Контакт (филм од 1997)

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
„Контакт“
Contact ver2.jpg
Режирано од Роберт Земекис
Продуцент Роберт Земекис
Стив Старки
Сценарист Роман:
Карл Сејган
Сценарио:
Карл Сејган
Ен Драјан
Џејмс Харт
Мајл Голденберг
Настапуваат Џоди Фостер
Метју Маконахеј
Џејмс Вудс
Том Скерит
Вилијам Фикнер
Џон Харт
Анџела Басет
Дејвид Морз
Музика Ален Силвестри
Кинематографија Дон Баргес
Монтажа Артур Шмит
Дистрибутер Warner Bros.
Премиера Северна Америка:
11 јули 1997
Велика Британија:
26 септември 1997
Австралија:
16 октомври 1997
Нов Зеланд:
23 октомври 1997
Времетраење 153 мин.
Држава САД
Јазик англиски
Буџет $90 милиони[1]
Бруто заработка $171.12 милиони

Контакт е филм од 1997 година, спаѓа во жанрот научна фантастика и драма. Филмот претставува адаптација на романот Контакт чиј автор е Карл Сејган. Режисер на филмот е Роберт Земекис.

Содржина[уреди]

Д-р Ели Ејровеј (ја игра Џоди Фостер) е научник, која работи на програмата СЕТИ во опсерваторијата Аресибо во Порто Рико. Таа и нејзините колеги ги преслушуваат радио сигналите со надеж дека ќе најдат сигнали испратени од вонземска интелигенција. Научникот, советник на двајца претседатели, Дејвид Драмли, им ја укинува финансиската поддршка. После осумнаесет месеци, Ели добива финансии од индустријалецот милијардер, Хајдн. Екипата на д-р Ејровеј успева да детектира силни сигнали, повторувани секвенци од прости броеви, кои доаѓаат од соѕвездието Лира, поточно од ѕвездата Вега.

Сигналите се дешифрирани, најпрво како видео снимка: Адолф Хитлер ги отвора Олимписките игри во Берлин, 1936 година. Д-р Ејровеј и нејзината екипа сфаќаат дека тоа е првиот телевизиски сигнал кој бил доволно силен за да отпатува надвор од земјината атмосфера, пристигнал на Вега, а потоа е вратен од таму, патувајќи цели 26 светлосни години назад. Следното дешифрирање на сигналот открива податоци, над 60.000 „страници“ со технички цртежи. Откако владините специјалисти за декодирање на цртежите не успеваат да сфатат за што станува збор, податоците се декодирани од Хајдн, кој објаснува дека податоците кријат нацрт на сложена машина способна еден човек да го одведе на Вега.

Целиот свет се обединува со цел да се конструира машината на Кејп Канаверал, а истовремено се врши селекција на кандидатот кој ќе биде испратен во машината (вклучувајќи ги Ејровеј и Драмли). Во овој круг на избор испаѓа Ејровеј, која не одговара задоволително на прашањето на комисијата: „Дали верувате во Бога?“ Но, Драмли гине, машината се распаѓа, и многумина се повредени при тестирањето на машината заради самоубиствен напад од еден верски фанатик.

Во најголема тајност се чува втората конструирана машина, овој пат на Хокаидо, Јапонија, а Ејровеј е избрана да патува. Ејровеј го започнува своето патување, а малата камера е задолжена да го снима тоа што таа го гледа. А гледа туѓа планета, со високо развиена цивилизација. Потоа наеднаш се наоѓа на плажа, која Ејровеј ја препознава како плажата од нејзиното детство - Пенсакола на Флорида. Вонземјанинот со кого воспоставува контакт, го зема ликот на нејзиниот починат татко, и одбегнувајќи да одговори на нејзините прашања вели дека е доволно за првиот чекор на човештвото. Потоа ја враќаат назад.

