Западномакедонско наречје

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај

Западномакедонско наречје — едно од трите општи наречја на македонскиот јазик. Западното наречје е група на повеќе дијалекти со слични или приближно слични морфолошки, фонолошки и семантички карактеристики. Наречјете го опфаќа западниот и централниот дел на Македонија. Ова наречје се дели на две подгрупи: централна група и западна и северозападна група.

Дијалекти на западното наречје[уреди]

  Централни говори: Прилепско-битолски, Кичевско-поречки, Скопско-велешки

Периферни говори:
  Горнополошки дијалект
  Рекански дијалект
  Галички дијалект
  Дебарски дијалект
  Дримколско-голобрдски дијалект
  Вевчанско-радошки дијалект
  Струшки, Охридски и Горнопреспански дијалект
  Долнопреспански дијалект

Заеднички карактеристики[уреди]

Фонетско-фонолошки карактеристики[уреди]

  • третоложниот акцент;
  • промена на јат (Ѣ) во е;
  • остатоци од замената на јон (Ѭ) со јен (Ѩ);
  • појава на протетичкото ј;
  • губење на меѓувокалното в;
  • отсуство на х и негова замена со в или ф;
  • замена на групата цв- во цу-: цути.

Морфолошки и лексички карактеристики[уреди]

  • троен член;
  • суфиксот -уле (карактеристичен само за ова наречје).