Западномакедонското наречје е едно од трите наречја на македонскиот јазик. Западното наречје е група на повеќе дијалекти со слични или приближно слични морфолошки, фонолошки и семантички карактеристики. Наречјете го опфаќа западниот и централниот дел на Македонија. Ова наречје се дели на две подгрупи: централна група и западна и северозападна група.
[уреди] Дијалекти на западното наречје
Централни говори: Прилепско-битолски, Кичевско-поречки, Скопско-велешки
Периферни говори:
Горнополошки дијалект
Рекански дијалект
Галички дијалект
Дебарски дијалект
Дримколско-голобрдски дијалект
Вевчанско-радошки дијалект
Струшки, Охридски и Горнопреспански дијалект
Долнопреспански дијалект
- Западна и северозападна група:
[уреди] Заеднички карактеристики
[уреди] Фонетско-фонолошки карактеристики
- третоложниот акцент;
- промена на јат (Ѣ) во е;
- остатоци од замената на јон (Ѭ) со јен (Ѩ);
- појава на протетичкото ј;
- губење на меѓувокалното в;
- отсуство на х и негова замена со в или ф;
- замена на групата цв- во цу-: цути.
[уреди] Морфолошки и лексички карактеристики
- троен член;
- суфиксот -уле (карактеристичен само за ова наречје).