Париз-Ница 2012 било 70. издание на велосипедската етапна трка Париз-Ница, често позната како Трка на Сонцето. Започнала на 4 март во Дампјер ан Ивлен, а завршила на 11 март во Ница и се состоела од осум етапи, вклучувајќи два хронометри. Таа била втора трка од сезоната на Светската турнеја во 2012.
Трката ја освоил Британецот Бредли Вигинс од Тим Скај, кој го презел водството на втората етапа од трката и ја носел лидерската жолта маичка до крајот, станувајќи првиот британски возач, кој победил на трката од Том Симпсон во 1967.[1] Вигинс исто така ја освоил и зелената маичка за освоените најмногу бодови во текот на етапите на средните спринтови и етапните победи.[2] Вигинс го освоил генералниот пласман со осум секунди разлика пред освојувалот на второто место, Ливе Вестра (Вакансолел-ДКМ), кој бил победник на кралската етапа до Манд.[3] Возачот на Мувистар Тим Алехандро Валверде го завршил подиумот, 62 секунди зад Вестра и 70 секунди зад Вигинс.[3]
Во другите пласмани на трката, Тиџеј ван Гардерен од БМЦ Рејсинг Тим ја освоил белата маичка за највисоко пласираниот возач, роден во 1987 или подоцна, завршувајќи како петти во генералниот пласман,[4], додека возачот на Вакансолел-ДКМ Фредерик Вешелен го освоил планинскиот пласман.[4] Вакансолел-ДКМ исто така завршил и на чело на екипниот пласман на крајот на тешката недела за тимот, во која нејзините возачи исто така освоил три етапни победи.[4]
Бидејќи Париз-Ница е настан од светската турнеја UCI, сите 18 UCI ProTeam тимови автоматски се поканети и се обврзани да испратат екипа. На четири други екипи им биле доделени покани за трката,[5] и така се создала групата од 22 тима за оваа трка.
22-та тима кои ќе се натпреваруваат се следниве:[6]
- 4 март 2012 – Дампјер ан Ивлен до Сен Реми ле Шеврез, 9,4 км индивидуален хронометар (ITT)[7]
| Резултати и генерален пласман по етапа 1
|
- 5 март 2012 – Мант ла Жоли до Орлеан, 185 км[8]
| Резултати од етапа 2
|
|
Генерален пласман по етапа 2
|
- 6 март 2012 – Верзон до Ле Лак де Васивиер, 194 км[9]
| Резултати од етапа 3
|
|
Генерален пласман по етапа 3
|
- 7 март 2012 – Брив ла Гајар до Родез, 183 км[10]
| Резултат од етапа 4
|
|
Генерален пласман по етапа 4
|
- 8 март 2012 – Оне ле Шато до Манд, 178 км[11]
| Резултати од етапа 5
|
|
Генерален пласман по етапа 5
|
- 9 март 2012 – Суз ла Рус до Систерон, 176,5 км[12]
| Резултати од етапа 6
|
|
Генерален пласман по етапа 6
|
- 10 март 2012 – Систерон до Ница, 220 км[13]
| Резултати од етапа 7
|
|
Генерален пласман по етапа 7
|
- 11 март 2012 – Ница до Кол д‘Ез, 9,6 км индивидуален хронометар (ITT)[14]
| Резултати од етапа 8
|
|
Последен генерален пласман
|
- ↑ „Вигинс станал првиот британски победник на Париз-Ница во последниве 45 години“, „Google News“, Google Inc., 11 март 2012 (проверено на 11 март 2012).
- ↑ Тарнер, Џонатан. „Вигинс ја освоил Париз-Ница“, „Sporting Life“, 365 Media Group Ltd., 11 март 2012 (проверено на 11 март 2012).
- ↑ 3,0 3,1 „Бредли Вигинс ја освоил Париз-Ница“, „The Guardian“, Guardian Media Group, 11 март 2012 (проверено на 11 март 2012).
- ↑ 4,0 4,1 4,2 „Вигинс не стигна толку лесно до Ез“, „Париз-Ница“, Amaury Sport Organisation, 11 март 2012 (проверено на 11 март 2012).
- ↑ „Објавени се вајлдкартите за Париз-Ница 2012“, „Cycling News“, Future Publishing Limited, 18 јануари 2012 (проверено на 4 март 2012).
- ↑ „Тимови“. „Париз-Ница“. Amaury Sport Organisation. http://www.letour.fr/2012/PNC/COURSE/us/equipes.html. проверено на 29 февруари 2012.
- ↑ „Етапа 1: Дампјер ан Ивлен до Сен Реми ле Шеврез“. „Париз-Ница“. Amaury Sport Organisation. http://www.letour.fr/2012/PNC/COURSE/us/100/etape_par_etape.html. проверено на 4 март 2012.
- ↑ „Етапа 2: Мант ла Жоли до Орлеан“. „Париз-Ница“. Amaury Sport Organisation. http://www.letour.fr/2012/PNC/COURSE/us/200/etape_par_etape.html. проверено на 4 март 2012.
- ↑ „Етапа 3: Верзон до Ле Лак де Васивиер“. „Париз-Ница“. Amaury Sport Organisation. http://www.letour.fr/2012/PNC/COURSE/us/300/etape_par_etape.html. проверено на 4 март 2012.
- ↑ „Етапа 4: Брив ла Гајар до Родез“. „Париз-Ница“. Amaury Sport Organisation. http://www.letour.fr/2012/PNC/COURSE/us/400/etape_par_etape.html. проверено на 4 март 2012.
- ↑ „Етапа 5: Оне ле Шато до Манд“. „Париз-Ница“. Amaury Sport Organisation. http://www.letour.fr/2012/PNC/COURSE/us/500/etape_par_etape.html. проверено на 4 март 2012.
- ↑ „Етапа 6: Суз ла Рус до Систерон“. „Париз-Ница“. Amaury Sport Organisation. http://www.letour.fr/2012/PNC/COURSE/us/600/etape_par_etape.html. проверено на 4 март 2012.
- ↑ „Етапа 7: Систерон до Ница“. „Париз-Ница“. Amaury Sport Organisation. http://www.letour.fr/2012/PNC/COURSE/us/700/etape_par_etape.html. проверено на 4 март 2012.
- ↑ „Етапа 8: Ница до Кол д‘Ез“. „Париз-Ница“. Amaury Sport Organisation. http://www.letour.fr/2012/PNC/COURSE/us/800/etape_par_etape.html. проверено на 4 март 2012.
Надворешни врски [уреди]
Бредли Вигинс (ВБР)
Ливе Вестра (ХОЛ)
Алехандро Валверде (ШПА)
Фредерик Вешелен (БЕЛ)
Тиџеј ван Гардерен (САД)
