Скопско-велешки дијалект

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Скопско-велешкиот дијалект на картата на македонските дијалекти. Скопско-велешкиот е дел од централните говори обележани со бела боја.

Скопско-велешки дијалектдијалект на македонскиот јазик што спаѓа во подгрупата на централни дијалекти на западното наречје на македонскиот јазик. Дијалектот се зборува на територијата на градовите Скопје и Велес со околината. Скопско-велешкиот дијалект е близок дијалект со прилепско-битолскиот дијалект и со останатите дијалекти на централната подгрупа. Овој дијалект, заедно со останатите дијалекти од централната подгрупа, се основата врз кој се темели стандардниот македонски јазик.

Фонолошки карактеристики[уреди | уреди извор]

  • употреба на в наместо архаичната х: страх > страв
  • употреба на тврдо л
  • употреба на интервокално в: човек
  • употреба на тврд глас њ;
  • употреба на буквите ќ и ѓ (во останатите дијалекти имаме -јќ- и -јѓ-): куќа.

Морфолошки карактеристики[уреди | уреди извор]

  • употреба на предлогот у наместо во: у град;
  • употреба на суфиксот -уле: дете - детуле;
  • употреба на конструкцијата има + минат партицип: имам работено;
  • употреба на трите членови.

Примери[уреди | уреди извор]

Скопски дијалект
Велешки дијалект

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 Бојковска, Стојка; Лилјана Минова - Ѓуркова, Димитар Пандев, Живко Цветковски (декември 2008). Саветка Димитрова. уред (на македонски). Општа граматика на македонскиот јазик. Скопје: АД Просветно Дело. стр. 436-437. ISBN 978-9989-0-0662-7. 

Надворешни врски[уреди | уреди извор]