Отомански Египет

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Отомански Египет
إيالة مصر (арапски)
Eyalet-i Mısır (турски)
Ејалет на Османлиската Империја

 

1517–1867
 

 

Flag

Ејалетот во 1833.
Главен град Каиро
Јазици арапски, османлиски
Вероисповед Суни ислам
Државно уредување Ејалет
Султан
 -  1517–1520 Селим I (first)
 -  1861–1867 Абдул Азис (last)
Валија
 -  1517–1522 Каир Бег (прв)
 -  1863–1867 Исмаил Паша (последен)
Голем везир
 -  1857–1858 Зулфикер Паша (прв)
 -  1866–1867 Мухамед Шариф Паша (последен)
Историски период Ран модерен период
 -  Битка кај Риданија 22 јануари 1517
 -  Француски поход 1798–1801
 -  Подемот на Мухамед Али 1801–1805
 -  Освојување на Судан 1820–1822
 -  Османлиско-египетска војна 1831–1833
 -  Khedivate proclaimed 8 јуни 1867
Население
 -  1700 2335000[b] 
 -  1867 6076000 
Денес во  Египет
 Еритреја
 Етиопија
 Ирак
 Израел
 Јордан
 Либан
 Либија
 Саудиска Арабија
 Јужен Судан
 Судан
 Сирија
 Турција
 Јемен
 a. Arabic became the sole official language in 1863.[1]

 b. Figures are taken from the Populstat.info website.

Египет била најголема провинција во Отоманската Империја. Под власта на Османлиите земјата паднала на 22 јануари 1517 година во времето на Селим I. Разбирајќи ја важноста на Египет, Османлиите во Египет практикувале посебна политика и за разлика од останатите делови од империјата овде не бил воведен тимарски систем.

Во споредба со големината на империјата, во Египет имало само 10.000 војници бидејќи земјата се наоѓала многу далеку од главните фронтови каде Османлиите постојано војувале, главно во Европа и Персија. Се сметало дека воената служба во Египет била далеку поудобна и мирна за разлика од останатите османлиски провинции.

Значењето на Египет за Османлиската Империја било од големо економско и стратешко значење. Египет претставувал база за османлиските походи кон Црвено Море, во Јемен, Етиопија. Во текот на 16 век Суец бил проширен. Кога Португалија основала свои бази во Индија, Османлиите решиле да ја консолидираат својата положба на подрачјето околу Црвено Море. Така во истиот период биле основани бази во Јемен и Етиопија.

Освојувањето на Египет на Османлиите им донело големи економски и финансиски предности. Приходите од даноците за земја, царините за морскиот и речниот транспорт биле користени за финансирање на војската.

Поврзано[уреди]

Наводи[уреди]

  1. Holes, Clive (2004). „Modern Arabic: Structures, Functions, and Varieties“. Georgetown Classics in Arabic Language and Linguistics (2nd издание). Washington, D.C.: Georgetown University Press. стр. 43. ISBN 978-1-58901-022-2. OCLC 54677538. http://books.google.com/books?id=8E0Rr1xY4TQC&pg=PA43. конс. 9 јули 2010.