Ејровеј се буди во капсулата за лансирање, и сфаќа дека на Земјата поминале само неколку секунди, додека таа има доживувања од 18 часа. Додека комисијата смета дека експериментот бил неуспешен, посебно што Ејровеј нема никаков доказ за своето патување (на камерата има само „снег“), Ејровеј сепак се држи до својот исказ: како доказ го има само своето доживување. Откако ќе се утврди дека камерата снимала 18 часа „снег“, на Ејровеј ѝ се доделени финансиски средства да продолжи со програмата СЕТИ.

Улоги[уреди]

  • Џоди Фостер - д-р Ели Ејровеј: научник од тимот на СЕТИ, која прва ја открила вонземската порака.
  • Метју Маконахеј - Палмер Џос: познат философ, христијански бивш свештеник, кој е вљубен во Ејровеј.
  • Џејмс Вудс - Мајкл Киц: советник за национална безбедност, кој ја води истрагата против Ејровеј.
  • Том Скерит - Дејвид Драмлин: научник, советник на претседателот на САД.
  • Вилијам Фикнер - Кент Кларк: слеп, научник во програмата СЕТИ, асистент на Ејровеј.
  • Џон Харт - С.Р. Хајдн: ексцентрик, индустријалец, милијардер, кој ја дешифрира вонземската порака. Хајдн на крај умира на вселенската станица „Мир“.
  • Анџела Басет - Рејчел Константин: шеф на персоналот на претседателот Клинтон.
  • Дејвид Морз - Теодор Ејровеј: таткото на Ели Ејровеј. Умрел од срцев удар кога Ели имала 10 години.

Занимливости поврзани со филмот[уреди]

  • За потребите на филмот, екипата на Земекис имала дозвола неколкупати да го посети вселенскиот центар „Кенеди“ во Кејп Канаверал, каде им било дозволено да прегледаат податоци кои не се дозволени за обични посетители.[2]
  • На 14 јули 1997 година, три дена после премиерата на филмот во Америка, студиото Warner Bros. добило писмо од Белата куќа во кое се вели дека појавувањето на претседателот Бил Клинтон е „несоодветно“.
  • Директорот на CNN се пожалил дека е грешка што е дозволено 13 членови од екипата на Си-еН-еН да се појават во филмот (вклучувајќи ги Лери Кинг и Бернард Шо, и покрај тоа што ист човек е сопственик и на Warner Bros. и на CNN, Тајм Ворнер.[3]
  • Во текот на снимањето на филмот, на 28 декември 1996 година, режисерот Френсис Форд Копола покренал судска постапка против Warner Bros. и веќе починатиот Карл Сејган. Саган умрел на 20 декември, шест дена пред да се покрене тужбата на Копола.[4] Судот ја отфрла тужбата на Копола.
  • Сцената во која на д-р Ејровеј ѝ даваат капсула со цијанид станала контроверзна. Џералд Грифин, бивш службеник на НАСА и советник на филмот, иснистирал дека НАСА никогаш не давала цијанид на астронаутите, бидејќи ако астронаутот сака да се самоубие, доволно е да се исклучи од доводот на кислород. Сепак, Саган инсистирал на фактот дека НАСА им дава на астронаутите капсула со цијанид и дека тоа го прави во секоја мисија со екипаж. Режисерот Земекис изјавил дека ќе ја остави сцената во филмот, не поради вистинитоста на тврдењето на Карл Сејган, туку најмногу заради задржување на автентичноста на идејата од романот.

Наводи[уреди]

  1. Benjamin Svetkey. „Making Contact“, „Entertainment Weekly“, 18 јули 1997 (конс. 27 јануари 2009).
  2. Технологија и наука посетено на 10 мај 2009 година
  3. Staff. „Cameo crisis on 'Contact'“, „Variety“, 15 јули 1997 (конс. 26 јануари 2009).
  4. Копола го тужи „Контакт“ посетено на 10 мај 2009 година.

Види исто така[уреди]

Надворешни врски[уреди]

Wikiquote-logo.svg
Викицитат има збирка цитати поврзани со: