Нордиска митологија

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
„Борбата на Тор со џиновите“ (1872) од М.Е. Винге
Шема на деветте света на дрвото Игдрасил

Нордиска митологија, која се смета дека потекнува од германската митологија, е збир за митовите, легендите и верувањата во натприродни суштества. И покрај христијанизацијата на Скандинавија, митологијата на северните народи успева да опстане и во голем дел да се инкорпорира во новата Јудео-христијанска религија. Најголемиот дел од постоечката нордиска митологија датира каква што е, од XI и XVIII век и е запишана во старонордиската Постара еда (или „Поетска“) и Помлада еда (или „Прозна“) во XIII век во Исланд. Проучувањата упатуваат на тоа дека се работи за луѓе кои вистински постоеле и на кои им се дадени божествени особини.

Постарата еда е напишана 50 години по составувањето на Постарата еда и содржи 29 долги песни, од кои 11 посветени на список на германски божества|германските божества, а останатите на херои како Сигурд Зигфрид.

Нордиската митологија до денес е составен дел од Скандинавскиот фолклор. По нордиските божества, именувани се стотици и стотици места (топоними).

Постојат девет светови во нордиската митологија:

Секој свет, потоа, има свои посебни значајни места, како Валхала, каде престојува Один во Азгард. Валхала е и дом на душите на големите воини паднати во борба. Овие души, според митологијата, треба да помогнат во борбата на Рагнарек (Судниот ден), каде божествата ќе умрат, а Земјата ќе биде потопена од водата. Душите на големите воини, се одбрани од Валкириите (женски суштества кои одлучуваат кој ќе загине во борба).

Сите девет светови се поврзани преку Игдрасил, големото светско дрво, центарот на нордиската космологија, на чиј врв се наоѓа Азгард, до каде се стигнува преку мостот од виножито, Бифрост, чиј чувар е богот Хајмдал, оној кој гледа и слуша на илјадници километри.

На коренот на дрвото, се наоѓа Нидхог, џиновската змија.

Поврзано[уреди]

Наводи[уреди]

Надворешни врски[уреди]