Синотибетски јазици

Од Википедија

Сино-тибетски јазици
Географска распространетост:	Источна Азија
Генетска класификација:	Една од основните јазични фамилии во светот.
Поделба:	синитички тибетско-бурмански кирантски (контроверзно) крадајски (контроверзно) Хмонг-миен (контроверзно)
Sino-Tibetan languages

Сино-тибетските јазици се јазична фамилија составена од кинеските и бурманските (мјанмарски) јазици, вклучувајќи околу 250 јазици во Источна Азија, Југоисточна Азија и делови од Јужна Азија. Според бројот на население оваа е втора јазична фамилија веднаш позади индоевропските јазици.

[уреди] Предлози за класификација

Шафер (1966-1974) јазиците ги поделил на следниот начин:

Сино-тибетски (=тибетско-бурмански)

1. синитички
2. даички
3. бодички
4. бурмански
5. барички
6. каренички

Бенедикт ја предложил следната класификација:

Сино-тибетски

1. кинески
2. тибетско-каренски
   1. каренски
   2. тибетско-бурмански

Матисоф ја предложил следната класификација:

Сино-тибетки

1. кинески
2. тибетско-бурмански

Сергеј Старостин ја предложил следната класификација:

Сино-тибетски(верзија 1)

1. сино-кирантиски
2. тибетско-бурманско

Сино-тибетски (верзија 2)

1. кинески
2. кирантиски
3. тибетско-бурмански

[уреди] Референци