Еспирито Санто (Бразил)

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Еспирито Санто
Знаме на ЕС Грб на ЕС
Знаме Грб


Положба на ЕС
Главен град Виторија
Најголем град Вила Велја
Службен јазик Португалски
 - Гувернатор Паоло Сезар Хастунг Гомеш
 - Вице Гувернатор Рикардо Ферасо
Површина  
 - Вкупно 46,077.519 km² ({{{површина поредок}}}.)
 - Вода (%) {{{вода}}}%
Население  
 - 2006 3,464,285 ({{{население поредок}}}.)
 - Густина 75.2/km² ({{{густина поредок}}}.)
БДП (ПКС) 2005 приб.
 - Вкупно 52,782,000,000 ({{{БДП поредок}}}.)
 - По глава на жител 15,236 ({{{БДП поредок по глава на жител}}}.)
ИЧР (2005) 0.802 ({{{ИЧР поредок}}}.) – висок
Валута
Часовен појас UTC
НДД [[]]
Повикувачки број +
За поругалската компанија видете Финансиска групација Еспирито Санто

Еспирито Санто (португалски: Espírito Santo (изговор [is.'pi.ɾi.tu 'sɐ̃.tu][1])) е држава во јужен Бразил. Престолнина е Виторија а најголем град е Вила Велја. Името не ЕС во превод е Свети Дух.

Географија[уреди]

Државате е голема колку Естонија, односно половина од територијата на Португалија и на таа мала површина има брежни долини, езера, Шуми и др.

Историја[уреди]

Панорама на Вила Велја.

ЕС првично била населена од домородни етникуми кои претено биле семи-номади. регионот е колонизиран од португалците, африкански робови и подоцна имигранти од европа.

Колонијален период[уреди]

Областа е дадена под управа на Васко Коутињо, веднаш по самото откривање на Бразил во 1500-та. седиштето во почетокот било во Вила Велја, но поради зачестените напади од страна на домородците новото седиште Виториа било основано на 8 септември 1551, на остров близу Вила Велја.

Театар Карлос Гомеш, Виториа.

Дистриктот останал под управа на фамилијата Коутињо за 140 години, останал дистрикт за 287, се до 1821 кога сталан провинција

Со прогласувањето независност на Бразил 1822-ра, Управниците на дистрикти прераснале во Провинцијални претседатели,, За време на владеењто на Императорот, којшто бил близок со провинцискиот претседател, ја посетил ЕС и сѐ уште постојат записи од неговиот.

Во 1889, со прогласувањето на Републиката, ЕС станала држава.

По адоптацијата на републиканскиот систем, Алфонсо Клаудио де Фрејташ Роса станал прв гувернатор на ЕС.

Демографија[уреди]

Национален парк Капарао.
Вила Велја е најголем град во државава.
Долина Канаа, Еспирито Санто.

Според БИГС 2008, населението брои 3,530.000, со густина 72,7 жит/ км2.

Урбанизација: 82.2% (2006); Прираст: 2% (1991-2000); Домаќинства: 1.056.000 (2006).[2]

Структура: 1.715.580 Пардо (48,6%), 1.489.660 Белци (42.,%), 300,050 Црнци (8,5%), 24.710 Азијати или Домородци (0,7%).[3]

Белото население преовладува во државава, околу 70-80% биле во 1940-те, главно е населувана од Италијанци, Германци и Пољаци, но населението на државава не е големо, и така голем дел од соседната Баја, држава со најголем број Црнци во Бразил, имигрирале во ЕС, и денес белото население претставува околу 42.2%.[4]

Домородци[уреди]

Предколонијални групи во ЕС биле Тупиниквим, Теминињо, Ајморе, Пури (етникум) и Ботокудо. Поголемиот дел од нив се абсорбирани од колонизаторите и подоцнежните имигранти, мал број од нив и денес опстојува во резервати задржувајки ја нивната кршлива култура.

Италијанци[уреди]

Еспирито Санто има голем број население со италијанско потекло, тие основале многу градови и оствариле значајно влијание во локалната култура. Тие задржале доста од своите европски културни обележја, како кујната, празнувањата и др.

Португалци[уреди]

Првата група португалци се населиле во регионот на Вила Веља, 23 мај, 1535 заедно со Васко Фернандез Коутињо, првиот португалски Капетаин (Глава на Капетанија) на ЕС. Подоцна португалци се населиле и на островот Виториа во заливот Виториа.

Германци[уреди]

Силно локално влијание оствариле Германците. Првото германско населено место е основано 1844-та, Санта Исабел. Како и италијанците и тие и ден денес одржале белези од својата европска култура.

Шпањоли[уреди]

Особено од баскиските провинции, се населиле во ЕС за време на Пиринејската Унија (1580-1640).

Африканци[уреди]

Првите африкански робови се доносени на пристаништето Виториа 1609.

Економија[уреди]

Сервисот за услуги зема најголем дел од БДП со 50%, следен од индустрискиот сектор со 44%. Аграрот претставува 5% од БДП (2004). Еспирито санто извезува: производи од железо и челик 35.8%, хартија 17.6%, кафе 7.7%, гранит 6.5% (2002).

Удел во бразилската економија: 2.2% (2005).

Виториа е значајно пристаниште за извоз на чели и железо. Најголемиот производител на железо во светот. Во Сао Матеуш, резерви на нафта се пронајдени и денес се експлоатираат.

Туризмот игра важна улога во државната економија. Сепак најбројните посетители се од околните сојузни држави. Популарни дестинации се плажите на Гуарапари, Жакараипе и Мунгињос.

Интересни факти[уреди]

Возила: 850,141 (март/2007); Мобилки: 1.8 million (април/2007); Телефони: 800 thousand (април/2007); Градови: 78 (2007).[5]

Образование[уреди]

Федерален Универзитет на Рондонија во Порто Вељо.

Португалскиот е официјален. Но Англиски и Шпански се дел од официјалниот образовен систем.

Образовни институции[уреди]

Инфраструктура[уреди]

Национален аеродром[уреди]

Аеродорм Еурико де Агујар уште од самото отворање 1946, достапати е модернизиран и прошируван, денес има капацитет од 560 000 патници на годишно ниво.

Автопати[уреди]

BR-101, BR-259, BR-262, BR-482.

Пристаниште[уреди]

Виторија има прстаниште кое е најтешко достапно со брод од било кое друго во Бразил.

Знаме[уреди]

Зборовите на средина, Trabalha e Confia, на македонски "Работа и вера во Господ". Се избрани од Жеронимо де Суса Монтејро, којшто ја водел државава помеѓу 1908 и 1912. Знамето е дизајнирано во 1908-ма.

Општини[уреди]

Поглед кон Виториа.
Виториа наутро.
Адвокатска комора во Виториа.
Палата Анкиета во Виториа.
Атлантска шума во Моро до Морено.
Плажа].

Наводи[уреди]

  1. The presented pronunciation is in Brazilian Portuguese variant spoken in Espírito Santo. The European Portuguese pronunciation is: /(ɨ)ʃ.'pi.ɾi.tu 'sɐ̃.tu/.
  2. Извор: PNAD.
  3. (на Portuguese) (PDF). Espírito Santo, Brazil: IBGE. 2008. ISBN 85-240-3919-1. http://www.ibge.gov.br/home/estatistica/populacao/condicaodevida/indicadoresminimos/sinteseindicsociais2008/indic_sociais2008.pdf. конс. 4 февруари 2009. 
  4. Source of the text above: Studies of immigration made by the Journalism professors of UFES, the federal university of Espírito Santo
  5. Извор: БИГС.

Види[уреди]

Шаблон:ESmunicipalities