Ленс Армстронг

Од Википедија, слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Ленс Армстронг

Армстронг на Тур де Франс 2010
Лични податоци
Цело име Ленс Едвард Армстронг
Прекар Шефот („Le Boss“)[1] Биг Текс[2]
Роден 18 септември 1971 (1971-09-18) (42 г.)
Плано, Тексас, САД
Висина 1,77 м[3]
Маса 75 кг[3]
Податоци за клубот
Дисциплина Друмски велосипедизам
Улога Возач
Вид на возач Универзален возач
Аматерски клубови
1990–1991
1991
Дискавери Канал
Национален тим на САД
Професионални клубови
1992–1996
1997
1998–2004
2005
2009
2010–2011
Моторола
Кофидис
Дискавери Канал
Дискавери Ченел
Астана
Тим РадиоШек
Значајни победи
Еднодневни трки и класици
Светски друмски првак (1993)
Национален друмски првак (1993)
Класика де Сан Себастијан (1995)
Флеш Валон (1996)
Последна промена
7 октомври 2013

Ленс Едвард Армстронг (роден Ленс Едвард Гундерсон, на 18 септември 1971) е поранешен американски професионален друмски велосипедист. Армстронг го освоил Тур де Франс рекордни седум последователни пати помеѓу 1999 и 2005 пред да биде дисквалификуван од овие трки и да му биде доживотно забрането да се натпреварува во велосипедизам поради обвинувањата за допинг од американската антидопинг агенција (УСАДА) во 2012. Тој е основач на фондацијата Livestrong, првично наречена „Ленс Армстронг“, која обезбедува поддршка за пациентите со рак.

На 16 години, Армстронг започнал да се натпреварува во триатлон и бил национален првак во 1989 и 1990. Во 1992, Армстронг ја започнал својата кариера како професионален велосипедист со екипата Моторола. Имал големи успеси помеѓу 1993 и 1996, вклучувајќи ги победите на друмската трка на Светското првенство 1993, Класика де Сан Себастијан во 1995, Тур ДуПон и неколку етапни победи во Европа, вклучувајќи и етапа на Тур де Франс.

Во октомври 1996 му бил дијагностициран рак на тестисот, која се раширил низ мозокот и белите дробови. Лечењето вклучувало операција на мозокот и долга хемотерапија. Во февруари 1997 му било соопштено дека е излечен од ракот и истата година ја основал фондацијата. До јануари 1998, Армстронг отпочнал со сериозно тренирање на велосипедист и потпишал нов договор со УС Постал. Бил член на екипата УС Постал/Дискавери помеѓу 1998 и 2005. На 24 јули 2005, Армстронг се повлекол од велосипедизмот на крајот на Тур де Франс 2005, но се вратил на натпреварувањата со екипата Астана во јануари 2009 и завршил трет на Тур де Франс 2009. Помеѓу 2010 и 2011 возел за екипата која помогнал да се основа, Тим РадиоШек.

На 16 февруари 2011, Армстронг го објавил неговото повлекување од велосипедизмот, додека се соочувал со сојузна истрага за обвинувањата за допинг. Во февруари 2012 се вратил на триатлонот, натпреварувајќи се како професионалец на неколку трки. Во јуни 2012, УСАДА го обвинила Армстронг дека користел недозволени средства за подобрување на резултатите.[4] На 24 август 2012 добил доживотна забрана за натпреварување, важечка за сите спортови кои го прифатиле кодексот на Светската антидопинг агенција, како и одземање на сите седум титули на Тур де Франс помеѓу 1999 и 2005.[5] Извештајот на УСАДА заклучил дека Армстронг употребил „најнова, професионализирана и успешна допинг програма која спортот ја имал видено“.[6] На 22 октомври 2012, Меѓународниот велосипедистички сојуз (UCI), управното тело во спортот, ја објавило својата одлука дека ги прифаќа наводите на УСАДА.[7] Армстронг одлучил да не се жали на одлуката до Арбитражниот суд за спорт,[8] и во јануари 2013 го признал допингот во телевизиско интервју, водено од Опра Винфри,[9] и покрај што тоа го отфрлал во текот на неговата кариера.[10][11]

Ран живот[уреди]

Ленс Армстронг е роден на 18 септември 1971 година како Ленс Едвард Гундерсон (англиски: Lance Edward Gunderson) во Плано, Тексас, северно од Далас[12] од Линда Гејл (родена Мунихем), секретарка, и Еди Чарлс Гундерсон, менаџер за The Dallas Morning News. Неговиот прадедо бил син на норвешки имигранти.[13] Бил именуван по Ленс Ренцел, играч во Далас Каубојс. Неговите родители се развеле кога Ленс имал две години и неговиот татко има две деца од друга врска. Подоцна, неговата мајка се омажила за Тери Кит Армстронг, менаџер за продажба, кој го посвоил Ленс во 1974.

