Шарлов закон

Од Википедија, слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Анимација која го покажува односот помеѓу температурата и волуменот при константен притисок.

Шарловиот закон (познат и како закон на Шарл и Геј-Лисак) е еден од основните гасни закони. Законот беше за прв пат објавен од Јозеф Луис Геј-Лисак во 1802 година, но неговата работа се базирала на необјавен труд на Жак Шарл од околу 1787 година. Според овој податок, законот се нарекува Шарлов.

Шарловиот закон кажува дека при константен притисок, волуменот на дадена маса гас се зголемува или намалува од истиот фактор од којшто температурата на тој гас се зголемува или намалува. Формулата за овој закон е:

\frac{V}{T} = k

-каде:

За да се одржи константата k, за верме на загревањето на даден гас при фиксен притисок, волуменот мора да се зголеми. Обратно - со ладењето на гасот се намалува волуменот. Точната вредност на константата не треба да се познава за да се употреби законот во споредба меѓу два волумени на гас на еднакви притисоци:

\frac{V_1}{T_1} = \frac{V_2}{T_2} \qquad \mathrm{\rarr} \qquad \frac {V_2}{V_1} = \frac{T_2}{T_1} \qquad \mathrm{\rarr} \qquad V_1T_2 = V_2T_1.

Шарловиот закон, Геј-Лисаковиот закон и Бојл-Мариотовиот закон го образуваат комбинираниот гасен закон. Трите основни гасни закони во комбинација со Авогадровиот закон се сумирани со законот за идеалне гас.