Старотурски јазик
Од Википедија, слободната енциклопедија
|
|
Оваа статија не наведува никакви извори. (ноември 2009) Ве молиме помогнете со тоа што ќе додадете наводи до веродостојни извори. Непроверливата содржина може да биде изменета или отстранета. |
| Старотурски јазик | ||
|---|---|---|
| Зборуван во: | централна Азија | |
| Регион: | централна Азија | |
| Исчезнување: | 13 век, се развил во ујгурски јазик | |
| Јазично семејство: | алтајски Турски јазици Старотурски јазик |
|
| Писмо: | Арапска азбука, Арамејска азбука, Брахамска азбука | |
| Јазични кодови | ||
| ISO 639-1: | нема | |
| ISO 639-2: | ||
| ISO 639-3: | otk | |
Стариот турски јазик или стар ујгурски јазик е најстариот документиран турски јазик, пронајден на натписи од ујгурците во периодот од 7 до 13 век. Не можеме да кажеме дека директно ујгурскиот јазик потекнува од овој јазик, но има доста елементи што укажуваат на таа теорија.
Фонологија [уреди]
Стариот турски јазик има 9 самогласки a, e, ė, i, ï, o, ö, u, ü. Согласките се делат на звучни и безвучни и тие се следниве:
- лабијални: p, v (β), m;
- дентални: t, d (δ), n;
- непчани: č, y, ń;
- меконепчани: k (q, χ), g (γ), ŋ;
- сибилантни: s, š, z;
- ликвидни: r, l.
|
|||||||||||||||||||||||
|
||||||||