Кариера[уреди]

Рана кариера[уреди]

На 12-годишна возраст, Армстронг започнал да тренира пливање во локалниот пливачки клуб и бил четврти на првенството на Тексас на 1.500 метри слободно. Прекинал со пливање откако видел постер за јуниорски триатлон, наречен Ајрон Кидс Триатлон, кој го освоил на 13 години.[14]

Во 1987-1988 Три-Фед/Тексас го пласирала Армстронг како број еден триатлонец во групата под 19 години. Вкупните бодови на Армстронг во 1987 како аматер биле подобри отколку на првите пет професионалци таа година. На 16 години, Ленс Армстронг станал професионален триатлонец и бил првак во 1989 и 1990.[15]

Моторола[уреди]

Во 1992, Армстронг станал професионалец со екипата Моторила, наследник на 7-Еливен. Во 1993, Армстронг освоил 10 еднодневни трки и етапни трки, но неговата преломна победа била на Светското друмско првенство во Норвешка. Пред неговата победа на Светското првенство, ја остварил првата победа на Тур де Франс. Бил 97. во генералниот пласман пред да се повлече на етапата 12.

Исто така ја освоил тројната круна во велосипедизмот Трифт Драг: класикот Трифт Драг во Питсбург, класикот К-Март Западна Вирџинија и националното првенство во Филаделфија.

Во 1994 повторно го освоил класикот Трифт Драг и бил втор на Тур ду Пон во САД. Неговите успеси во Европа биле второто место на Лиеж-Бастон-Лиеж и Класика де Сан Себастијан, каде само две години претходно завршил на последното место.

Победил на Класика де Сан Себастијан во 1995, по што следела победа на Тур ду Пон и неколку етапни победи, вклучувајќи и една на Тур де Франс, три дена по смртта на неговиот колега Фабио Казартели, кој паднал при спустот од Кол де Порт д’Аспе на 15. етапа.

Успесите на Армстронг продолжиле и во 1996. Станал првиот Американец кој победил на Флеш Валон и повторно победил на Тур ду Пон. Меѓутоа, возел само пет дена на Тур де Франс. На Летните олимписки игри 1996, завршил на шестото место на хронометарот и на 12. место на друмската трка. Во август 1996 по класикот во Лидс, потпишал двегодишен договор вреден два милиони долари со француската екипа Кофидис. Два месеци подоцна, во октомври 1996, му бил пронајден рак на тестисите.

Рак[уреди]

На 2 октомври 1996, на 25 години, на Армстронг му бил пронајден рак на тестисите, кој се наоѓал во напредна фаза, односно трет стадиум.[16] Ракот се проширил на неговите бели дробови, стомакот и мозокот. При неговата прва посета на уролог во Остин, Тексас, за неговите симптови на рак, кашлал крв, а неговиот тестис бил отечен. Брзата операција и хемотерапијата му го спасиле животот. Армстронг направил орхиектомија за отстранување на заболениот тестис. По неговата операција, неговиот доктор изјавил дека имал 40% шанси за преживување.[17]

Вообичаениот хемотерапевтски режим за овој вид на рак е мешавина на лековите блеомицин, етопосид и цисплатин (или платинол). Меѓутоа, Армстронг избрал друга алтернатива, етопосид, ифосфамид и цисплатин за да ги избегне проблемите со белите дробови поврзани со блеомицин.[17] Оваа одлука можеби ја спасила неговата велосипедска кариера. Неговата првична терапија ја примил на Универзитетот Индијана, Индијанаполис, каде Лоренс Ајнхорн прв го испробал цисплатинот за лечење на рак на тестиси.[17] Неговите тумори на мозокот биле отстранети преку операција и било пронајдено дека содржело раширени некрози.[18]

Последната хемотерапија ја примил на 13 декември 1996. Во февруари 1997 бил прогласен за здрав, но кратко потоа неговиот договор со Кофидис бил раскинат. Поранешниот шеф на Субару Монтгомери му понудил договор со американската екипа Тим УС Постал за плата од 200.000 долари годишно. До јануари 1998, Армстронг веќе започнал со сериозно тренирање и се преселил во Европа со неговата екипа.[17]

УС Постал/Дискавери[уреди]

Пред неговата терапија против ракот, Армстронг имал освоено две етапи на Тур де Франс. Во 1993 ја освоил осмата етапа и во 1995 ја освоил етапата 18 во чест на колегата Фабио Казартели, кој паднал и умрел на етапата 15. Армстронг се повлекол од Тур де Франс 1996 по петтата етапа откако се разболел, неколку месеци пред неговата дијагноза.

Армстронг завршил трет во Сет, преземајќи ја жолтата маичка на ГП Миди Либре.

Враќањето на Армстронг започнало во 1998 откако завршил четврти на Вуелта а Еспања. Во 1999, победил на Тур де Франс, како и на четири етапи. Разликата со второпласираниот, Алекс Циле, била седум минути и 37 секунди. Меѓутоа, отсуството на Јан Улрих (повреда) и Марко Пантани (обвинувања за допинг) значело дека Армстронг не се докажал себеси против најголемите имиња. Етапните победи биле на прологот, етапата осум, индивидуален хронометар, алпската етапа на деветтата етапа и вториот индивидуален хронометар на етапата 19.

