмед, најстариот син на Рокселана. Сулејман му овозможил повеќе прилики на Мехмед и според тоа тој го подготвувал за престолонаследник. По овие случувања, Мустафа доживеал и втор шок од страна на неговиот татко по неговото преместување од Маниса во Амасија. Владеењето во Маниса му било доделено на Мехмед. И покрај тоа што бил преместен во Амасија, Мустафа добил декрет според кој неговиот татко сеуште во него гледал како иден султан. Според Сулејман, Мустафа бил испратен во Амасија за да обезбеди одбрана на источниот брег на Отоманската Империја и да научи како да управува со големата држава.

Во Амасија Мустафа ја добил веста за смртта на својот брат Мехмед. Се чинело дека препреките за престолот на Мустафа ги снемало но тој сеуште се соочувал со уште еден предизвик, а тоа бил Шехзаде Бајазит, чија мајка била Рокселана. Во 1547 година во времето на Османлиско-сафавидската војна, Сулејман се сретнал со своите три синови на различни места за да разговара за политичката ситуација во земјата. По ова следувала трка кон престолот меѓу тројцата браќа, вклучувајќи го Селим. Во 1544 година Селим бил испратен во Маниса како управител[1].

Животот на Мустафа бил во опасност посебно по смртта на Паргали Ибрахим Паша и новиот сојуз меѓу Руштем Паша и Рокселана. Рокселана според повеќе извори направила заговор за соборување на Мустафа. Во текот на еден поход, Руштем Паша испратил еден од најдоверливите негови луѓе да извести дека султанот Сулејман не бил на чело на армијата, по кое војниците сметале дека дошло времето принцот Мустафа да го зазеде престолот. Султанот на ова многу се налутил.

Така, во текот на Иранската воена кампања, армијата на Сулејман заминала во градот Ерегли. Додека тој бил во Ергели, Руштем Паша му понудил на Мустафа да се приклучи кон армијата на неговиот татко. Претходно пак, Руштем го предупредил на султанот дека Мустафа се подготвувал да дојде во Ергели и да го убие на Сулејман[2].

Мустафа ја прифатил понудата на Руштем Паша и заедно со својата војска заминал кон градот Ергели. Сулејман овој потег го видел како закана и решил Мустафа да го убие. Кога Мустафа влегол во шаторот на Сулејман за да се сретнат, стражарите на Сулејман го нападнале и по долгата борба го убиле на принцот[3].

По неговата смрт, јаничарите и војниците на Мустафа протестирале против одлуката на Сулејман, и главно ги обвинувале Рокселана и Руштем Паша. По ова Руштем Паша бил ослободен од позицијата голем везир и бил испратен назад во Истанбул.

Наводи[уреди]