Фјодор Тјутчев
 |
Оваа статија не наведува никакви извори. (ноември 2009) Ве молиме помогнете со тоа што ќе додадете наводи до веродостојни извори. Непроверливата содржина може да биде изменета или отстранета. |
Фјодор Иванович Тjутчев (руски - Фёдор Иванович Тютчев) (5 декември 1803 – 27 јули 1873) бил истакнат руски поет и дипломат.
Живеел во Минхен, во Торино, бил познаник на Хајне и Шелинг. Не бил активен во литературниот живот и себеси не се сметал за литератор.
Денес се познати околу 400 негови песни кои се многу често цитирани во Русија. Пораните песни ги пишувал во духот на руската поетска традиција на 18 век. Во 1830-те во неговите песни преовладуваат традициите на европскиот (особено на германскиот) романтизам. Тоа е философска (медитативна) лирика во која како основните теми се јавуваат размислувања за суштината на светот, за човековата судбина, за природата. Во 40-тите години на 19 век напишал неколку политички статии по проблематиката на односите меѓу Русија и Западната цивилизација. Во 50-тите години на 19 век Тјутчев пишува низа извонредни љубовни песни во кои љубовта ја сфаќа како трагедија. Тие песни подоцна се собрани во така наречениот „Денисиевски циклус“, односно циклус песни посветен на љубовницата на поетот Елена Денисиева. Во 1860-1870-те во творештвото на Тјутчев преовладува политичка поезија.
Најпознатата од тие песни е „Silentium“ - горчлив повик на молчење, жалење дека луѓето никогаш неќе можат целосно да се разбираат. Зборовите „Секоја изустена мисла е лага“ е еден од најцитираните афоризми на Тјутчев, како што се и „Умот не може да ја сфати Русија“ или пак „Не сме моќни да предвидиме како ке се одѕват нашите зборови“.