Во 2000, Улрих и Пантани се вратиле и го предизвикале Армстронг. Трката што го започнала шестгодишното ривалство помеѓу Улрих и Армстронг, завршила со победа за Армстронг од шест минути и две секунди пред Улрих. Армстронг освоил една етапа на Тур де Франс 2000, вториот индивидуален хронометар на етапата 19. Во 2001, Армстронг повторно победил, победувајќи го Улрих за шест минути и 44 секунди. Во 2002, Улрих не учествувал поради суспензија и Армстронг победил со седум минути разлика пред Јосеба Белоки.

Армстронг вози на прологот на Тур де Франс 2004

Шаблонот се повторил во 2003, Армстронг го зазел првото место, а Улрих второто. Само една минута и секунда ги делела обајцата на крајот на последниот ден во Париз. УС Постал го освоиле екипниот хронометар на четвртата етапа, додека Армстронг ја освоил етапата 15, и покрај тоа што отпаднал на искачувањето Луз Ардиден, последното искачување, кога удрил во торба на гледач. Улрих го чекал, покажувајќи го својот спортски ферплеј.[19]

Во 2004, Армстрон завршил прв, шест минути и 19 секунди пред Германецот Андреас Кледен. Улрих бил четврти, со дополнителни две минути и 31 секунда зад Кледен. Армстронг освоил дури пет индивидуални етапи и остварил победа на екипниот хронометар. Станал првиот велосипедист по Џино Бартали во 1948, кој освоил три последователни планински етапи, остварувајќи го овој подвиг на етапите 15, 16 и 17.

Индивидуалниот хронометар на етапата 16 до Алп д’Ез го освоил со стил откако го поминал Иван Басо при своето возење, иако тргнал зад него. Ги освоил спринтерските завршници пред Басо на етапите 13 и 15 и направил значаен скок во последните 250 метри и го поминал Кледен на целта на етапата 17. Го освоил индивидуалниот хронометар на етапата 19, со што го заокружил својот личен рекорд по број на етапни победи.

Армстронг во жолтата маичка на Тур де Франс 2005.

Во 2005, Армстронг бил поразен од Дејвид Забриски на хронометарот на првата етапа за две секунди, иако го поминал Улрих при неговото возење. Неговата екипа Дискавери го освоиле екипниот хронометар, додека Армстронг го освоил последниот индивидуален хронометар. На планинските етапи, водството на Армстронг било нападнато неколку пати, главно од Иван Басо, но исто така и од членовите на екипата Т-Мобајл, Јан Улрих, Андреас Кледен и Александар Винокуров и поранешниот колега Леви Лајпхајмер. Но сепак, американскиот првак успеал да го одбрани и го задржал водството, дури и го зголемил на некои етапи. Заокружувајќи го неговиот рекорден подвиг, Армстронг ја поминал целта на Шанзелизе на 24 јули за седма последователна победа на Тур, завршувајќи четири минути и 40 секунди пред Басо, додека Улрих завршил на третото место. Уште еден рекорд постигнат истата година бил тој дека Армстронг имал највисоко темпо на трката во нејзината историја: неговата просечна брзина на целата трка била 41,7 километри на час.[20]

На 24 јули 2005, Армстронг го објавил своето повлекување од професионалниот велосипедизам.[21]

Повторно враќање[уреди]

Астана[уреди]

Армстронг објавил на 9 септември 2008 дека ќе се врати во професионалниот велосипедизам и изразил желба да учествува на Тур де Франс 2009.[22][23] VeloNews објавил дека Армстронг ќе возел без надокнада или бонуси и дека ќе ги објавел неговите резултати од тестирањата на крвта.[23]

Армстронг на етапата 17 на Тур де Франс 2009.

Австралиското радио АВС објавило на 24 септември 2008 дека Армстронг ќе настапи на трката Тур Даун Андер. Правилата на UCI гласат дека велосипедист мора да биде во програмата за антидопинг најмалку шест месеци пред настап на некоја трка, но сепак UCI му дозволил на Армстронг да настапи.[24] Морал да се повлече од Вуелта а Кастилја и Леон 2009 во текот на првата етапа поради пад во кој ја скршил клучната коска.[25] Армстронг бил пренесен во Тексас поради операција, која била успешна и се вратил на тренирање четири дена по неговата операција.[26]

На 10 април 2009 испливала контроверза помеѓу француската антидопинг агенција и Армстронг и неговиот менаџер на екипата Јохан Брујнел, поттикната од средбата помеѓу службеник на агенција и Армстронг по неговиот тренинг Боли сур Мер. Кога пристигнал службеникот, Армстронг тврдел дека го прашал и добил дозвола да се истушира додека Брујнел ги проверувал документите на службеникот. На крајот на април, агенцијата објавила дека Армстронг не направил ништо.[27] Армстронг се вратил на трките откако неговата повреда била излечена.[28]

На 7 јули, на четвртата етапа на Тур де Франс 2009, Армстронг за малку не ја освоил жолтата маичка откако неговата екипа Астана го освоила екипниот хронометар. Неговата екипа го освоила хронометарот, но Армстронг доцнел 22 стотинки зад водството на Фабијан Канчелара.[29] Армстронг го завршил Тур де Франс 2009 на третото место, пет минути и 24 секунди зад победникот, неговиот колега Алберто Контадор.

