Хајди (роман)

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај

Романот „Хајди“ е дело кое припаѓа на литературата за деца.[1] Главниот лик е девојчето Хајди, а сижејното дејство го градат нејзините доживувања и искуства во дедовиот дом сместен во швајцарските планини и подоцна во вилата од градот Франкфурт. Освен Хајди, се појавуваат низа споредни ликови почнувајќи од Петре, дедото, Клара па сѐ до надлежните во домот на Клара.

Биографски податоци за писателот[уреди]

Во 1852 година, Јохана Хеусер стапила во брак со Бернард Шпири, кој бил адвокат. Тие живееле во градот Цирих, кога Јохана почнала да пишува за животот во нејзината земја. Прво и најпознато дело на Јохана Шпири е приказната за деца и возрасни "Хајди", кое го напишала за четири недели. Хајди е приказна за девојка, сираче кое живее со својот дедо на Швајцарските Алпи. Нејзиниот сопруг, и единственото дете по име Бернард, починале во 1884.

Содржина[уреди]

Еднаш, во едно време, во старо гратче Маенфелд си имало некоја жена која имала две ќерки од која едната имала сопруг и била бремена. Кога се породила, родила прекрасно девојче но таткото од одредени причини не можел да ја види неговата ќерка по име Хајди бидејки заминал од живите луѓе. Не поминало многу време Хајди ја изгубила мајка си, а нешто подоцна и својата баба, па така единствен старател сега и бил нејзината тетка Дета. Дета се грижела за Хајди сама веќе неколку години па решила својата внука да ја однесе кај дедо и, и така направила. По патот додека Дета и Хајди се качувале за да стигнат кај дедото на Хајди кој воопшто не сакал луѓе, сите го избегнувале, зачудено озборувале, а некои и во очи ја прашувале Дета со кој памет го остава малото девојче во рацете на тој стар чудак познат како Чичко од планина. Хајдината тетка, се разбира и Хајди со неа, продолжиле понатаму.По пат го сретнале Петре козарот, кој му бил единствен пријател на Чичко од планина и секогаш кога козарчето ќе го носело своите кози на пасење ги земал и Белка и Лиска, козите на Чичко од планина. Дета и Хајди се искачиле до горе во планината заедно со Петре. Кога Стигнале, Хајди му се претставила возбудено, насмеана на дедо и, а тој пак имал мала расправија со Дета, но сепак Хајди останала кај дедо си. Убаво ја запознала планината и веднаш ја засакала. Ја разгледала и куќата која имала само еден кревет, а биле двајца, но Хајди горе на кровот си направила кревет од сено, а веднаш до креветот имало мало прозорче низ кое влегувала прекрасна светлина. Вечерата била готова. Дедото и внуката кои прекрасно се согласувале, вечерале и си легнале. Утредента Хајди отишла во планината горе со Петре да ги пасат козите, а Чичко им дал малку да јадат леб, сирење и млеко. Хајди брзо се спријателила со козите, кога ќе паднело снег дедото си ја возел внуката со санка. Така Хајди го поминувала своето време. Многу била среќна и посакала засекогаш да остане на планината но по некое време дошла тетка и Дета од градот и кажала дека е време девојчето да научи да чита и пишува па ја понела со себе во градот. Во куќата во градот, каде Хајди требало да престојува луѓето биле многу богати, а девојчето во куќата по име Клара било некаде на возраста на Хајди и не можело да оди, но Хајди и Клара брзо се спријателиле. Во нивниот заедничко-пријателски живот колку и да ги имало среќните мигови на чело со по малку строгата дадилка на Клара г-ѓа Ротен Маер, Клара ја гледала тагата и загриженоста во очите на Хајди за својот дедо, а и копнежот да се врати кај него. Кога дошле таткото и бабата на Клара, г-дин и г-ѓа Сеземан и додека се уште биле тука бил роденденот на Хајди кој го прославиле. Клара како подарок и дала билет за на планината кај Чичко, а Хајди била многу радосна, ја прегрнала својата пријателка и и се заблагодарила. Пред да замине ја поканила Клара да дојде на планината, а таа прифатила со задоволство. Откако дедото си ја видел внуката многу се израдувал. По некое време дошла Клара со нејзината баба, а Петре мислејќи дека Хајди не е повеќе негова пријателка ја скршил количката на Клара, поради што морала веднаш да се врати во градот, но многу сакала да ги види полињата со цвеке, па со помош на Петре и Хајди тоа го направила и многу била тажна што морала да си оди, но таа проодела, насмевката на лице и се вратила и сите биле среќни.

Наводи[уреди]

  1. „Хајди“-Јохана Шпири