Историја на Перу

Од Википедија, слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Дел од серијалот за Перу

Историја на Перу

Escudo nacional del Perú.svg

Рана историја
Империја на Инките
Шпанско освојување
Вицекралство Перу
Независност
Перуанско-боливијска конфедерација
Пацифичка војна
Перу

Портал:Перу

Најраните докази за човековото постење на територијата на Перу датираат од пред 11.000 година п.н.е. Најстариот комплексен систем на живеење во Перу е цивилизацијата Норте Чико, која се протегала покрај Тихиот Океан и опстојувала помеѓу 3000 и 1800 година п.н.е. Овие докази се пронајдени во археолошките локалитети Чавин, Паракас, Мочика, Наска, Вари и Чиму. Во 15 век, Инките се воздигнале и станале најсилна империја во регионот и најголемата империја на Јужна Америка пред доаѓањето на европејците[1]. Андските општества биле базирани врз земјоделието, користејќи системи на наоводнување современи за тој период.

Во 1532, група конкистадори предводени од Франциско Пизаро ги поразил Инките и воспоставил шпанска контрола. Десет години подоцна, шпанската круна ја основала „Вицекралството Перу“. Вицекралството било формирано во времето на Карло V, цар на Светата Римска империја на 20 ноември 1542 година со потпишувањето на кралскиот декрет во Барселона. Веднаш по ова започнала граѓанската војна помеѓу Франциско Пизаро и Диего де Алмагро за тоа кој да управува со Перу. Во 1543 година кралот го испратил и го назначил како вицекрал Бласко Нунеж Вела за да ја спречи војната, но тој бил убиен три години подоцна од страна на Гонзало Пизаро. Конеечно, Педро де ла Гаска успеал да воспостави ред во вицекралството и во 1548 година да стави крај на граѓанската војна.

Во текот на своето постоење, вицекралството било управувано од страна на 39 кралеви во периодот помеѓу 1544 до 1824 година. Франческо де Толедо (1569-1581) тој спровел големи реформи во вицекралството. Тој ги централизирал колонијалните владини функции и ги поставил идните административни работници на вицекралството. Во текот на нејзиното постоење, наредните векови следувале тешки моменти и кризи како во Шпанија така и во Перу. Во 1713 година било создадено Вицекралството Нова Гранада на север, како и Вицекралството Рио де ла Плата во 1776 година.

Во текот на 19 век, голем дел од териториите на државата добиле независност и целосното постоење на државата завршило по Битката кај Ајакуча во 1824 година.

Во раниот 19 век, додека останатите јужноамерикански држави се бореле за независност, Перу останал лојален кон кралот. Независноста на Перу била стекната со воените кампањи предводени од Симон Боливар и Хозе де Сан Мартин. За време на раните години на републиката, воени лидери создале политичка нестабилност во Перу. Подоцна се формирала Конфедерацијата на Перу и Боливија. За време на Конфедерацијата, учествувал во повеќе битки и воени кампањи со околните јужноамерикански држави. По распадот на конфедрацијата, Перу објавил војна на Боливија во која и загубил.

Наводи[уреди]

  1. Terence D'Altroy, The Incas, pp. 2–3.