Тим РадиоШек[уреди]

На 21 јули 2009, Армстронг објавил дека ќе се врати на Тур де Франс во 2010.[30] РадиоШек бил именуван за главен спонзор на екипата на Армстронг во 2010, која била наречена Тим РадиоШек.[31][32] Во 2010, Армстронг најпрвин настапил на Тур Даун Андер каде завршил 25. од 127 возачи, кои ја завршиле трката. Во Европа, прва трка му била на Вуелта а Мурсија, завршувајќи на седмото место. Армстронг настапил на неколку класици, како Милано-Сан Ремо, Амстел Голд Рејс, Лиеж-Бастон-Лиеж и Трката околу Фландрија, но поради проблеми со гастроентеритис бил принуден да се повлече на три од четири трки.[33]

Армстронг се вратил во САД во средината на април за да настапи на Трката околу Џила и Трката околу Калифорнија, обете трки му биле подготовка за претстојниот Тур де Франс. Меѓутоа, паднал на етапата 5 на Трката околу Калифорнија и морал да се повлече од трката.[34] Покажал одлична форма по заздравувањето, пласирајќи се на второто место на Тур де Свис и трет на Трката околу Луксембург.

На 28 јуни, Армстронг објавил преку Твитер дека настапот на Тур де Франс 2010 ќе биде последно негово појавување на оваа трка.[35] Армстронг прикажал одлична форма на прологот на Тур де Франс, завршувајќи трет, но поради падовите во следните етапи, не можел да се бори за генералниот пласман, особено по сериозниот пад на осмата етапа. На етапата 16 низ Пиринеите заминал во бегство заедно со колегата Крис Хорнер. Последниот Тур го завршил на 23. место, 39 минути и 20 секунди зад поранешниот победсник Алберто Контадор.[36] Исто така, бил клучен помошник за победата на Тим РадиоШек во екипниот хронометар.

Во октомври, објавил дека ќе стави крај на неговата меѓународна кариера по Тур Даун Андер во јануари 2011. Изјавил дека по јануари 2011 ќе вози единствено во САД со домашната екипа РадиоШек.[37]

Армстронг го објавил своето конечно повлекување од професионалниот велосипедизам на 16 февруари 2011, додека се соочувал со сојузната истрага за обвинување за допинг.[38][39]

Физички способности[уреди]

Армстронг имал аеробен капацитет од 83,8 mL/kg/min (VO2 max),[40][41] многу повеќе отколку просечен човек (40–50), но помалку отколку некои други победници на Тур де Франс, како Мигуел Индураин (88,0, иако постојат докази дека Индураин постигнал 92–94) и Грег Лемонд (92,5).[42] На неговиот врв имал пулс од 32-34 отчукување во минута и максимален пулс од 201 отчукување.[43]

Личен живот[уреди]

Армстронг поседува куќа во Остин и Аспен, како и ранч во Тексас.[44] Исто така станал популарен на Твитер со скоро 4 милиони следбеници до јануари 2013.[45]

Врски и деца[уреди]

Армстронг ја сретнал Кристин Ричард во јуни 1997. Се венчале на 1 мај 1998 и имале три деца: Лук Дејвид, роден во октомври 1999, и близначките Изабела Роус и Грејс Елизабета, родени во ноември 2001. Бременоста била овозможена преку сперма зачувана три години претходно од страна на Армстронг, пред хемотерапијата и операцијата.[46] Двојката се развела во 2003.[47] На барање на Армстронг, неговите деца долетале за време на церемонијата на Тур де Франс во Париз во 2005, каде Лук му помогнал на неговиот татко да го подигне трофејот, додека неговите ќерки (во жолти фустани) ја држеле маскотата и букетот жолти цвеќиња.[48]

Армстронг започнал врска со пејачката Шерил Кроу кон крајот на 2003.[49] Двојката ја објавила свршувачката во септември 2005, а една година подоцна во февруари 2006 се разделиле.[50] Во март 2007, Армстронг започанл врска со дизајнерката Тори Бурч. Се разделиле во октомври 2007.[51]

Во јули 2008, Армстронг започнал врска со Ана Хансен откако се сретнале за време на добротворната работа на Армстронг. Во декември 2008, Армстронг објавил дека Хансен е бремена со првото дете на двојката. Иако се верувало дека Армстронг не можел да има деца, откако бил подложен на хемотерапија против ракот на тестисите, ова дете било зачнато по природен пат.[52] Нивниот син, Максвел Едвард Армстронг, бил роден во 2009 во Аспен. Армстронг го објавил раѓањето преку Твитер.[53] Во април 2010, Армстронг користејќи Твитер, објавил дека ќе го добие своето петто дете. Оливија Мари Армстронг била родена во октомври 2010.[54]

Политика[уреди]

Претседателот Џорџ Буш и Армстронг заедно возат велосипеди на претседателскиот ранч.

