Примарни извори на информации
Примарни извори на информации[1][2] е термин кој се користи во поголем број на научни дисциплини. Во историографијата примарен извор или оригинален извор претставува документ, запис или некој друг вид на извор на информации (вклучувајќи: слики, скици и др.) кои се креирани во периодот за кој студијата се однесува.
Слични (но не и идентични) дефиниции за примарни извори на информации се користат и во другите области на науката. Примарни извори на информации се сметаат изворите кои директно го опишуваат објектот на научен интерес на истражувачот.
Примарните извори на информации содржат податоци за оригинални научни истражувања, како и за резултатите добиени од нив[3][4].
Доколку едно научно истражување довело до извесни резултати, тие резултати потребно е да се презентираат во погодна форма. Некои од стандардните форми во кои може да се презентираат оригинални научни резултати се[5]:
- научна статија,
- белешка,
- патентна литература,
- докторски дисертации и магистерски работи,
- научни и технички извештаи и
- стандарди.
 |
Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите. |
Повеќе информации[уреди]
Литература[уреди]
- ↑ Primary, Secondary and Tertiary Sources, UM Libraries (англиски)
- ↑ JCU - Primary, Secondary & Tertiary Sources (англиски)
- ↑ Primary, secondary and tertiary sources (англиски)
- ↑ Library Guides: Primary, secondary and tertiary sources (англиски)
- ↑ Л. Шоптрајанова, М. Стефова, И. Кузмановски, Извори и користење на хемиски информации, Просветно дело, Скопје, 1999, 10.
