Индијанец (соѕвездие)

Од Википедија, слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Индијанец
Соѕвездие
Indus
Список на ѕвезди во соѕвездието Индијанец
Кратенка Ind
Генитивно Indi
Ректасцензија 21 ч.
Деклинација −55°
Површина 294 (°)² (49th)
Главни ѕвезди 3
Бајерови/Флемстидови
ѕвезди
16
Ѕвезди со планети 1
Ѕвезди посјајни од 3,00m none
Ѕвезди во радиус од 10,00 пс (32,62 сг) 1
Најсјајна ѕвезда "The Persian" (α Ind) (3.11m)
Најблиска ѕвезда Epsilon Ind
сг,  пс)
Месијеови објекти none
Метеорски дождови Нема[1]
Соседни
соѕвездија
Микроскоп
Стрелец (аголно)
Телескоп
Паун
Октанс
Тукан
Грус
Видливо на ширина од +15° до −90°.
Најдобро се гледа во 21:00 ч. во текот на месец септември.

Индијанец е соѕвездие на јужното небо. Забележано е во 16 век, а името може да се однесува и на Индијците и на Индијанец.

Карактеристики[уреди]

Најсјајната ѕвезда од ова соѕвездие е Alpha Indi со видлива магнитуда 3,11.

Епсилон Инди е една од најблиските ѕвезди до Земјата, околу 11,82 светлосни години од овде. Откриено е дека во овој систем има пар од двојно кафеаво џуџе, и долго време беше прв кандидат во истражувањата СЕТИ.[2].[3]

Историја[уреди]

Ова соѕвездие е едно од дванаесетте кои ги забележал Петрус Плансиус, а за првпат се појавува на небесен глобус со дијаметар од 35 см, изработен во 1597 или 1598 година во Амстердам. Првиот опис на ова соѕвездие во небесен атлас го направил Јохан Бајер во неговата Уранометрија во 1603 година.[4][5] Plancius portrayed the figure as a nude male with arrows in both hands but no bow.[6]


Надворешни врски[уреди]

Наводи[уреди]

  1. Anonymous (February 3, 2007). „Meteor Showers“. American Meteor Society. http://www.amsmeteors.org/showers.html. конс. 7 мај 2008. 
  2. Burnham, Robert; Luft, Herbert A. (1978). „Burnham's Celestial Handbook: An Observer's Guide to the Universe Beyond the Solar System“. Courier Dover Publications. ISBN 0486235688. 
  3. Lawton, A. T. (1975). „CETI from Copernicus“. „Spaceflight“ 17: 328–330. http://adsabs.harvard.edu/abs/1975SpFl...17..328L. конс. 2 јули 2008. 
  4. Bakich, Michael E. (1995). „The Cambridge Guide to the Constellations“. Cambridge University Press. ISBN 0521449219. 
  5. Sawyer Hogg, Helen (1951). „Out of Old Books (Pieter Dircksz Keijser, Delineator of the Southern Constellations)“. „Journal of the Royal Astronomical Society of Canada“ 45: 215. http://adsabs.harvard.edu/abs/1951JRASC..45..215S. конс. 7 мај 2008. 
  6. Allen, Richard Hinckley (1963). „Star Names, Their Lore and Meaning“. New York: Dover Publications. ISBN 0-486-21079-0.