Во статија на The New York Times, колегата Џорџ Хинкапи навестил дека Армстронг можеби ќе се кандидира за гувернет на Тексас по велосипедизмот. Во издание од јули 2005 на списанието Outside, Армстронг најавил дека ќе се кандидира за гувернет, иако „не во 2006“.[55] Армстронг и поранешниот претседател Џорџ Буш, републиканец и Тексашанец, биле пријатели. Буш му се јавил на Армстронг во Франција да му ја честита победата во 2005, додека The Times објавил дека претседателот го поканил Армстронг во неговиот ранч на планински велосипедизам.[56] Во интервју од 2003 со The Observer, Армстронг изјавил: „Тој е личен пријател, но сите ние имаме право да не се согласуваме со нашите пријатели“.[57]

Во август 2005, Армстронг навестил дека го променил мислењето околу политиката. Во интервју со Чарли Роус на PBS на 1 август 2005, Армстронг истакнал дека кандидирањето за гувернер подразбира посветеност, која би го приморала да се повлече од велосипедизмот. Исто така, во август 2005, Армстронг изјавил дека повеќе не се гледа во политиката:

Армстронг бил потпретседавач на комитетот во Калифорнија при носењето на Законот за истражување на рак, мерка одбиена од гласачите во Калифорнија на 5 јуни 2012.[58] Како што било предвидено, мерката требало да собере 500 милиони долари годишно за истражување на ракот, програми против пушењето и такса на тутунската индустрија преку наплаќање на дополнителен данок од еден долар на секој тутунски производ во Калифорнија.[59]

Историја на обвинувањата за допинг[уреди]

Во поголем дел од неговата кариера, Армстронг се соочувал со постојани обвинувања за допинг.[60] Армстронг ги демантирал сите такви обвинувања до јануари 2013, често тврдејќи дека никогаш немал позитивен тест во околу 600 тестови кои биле спроведени на него во неговата велосипедска кариера.[61]

Армстронг бил критикуван за неговите одрекувања од искрени противници на допингот како Пол Кимеџ[62][63] и Кристоф Басон.[64][65] Басон бил возач за Фестина во време на скандалот во Фестина и бил единствениот возач во екипата кој користел средства за подобрување на резултатите. Басон напишал голем број статии за француски весник во текот на Тур де Франс 1999, кои станале прирачник за допингот го групата. Понатаму, Армстронг имал кавга со Басон во текот на Тур де Франс 1999 каде Армстронг му рекол на Басон возејќи заедно на Алп д’Ез дека „било грешка тоа што сум зборувал на тој начин и дека го прашал зошто го направил тоа. Јас (Басон) му реков дека мислев на следната генерација возачи. Потоа тој рекол „Зошто не заминеш, тогаш?“[66]

Армстронг ја потврдил приказната. На главните вечерни вести на TF1, национална телевизиска станица, Армстронг изјавил, „Неговите обвинувања не се добри за велосипедизмот, за неговата екипа, за мене, за никој. Ако мисли дека велосипедизмот така функционира, тогаш не е во право и подобро е да оди дома“.[67] Кимеџ, професионален велосипедист во 1980-тите, кој подоцна станал спортски новинар, навел дека Армстронг е „рак во велосипедизмот“.[65] Исто така му поставил прашања на Армстронг во врска со неговото „воодушевување за корисниците на допинг“ на конференција за печат на Трката околу Калифорнија 2009, сакајќи да извлече реакција од Армстронг.[65] Кавгата продолжила и Кимеџ продолжил да пишува за тоа во неговите статии во The Irish Independent.[68]

Армстронг продолжил да го негира користењето на нелегални средства за подобрување на резултатите уште четири години, опишувајќи се себеси како најмногу тестиран спортисти во светот.[69] Од неговото враќање во велосипедизмот во езента 2008 до март 2009, Армстронг тврдел дека имал 24 ненајавени допинг тестови од различни анти-допинг власти.[70][71]

Истрага на УСАДА[уреди]

Овие обвинување подоцна се покажале точни кога Американската анти-допинг агенција (УСАДА), по обемна и долготрајна истрага, докажала дека Армстронг користел најсовршена и најпрофесионална допинг-програма со која во текот на годините успевал да ги избегне допинг-контролите. Во октомври 2012 година, Американската анти-допинг агенција објавила посебен извештај, напишан на илјада страници во кој е опишан начинот на кој Армстронг се допингувал и ги освојувал своите титули. Притоа, во извештајот се вклучени сведочењата на 26 луѓе, од кои 15 велосипедисти од тимот на "US Postal", кои детаљно објасниле како се ивршувал допингот. Една недела по објавувањето на овој извештај, Меѓународната велосипедска унија официјално му ги одзела на Армстронг седумте освоени титули на "Тур де Франс" и го казнила со доживотна забрана да се занимава со професионален велосипедизам.[72]

Достигнувaња[уреди]

