Соломон

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Соломон
שְׁלֹמֹה
Крал на Израел
[[File:King Solomon hebrew.jpg|frameless|alt=]]
Владеење 971 - 931 п.н.е.
Претходник Давид
Наследник Ровоам
Придружник Намах,
Деца Ровоам
Династија Давидова лоза
Татко Давид
Мајка Bathsheba

Соломон (хебрејски: שְׁלֹמֹה) бил последниот од трите цареви на Израелско-јудејското царство, коешто го наследува од својот татко Давид.[1] Соломон е всушност, според Библијата, вториот син на Давид и Витсавеја.

Во Библијата, пророкот Натан му соопштува на Давид дека е Божја желба неговиот прв роден син да умре како казна за убиството на Уриј Хитита. После еднонеделниот пост и молитва, Давид ја добил веста дека неговиот син е мртов и дека е роден нов син, Соломон.

Со своето царство тој управува во средината на 10 век пр.н.е. Името Соломон (Шломо) значи „мирољубив“, а доаѓа од хебрејскиот збор „Шеломох“ (арапски „Сулејман“). Името коe му било дадено на Соломон од бог е (што значи „од Бога љубен“) па така некои истражувачи сметаат дека е Соломон „кралско име“, кое му е доделено пред самата смрт или пред доаѓањето на престол на самиот Соломон. Името на Соломон се поврзува со периодот на владеење на мирот во Израел за време на неговото владеење. Во времето на Соломон, Древен Израел станува една од најголемата воена сила, при што ги присоединува соседните области од долината на Еуфрат до границите на Египет. Државата, создадена однего, се распаѓа малку по неговата смрт.

Голем дел од гледиштата за Соломон се од Библијата, при што малку подоцна се заклучува дека некои од книгите во Библијатасе токму на („Еклисиаст“ и „Песна на песните“). Во Библијата, Соломон е опишан како голем мудрец, богатство и моќ, но во исто време е обвинуван за толерантноста кон многубројните жени, кои јудаизмот го примале вера.

За време на неговото владеење, Израел доживеал голем економски подем. Со Египет и Арабија постоеле копнени односи а со Шпанија, Јужна Индија и некои области од Африка- морски. Соломон управувал со Ерусалим и бил првиот цар, кој решил да се изгради храм во градот.[1] Соломон е бил човек кој се карактеризирал по своите мудри изреки. Така, од многу земји од целиот свет доаѓале многу народ се со цел да ги слушнат изреките на Соломон. Тоа го сторила кралицата Македа од Шиба, каде Соломон ја прекрстил и ја насочил кон верата на Богот Абрахамов. Соломоновите мисли се содржаат во народните поговорки и преданија иако не е можно според многу истражувачи на еден човек да му се препишат толку многу мудрости.

За слабеењето и пропаста на Соломонското царство бил крив, според многумина и самиот Соломон, кој започнал да се вовлекува самиот себе си во големите облици на идололоклонствата кој биле спротивни од верските закони. Така, со овој акт, пророкот на Соломон му предвидел дека неговото царство ќе се распадне на два дела (Израел и Јудеја) и дека неговиот син, Ровоам, ќе ги исплати сите негови гревови кои ги направил во текот на своето владеење. Соломон умира после четириесет годишно владеење и бил закопан во Ерусалим.

Соломон исто така се појавува и во Коранот, но под името Сулејман.

Поврзано[уреди]

Соломон
Помлада гранка на Јудиното племе
Претходник
Давид
Цар на Израелско-јудејското царство
971 п.н.е. – 931 п.н.е.
Наследник
Ровоам
во Јудеја
Наследник
Јеровоам I
во Израел

Наводи[уреди]

  1. 1,0 1,1 Barton, George A.. „Temple of Solomon“. Jewish Encyclopedia: 98–101. New York, NY.: Funk & Wagnalls. ДИП:10.1038/2151043a0(конс. 15 мај 2007)