Литургиски јазик

Од Википедија, слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај

Литургиски , религиски или свет јазик[1] е јазик кој се користи и негува за религиски потреби од луѓе кои користат друг јазик за секојдневна комуникација.

Концепт[уреди]

Штом еден јазик стане поврзан со некој религиски обред, следбениците на таа религија го поврзуваат јазикот исклучиво со таа религија. Така, при преводи на свети текстови постои опасност од губење на автентичност при преводот и сеопшта прифатеност на преводот. Често се смета дека литургискиот јазик има поголема гордост и свеченост одошто јазикот кој активно се зборува. Поради тоа, свештениците при обука за религија која ја следат се обучуваат и го изучуваат литургискиот јазик и тоа е значаен културолошки елемент. Во минатото, поради можноста на свештениците да пишуваат и читаат некој јазик, тие биле симбол за писменост. Во западниот свет тоа било познавањето на латинскиот, а во православието старословенскиот јазик.

Доста често литургиските јазици имаат јазични елементи кои модерните јазици ги немаат, најмногу поради фактот што модерните јазици поминале низ промени во минатото. Литургискиот јазик може да е жив јазик, мртов јазик или стара форма на некој модерен јазик. Така на пример, македонскиот и старословенскиот јазик се литургиски јазици во Македонија, додека англискиот јазик со елементи од средновековието се користи во протестантизмот. Литургискиот јазик може да биде разбирлив за населението, но и обратно. Литургискиот јазик не мора да потекнува од регионот каде се користи.

Литургиски јазици и религии[уреди]

Некои примери за литургиски јазици се:

Наводи[уреди]

  1. За христијанството се користи и терминот црковен јазик

Поврзано[уреди]