1991
1. MaillotUSA.PNG Национално јуниорско друмско првенство
1992
1. Етапа 6 Сетимана Бергамаска
1. Етапа 4a Вуелта а Галиција
1. Етапа 2 Тритико Премондијале
1. Гран при Фирст Јунион
1. Краен пласман Класик Фичбург-Лонгсџо
1. Етапа 2
2. Цири-Мецгете
1993
1. MaillotMundial.PNG Светско друмско првенство
1. MaillotUSA.PNG Национално друмско првенство
1. Етапа 8 Тур де Франс
1. Краен пласман Трка околу Америка
1. Трофео Лаигвелја
1. Класик Трифт Драг
1. Краен пласман Класик Западна Вирџинија
1. Пролог
1. Етапа 1
2. Краен пласман Тур ду Пон
1. Етапа 5
3. Краен пласман Трка околу Шведска
1. Етапа 3
1994
1. Класик Трифт Драг
1. Етапа 7 Тур ду Пон
2. Лиеж-Бастон-Лиеж
2. Класика де Сан Себастијан
1996
1. Краен пласман тур ду Пон
1. Етапа 2
1. Етапа 3b
1. Етапа 5
1. Етапа 6
1. Етапа 12
1. Флеш Валон
2. Лиеж-Бастон-Лиеж
2. Краен пласман Париз-Ница
1998
1. Критериум Спринт 56К
1. Краен пласман Трка околу Рајнската област-Пфалц
1. Краен пласман Трка околу Луксембург
1. Етапа 1
1. Велосипедски класик Каскада
Триатлон
2011
5. Американски првенства XTERRA
2012
1. Ајронмен 70,3 Хаваи
1. Ајронмен 70,3 Флорида
3. Ајронмен 70,3 Сен Кроа
7. Ајронмен 70,3 Тексас
2. Ајронмен 70,3 Панама
2. Планинска трка Пауер оф Фор

Распоред на резултатите на Гранд Тур[уреди]

Гранд Тур 1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2009 2010
Jersey pink.svg Џиро 11
Jersey yellow.svg Тур СО СО 36 СО 1 1 1 1 1 1 1 3 23
Jersey gold.svg Вуелта  4 

СО = се откажал; Поништени резултати пречкртани.

Наводи[уреди]

