Рослау

Од Википедија, слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Рослау
Градски дел во Десау-Рослау
Грб на Рослау
Рослау се наоѓа во Германија
Рослау
Управа
Земја Германија
Покраина Саксонија-Анхалт
Округ Урбан округ
Град Десау-Рослау
Основни податоци
Површина 62 км2
Надм. височина 58 м
Население 13.930  (30 јуни 2006)
 - Густина 225 жит/км2
Други информации
Часовен појас CET/CEST (UTC+1/+2)
Рег. табл. AZE
Пошт. бр. 06862
Повик. бр. 034901
Портал www.rosslau.de
Координати 51°53′00″ СГШ 12°15′00″ ИГД / 

Рослау (германски: Roßlau) е град во Саксонија-Анхалт, Германија, дел од градот Десау-Рослау. Се наоѓа на десниот брег на Елба, тука се сретнуваат два железнички мостови, 3 км јужно од Десау и 35 километри од југоисточно од Магдебург.

Припојување на градот[уреди]

На 1 јули 2007, градот Рослау бил споен кон градот Десау. Заедно, биле именувани како Десау-Рослау. Градоначалник на новиот град е Клеменс Кошиг (избран на 22 април 2007).

Историја[уреди]

Градот „Rozelowe“ бил првпат документиран во 1215. Во 1359, „Dat borchlen zu Rozlau“ бил спомнат. Името е холандско потекло и сугерира на основањето на населбата од жители на холандскиот град Ројцел во Северен Брабант.

Изградбата на мостот над реката Елба се случила во 1583 и само 20 години подоцна градот бил утврден и ги добил своите пазарни права. Во текот на Триесетгодишната војна мостот бил местото на битка. Неколку години подоцна, во 1631, мостот бил уништен. Шест години подоцна, царските војници го запалиле градот; во 1717 градот бил опожарен повторно. Во 1740, градското собрание и замокот биле изградени. Од 1765-1767 Рослау бил точка на колонијалните напади на руската царица Катерина Велика, принцеза на кнежеството Анхалт-Цербст. Во 1806, Прусите повторно го запалиле мостот на Елба. Од 1836-1838 Хенрих, војвода на Анхалт-Кетен ја забрзал обновата на оштетениот средновековен замок во готски и романескнен стил.

Во следните години, се продлабочила врската на мрежата на железничката компанија Берлин-Анхалт, основање на фабрики, весници и бродоградилиште. Во 1907, била ставена во функција трамвајска функција помеѓу Десау и Рослау.

Во есента 1933, владата на Националсоцијалистите во Анхалт поставиле еден од раните концентрациони кампови во поранешната Volkshaus во Хауптштрасе 51, во која најчесто членови на комунистичката партија и социјалдемократската партија биле затворани и измачувани. Во летото 1934, концентрациониот камп бил затворен. Останатите затвореници биле преместени во концентрациониот камп во Лихтенберг.

Придодавањето кон градот Десау, станале главен град на округот, градот Рослау (Елба) бил припоен кон Десау од 1-ви Април 1935 до 1-ви април 1946, што ми го дал на градот потребниот број од 100.000 жители.

До 1991, Рослау бил база на 7-мата армиска дивизија на советските сили во Германија.

Европските поплави од 2002 ги повториле поплавите на Елба од 1845.

Знаменитости[уреди]

Замокот со шанец во Рослау е многу популарно место за отворени настани и настапи. Годишниот „Ова е Ска-фестивал“ се одржува во замокот од 1997. Исто така, постои и Кантри-фестивалот нудејќи настапи во живо, танцување и западно казино.

Европското село било изградена по архитектонскиот натпревар од 1993 до 1996. Архитектонските бироа од Германија, Холандија, Австрија, Унгарија, Финска и Франција проектирале планови и неколку придружни објекти биле изградени. Други места интересни за туристите се „Öhlmühle“ (Нафтената воденица) и градската црква Света Богородица.

Сообраќај[уреди]

„Bundesstrassen“ (Сојузни автопати) B184 и B187 минуваат низ Рослау. Рослау, има и главна железничка станица со врски до Десау, Магдебург, Берлин, Хале, Битерфелд и Лутерштат Витенберг.

Луѓе[уреди]

Рихард Паулик во 1951.
  • Волфганг Швенке (* 22. март 1921; † 3. мај 2006), зоолог, ентомолог и шумски научник
  • Рихард Паулик (* 27. ноември 1903; † 4. март 1979), архитект
  • Готфрид Бандхауер (1790–1837), градител во класицизмот
  • Боби Белке (* 11. април 1926; † 24. мај 2007), актер и популарен забавувач во ГДР

Меѓународни односи[уреди]

Наводи[уреди]

 Оваа статија содржи текст од дело во јавна сопственост„“. Енциклопедија „Британика“ (XI). (1911). Cambridge University Press.

Надворешни врски[уреди]