Проток на гени

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај

Проток на гени (или генска миграција) − поим од популационата генетика кој претставува преминување на алелите од гените од една популација во друга.

Миграцијата во или надвор од популацијата може да биде одговорна за промена на алелните фреквенции (количината на членови кои носат одредена варијанта на ген). Имиграцијата може исто така што резултира во додавањето на нови генетски варијанти на воспоставениот генски пул од одреден вид или популација.

Постојат неколку фактори кои влијаат на степенот на генски проток меѓу различни популации. Еден од најзначајните фактори е подвижноста, бидејќи колку е поголема подвижноста на една единка, толку таа има поголем миграторен потенцијал. Животните се поподвижни за разлика од растенијата, иако поленот и семињата може да се пренесат на големи растојанија преку животните или ветерот.

Одржаниот генски проток меѓу две популации може да доведе исто така до комбинација на два генски пула, притоа редуцирајќи ја генската варијабилност меѓу двете групи. Токму поради ова генскиот проток дејствува силно против специјацијата, со рекомбинирање на генските пулови на групите, и со тоа намалување на разликите во генската варијабилност кои би довеле до целосна специјација и создавање на ќеркини видови. На пример, доколку еден вид на трева расте на двете страни од автопатот, мошне е веројатно дека поленот ќе се пренесе од едната страна на другата и обратно. Ако ова поленово зрно е способно да го оплоди растението каде што ќе пристигне и да даде животоспособно потомство, тогаш алелите содржани во поленот ефективно се пренеле од популацијата на едната страна од автопатот до другата.

Пречки за генскиот проток[уреди]

Физичките пречки за генскиот проток најчесто (но не секогаш) се природни. Тие можат да бидат непреминливи планински ланци, океани или пространи пустини. Во некои случаи тие може да се вештачки, направени од човекот, како Кинескиот Ѕид, кој го попречува генскиот проток на нативните растителни популации[1]. Примероци од истиот вид кои растат на двете страни од ѕидот развиле генетски разлики, бидејќи не постоел генски проток за да овозможи рекомбинација на генските пулови.

Пречките за генскиот проток не мора секогаш да се физички. Видовите можат да живеат во истата животна средина и да покажуваат многу ограничен генски проток, што може да е резултат на ограничена хибридизација или хибридизација која дава неприлагодени хибриди.

Наводи[уреди]

  1. Su, H et al. (2003) "The Great Wall of China: a physical barrier to gene flow?." Heredity, Volume 9 Pages 212-219