  1. Fotheringham, William (2011). „Cyclopedia: It's All about the Bike“. Chicago Review Press. стр. 18. ISBN 1-569-76948-6. 
  2. Рели, Рик (5 јули 2010). „Armstrong keeps passing tests“. espn.go.com. http://sports.espn.go.com/espn/news/story?id=5355649. конс. 12 мај 2013. 
  3. 3,0 3,1 „Тур де Франс 2009 -22- Ленс АРМСТРОНГ“. Letour.fr. http://www.letour.fr/2009/TDF/RIDERS/us/coureurs/22.html. конс. 10 ноември 2012. 
  4. „Ленс Армстронг“. http://www.bbc.co.uk/sport/0/cycling/18655970. конс. 30 јуни 2012. 
  5. „Lance Armstrong Receives Lifetime Ban And Disqualification Of Competitive Results For Doping Violations Stemming From His Involvement In The United States Postal Service Pro-Cycling Team Doping Conspiracy, USADA“. Usada.org. http://www.usada.org/media/sanction-armstrong8242012. конс. 10 ноември 2012. 
  6. „Lance Armstrong: USADA report labels him 'a serial cheat'“. Bbc.co.uk. 11 октомври 2012. http://www.bbc.co.uk/sport/0/cycling/19903716. конс. 10 ноември 2012. 
  7. „Ленс Армстронг: Управното тело го лиши Американецот од победите на Тур“. „BBC News“. 22 октомври 2012. http://www.bbc.co.uk/sport/0/cycling/20008520. конс. 22 октомври 2012. 
  8. Шејн Стоукс (29 декември 2012). „Armstrong’s CAS inaction means he loses chance of appeal against doping sanctions“. Velonation.com. http://www.velonation.com/News/ID/13587/Armstrongs-CAS-inaction-means-he-loses-chance-of-appeal-against-doping-sanctions.aspx. конс. 2 јануари 2013. 
  9. Lance Armstrong comes clean“, ESPN.com News Services, 17 јануари 2013 (конс. 18 јануари 2013).
  10. In Reversal, Armstrong Is Said to Weigh Admitting Drug Use“, New York Times (конс. 5 јануари 2013).
  11. „Atty. denies report Lance Armstrong will admit doping“. CBS News. http://www.cbsnews.com/8301-400_162-57562227/atty-denies-report-lance-armstrong-will-admit-doping/. конс. 5 јануари 2013. 
  12. „Bike Friendly Oak Cliff: BFOC interviews Lance Armstrong's mom, Linda Armstrong Kelly“. bikefriendlyoc.wordpress.com. 20 јули 2009. http://bikefriendlyoc.wordpress.com/2009/07/20/bfoc-interviews-lance-armstrongs-mom-linda-armstrong-kelly/. конс. 1 август 2011. 
  13. „Потекло на Ленс Армстронг“. Wargs.com. http://www.wargs.com/other/armstrongl.html. конс. 6 јули 2012. 
  14. „LanceArmstrong.com“. LanceArmstrong.com. http://www.lancearmstrong.com/. 
  15. Breaking Away: Lance Armstrong of the U.S. is the world cycling champ. Now he's going for an even bigger prize.“, „Sports Illustrated“, 4 јули 1994.
  16. Сејмуел Абт. „Армстронг ја откри битката со ракот“, „The New York Times“, 9 октомври 1996 (конс. 27 јануари 2012).
  17. 17,0 17,1 17,2 17,3 Lance Armstrong, Sally Jenkins: It's Not About the Bike: My Journey Back to Life (ISBN 0-425-17961-3), Putnam 2000.
  18. „The Society of Neurological Surgeons“. Societyns.org. http://www.societyns.org/society/bio.aspx?MemberID=12648. конс. 10 ноември 2012. 
  19. Во неговата „Секоја секунда се брои“ Армстронг изразува сомневање дека Улрих всушност го чекал. Изјавува дека Улрих само забавил кога му било кажано да го направи тоа од другите возачи.„Jan Ullrich wird zum "Ritter des Fair Play"“. Fair play in Sports. http://www.sportunterricht.de/fairplay/janullrich03.html. конс. 5 март 2007. 
  20. „Победниците на Тур де Франс и нивните просечни брзини“. Velonews.competitor.com. 24 јули 2011. http://velonews.competitor.com/2011/07/news/186088_186088. конс. 6 јули 2012. 
  21. „Армстронг се повлекува“. RoadCyclingUK. http://www.roadcyclinguk.com/event-news/armstrong-retires/576.html. конс. 17 јули 2010. 
  22. Associated Press преку The Arizona Republic, „Ленс Армстронг ќе се врати на Тур де Франс 2009“.
  23. 23,0 23,1 Вертуно, Џим. „Армстронг излезе со повлекување на Тур“, „USA Today“, 10 септември 2008 (конс. 23 јули 2012).
  24. Lance Armstrong given the all clear from UCI for Tour Down Under comeback“, The Telegraph, 8 октомври 2008.
  25. Армстронг ја скрши клучната коска“, BBC News Online, 23 март 2009 (конс. 23 март 2009).
  26. [1]
  27. Клајв Оливер (25 април 2009). „Ленс Армстронг прогласен за чист од француската анти-допинг агенција“. „The Telegraph“. http://www.telegraph.co.uk/sport/othersports/cycling/lancearmstrong/5216143/Lance-Armstrong-cleared-by-French-anti-doping-agency.html. конс. 23 јули 2012. 
  28. Армстронг се опорави од повредата“, BBC News Online, 28 април 2009 (конс. 28 април 2009).
  29. Армстронг го пропушти водството на Тур“, BBC News Online, 7 јули 2009 (конс. 7 јули 2009).
  30. Макур, Џулиет. „Армстронг вели дека ќе се врати за 2010“, „The New York Times“, 21 јули 2009 (конс. 22 јули 2009).
  31. Форд, Бони. „Source: Lance's team lands sponsor“, ESPN, 23 јули 2009 (конс. 23 јули 2009).
  32. „Тим РадиоШек 2010“. 23 јули 2009. http://teamradioshack.com/getready/. конс. 23 јули 2009. 
  33. Худ, Ендру. „Брујнел потврди дека Армстронг ќе вози на класиците“, Velonews.competitor.com, 29 јануари 2010 (конс. 17 јули 2010).
  34. „Ленс Армстронг во локална болница по падот во Висалија“. 20 мај 2010. архивирано од оригиналот на 23 мај 2010. http://web.archive.org/web/20100523062339/http://www.visaliatimesdelta.com/article/20100520/NEWS01/100520013/Lance-Armstrong-heading-to-local-hospital-after-crash-outside-of-Visalia. конс. 20 мај 2010. 
