Лепчанско писмо

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Лепчанско писмо
Тип Abugida
Јазици лепчански јазик
Период околу 1700–денес
Матични системи
Изведени системи лимбуанско писмо
Сродни системи пагспа
ISO 15924 Lepc, 335
Насока од лево надесно
Уникоден назив Lepcha
Уникоден опсег U+1C00–U+1C4F
[a] Семантичкото потекло на индиските писма не е целосно прифатливо.
Напомена: Страницава може да содржи фонетски симболи од МФА.
Róng manuscript.JPG

Лепчанското писмо, или познати како роншко писмо (лепчански: อักษรเลปชา) е абугида и официјално писмо за запишување на лепчанскиот јазик. Невообичаено за абугидите, крајните согласките имаат надредни знаци.

Историја[уреди]

Лепчанското потекнува од тибетското писмо и има некои мјанмарски влијанија. Според традицијара, ова писмо било создадени во почетокот на 18 век од принцот Пјагдор Намгјал од тибетската династија Сиким или од научникот Тикунг Мен Салонг во 17 век. Раните лепчански ракописи биле пишувани вертикално, што е кинески принцип. Подоцна правецот се сменил во хоризонтална положба, но буквите биле завртени за 90 степени од првичните облици.

Типологија[уреди]

Лепчанските согласки во првичната положба.

Лепчанскиот денес се пишува вертикално. Како и кај останатите абугиди, вградената самогласка 'а' е приситна кај сите знаци за согласки, а останатите самогласки се пишуваат со надредни знаци. Пред согласката се пишуваат 'и' и 'о', по согласката се 'а' (вградена) и 'у' и под согласката е 'е'. Должината се бележи над почетната, како и на крајната согласка. Почетните самогласки се пишуваат врз нулта согласка.

Уникод[уреди]

лепчанско писмо[1]
Unicode.org
  0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 A B C D E F
U+1C0x
U+1C1x
U+1C2x
U+1C3x ᰿
U+1C4x
Белешки
1. Според верзија 6.1

Наводи[уреди]

  • Leonard van der Kuijp, The Tibetan Script and Derivatives, in Daniels and Bright, The World's Writing Systems, 1996.

Поврзано[уреди]

Надворешни врски[уреди]