Хармоника

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Хармоника
класична хармоника (горе) и руски бајон долу)

класична хармоника (горе) и руски бајон долу)
Класификација
Сродни инструменти

Хармониката е полифон и аерофон музички инструмент со клавијатура или копчиња. Музичарот на хармоника (хармоникашот) со раце го шири и собира “мевот“ чија воздушна струја поминува низ вентили. Овие вентили ги контролираат прстите на хармоникашот со притискање на клавишите.

Звук на хармоника 


Градба[уреди]

Телото на хармониката се состои од две дрвени кутии поврзани со мев. Големината и тежината на хармониката варира во зависност од нејзиниот вид, бројот на регистри и басови. Притисокот на клавишот не се користи како изразно средство, ниту со него се контролира јачината на звукот, туку за тоа исклучиво се користи пумпањето на мевот.

Се разликуваат три основни видови хармоники: клавирска хармоника, хроматска со копчиња и дијатонска хармоника.

Историја[уреди]

Се смета дека првата хармоника ја конструирал Кристијан Фридрих Лудвиг Бушман во 1822 год. во Берлин. Хармониката ја патентирал Цирил Демиан во 1829 год. во Виена. Неговата хармоника имала копчиња само на едната страна, додека другата служела само за развлекувење.

Употреба[уреди]

Хармониката е фолклорен инструмент популарен ширум светот (Франција, Италија, Централна и Источна Европа, Латинска Америка). Присутна е и во традиционалната и новокомпонираната музика во Македонија. Хармониката поретко се користи како инструмент во забавната и сериозната музика.

Кај нас музички дела за хармоника во класичната музика имаат компонирано Тома Прошев и Властимир Николовски.[1]

Видете исто така[уреди]

Извори[уреди]