  35. „Ленс Армстронг: „Ова ќе биде мојот последен Тур де Франс““. Velonews.competitor.com. 28 јуни 2010. http://velonews.competitor.com/2010/06/news/armstrong-this-will-be-my-final-tour_123714. конс. 17 јули 2010. 
  36. Контадот победи на Тур; Ленс замина“, ESPN, 25 јули 2010 (конс. 25 јули 2010).
  37. "Lance Armstrong au Tour Down Under" – cyclismactu du 24 октомври 2010
  38. Ленс Армстронг го потврди повлекување од велосипедизмот“, BBC News Online, 16 февруари 2011 (конс. 16 февруари 2011).
  39. Макур, Џулиет. „Армстронг се повлекува од велосипедизмот“, „The New York Times“, 16 февруари 2011 (конс. 16 февруари 2011).
  40. „Колку брзо може да трча Ленс Армстронг на маратон?“. Runner's World. 29 септември 2006. http://www.runnersworld.com/article/0,7120,s6-243-297--10401-0,00.html. конс. 23 февруари 2009. 
  41. „FAQ: VO2 Max“. Running for Fitness. http://www.runningforfitness.org/faq/vo2.php. конс. 23 февруари 2009. 
  42. „VO2 Max — a Measure of Athletic Fitness“. BBC. 22 јануари 2002. http://www.bbc.co.uk/dna/h2g2/A660223. конс. 13 август 2006. 
  43. The Lance Armstrong Performance Program ISBN 1-57954-270-0
  44. Armstrong attempts to quell dispute over Hill Country swimming hole“, 25 октомври 2006 (конс. 25 октомври 2006).
  45. „Ленс Армстронг Твитер“. Twitter. 11 јуни 2010. http://twitter.com/lancearmstrong. конс. 13 јули 2009. 
  46. Руибал, Сал. „Преживеан од рак Армстронг прифати нова улога“, „USA Today“, 22 мај 2002 (конс. 9 јануари 2008).
  47. Силверман, Стивен М. (9 мај 2006). „Lance's Ex Felt Smothered By Marriage“. people.com. http://www.people.com/people/article/0,,1192564,00.html. конс. 12 мај 2013. 
  48. „Тур де Франс 2005“. cbsnews.com. http://www.cbsnews.com/2300-202_162-706964-5.html. конс. 12 мај 2013. 
  49. Мичел, Хјустон (22 јануари 2013). „Sheryl Crow discusses Lance Armstrong's doping admission“. latimes.com. http://www.latimes.com/sports/sportsnow/la-sp-sn-sheryl-crow-lance-armstrong-20130122,0,7726365.story. конс. 12 мај 2013. 
  50. Денис, Алисија. „Ленс Армстронг и Шерил Кроус се разделија“, „People“, 3 февруари 2006 (конс. 22 јануари 2013).
  51. Силверман, Стивен М. (3 октомври 2007). „Ленс Армстронг Тори Бурч прекинаа“. people.com. http://www.people.com/people/article/0,,20130255,00.html. конс. 12 мај 2013. 
  52. Lance Armstrong, Girlfriend, Expecting Baby in June CNN.com, 23 декември 2008
  53. Армстронг, Ленс (4 јуни 2009). „Како е свету? Моето име е...“. Twitter. http://twitter.com/lancearmstrong/status/2038590710. конс. 6 јуни 2009. 
  54. Twitter. Twitter. 18 јули 2013.
  55. „Breaking Away“. „Outside“. јули 2005. http://outsideonline.com/outside/features/200507/lance-armstrong-interview-3.html. конс. 29 јануари 2008. 
  56. Болдвин, Том. „Can this bike ride be Bush's tour de force?“, „The Times“, 18 август 2005 (конс. 9 јануари 2008).
  57. Питер Бомон и Пол Вебстер. „Serena got the message, now it's Lance's turn as French cheers become jeers for US stars“, „The Observer“, 6 јули 2003 (конс. 17 јули 2010).
  58. „CCRA Leadership Team“. Californiansforacure.org. http://californiansforacure.org/supporters/steering_committee. конс. 6 јули 2012. 
  59. „Prop 29 – The California Cancer Research Act“. Californiansforacure.org. http://californiansforacure.org/facts/summary. конс. 6 јули 2012. 
  60. Вајсло, Лора (23 август 2012). „Индекс на обвинувањата за допинг на Ленс Армстронг низ годините“. „Cyclingnews“. Future Publishing Limited. http://www.cyclingnews.com/features/index-of-lance-armstrong-doping-allegations-over-the-years. конс. 24 август 2012. 
  61. „Ленс Армстронг се соочува со животна забрана и загуба на титулите“. Edition.cnn.com. http://edition.cnn.com/2012/08/23/sport/lance-armstrong-investigation/index.html. конс. 19 јануари 2013. 
  62. Кимеџ, Пол. „Countdown to the Tour de France Jonathan Vaughters and his drugsfree team“, „The Times“, 29 јуни 2008 (конс. 7 мај 2010).
  63. Кимеџ, Пол. „They bust the addicts but the dealers ride on“, „The Times“, 29 јули 2007 (конс. 7 мај 2010).
  64. Вајтл, Џереми. „Armstrong rounds on critics over drugs storm“, „The Times“, 1 јули 2004 (конс. 7 мај 2010).
  65. 65,0 65,1 65,2 Слот, Овен. „World in motion cycling divided by Paul Kimmage and Lance Armstrongs cancer row“, „The Times“, 17 февруари 2009 (конс. 7 мај 2010).
  66. „Le coup de blues de Christophe Bassons – l'Humanite“. Humanite.fr. 17 јули 1999. http://www.humanite.fr/node/379945. конс. 23 јули 2012. 
  67. Cited, L'Équipe, 17 јули 1999.
  68. Big reveal of Cancer Jesus, Irish Independent
  69. Pound Stunned By Attack“, BBC News Online, 5 март 2004 (конс. 12 август 2006).
  70. Алберготи, Рид. „Lance to Drug Tester: Your Papers, Please“, 8 април 2009.
  71. Armstrong outraged by French misbehaviour claims“, 7 април 2009 (конс. 28 септември 2009).
  72. "Армстронг остана без титулите од Тур", Дневник, година XVI, број 4995, вторник, 23 октомври 2012, стр. 21.
  73. „UCI ја призна одлуката на УСАДА во случајот на Армстронг“. „UCI“. 22 октомври 2012. http://www.uci.ch/Modules/ENews/ENewsDetails2011.asp?id=ODgzNA&MenuId=MTYzMDQ&LangId=1&BackLink=%2FTemplates%2FUCI%2FUCI8%2Flayout.asp%3FMenuID%3DMTYzMDQ%26LangId%3D1. конс. 13 октомври 2013. 

Надворешни врски[уреди]