Микеланџело Буонароти

Микеланџело.

Микеланџело ди Лудовико ди Леонардо ди Буонароти Симони, познат како Микеланџело (Капрезе, Тоскана, 7 март 1475 - Рим, 18 февруари 1564) бил италијански ренесансен сликар, скулптор, поет и архитект, представник на Фирентинската школа.

Микеланџело е роден во 1475 вo Капрезе, мал град вo Тоскана. Поголемиот дел од животот го поминува во Фиренца и Рим, каде работи воглавно по порачка на папата и на фамилијата Медичи. Уште додека бил жив Микеланџело е сметан за најзначајниот уметник во тоа време, поради што му било овозможено да учествува во повеке проекти. Починал на 18 февруари, 1564 во Рим.

Творештвото на Микеланџело

Творештвото на Микеланџело го одликува идеалите за физичката и духовната моќ и трагедијата, што е катактеристично за доцната ренесанса.

Негови најпознати скулптури се „Давид“, „Мојсеј“, фигурите „Ноќ“, „Ден“, „Зора“ и „Зрак“ во гробницата на Медичи. Најпознати портрети се тие на Лоренцо и Џулијано ди Медичи.

Автор е на прочуената слика на ѕид во Сикстинската капела, а како најнарактеристична е олтарната композиција „Страшниот суд“.

Творбите во архитектурата на Микеланџело се одликуваат со динамичност, пластичност и богати детали. Такви се гробниците на Медичи во црквата „Сан Лоренцо“, фасадата на црквата и библиотеката („Лауренцијана“), плоштадот „Капитол“ во Рим, неговото дело е значајно и во уредувањето на базиликата „Свети Петар“ во Ватикан и други.