Енрико Газпарото
 Газпарото во 2006 |
|||
| Лични податоци | |||
|---|---|---|---|
| Цело име | Енрико Газпарото | ||
| Роден | 22 март 1982 Сачиле, Италија |
||
| Висина | 1,74 м | ||
| Маса | 65 кг | ||
| Податоци за клубот | |||
| Мом. клуб | Астана | ||
| Дисциплина | Друмски велосипедизам | ||
| Улога | Возач | ||
| Професионални клубови | |||
| 2005–2007 2008 2009 2010– |
Ликвигас-Бјанки Барловорлд Лампре-НГЦ Астана |
||
| Значајни победи | |||
|
|||
| Последна промена 22 април 2013 |
|||
Енрико Газпарото (роден на 22 март 1982 во Сачиле) е италијански професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата Астана, каде се приклучил во 2009. Тој станал професионалец во 2005 со екипата Ликвигас-Бјанки и останал таму три години.
На Џиро д’Италија 2007, Газпарото ја водел екипата Ликвигас на етапата 1 кон победа на екипниот хронометар и ја облекол розовата маичка следниот ден.
Газпарото ја постигнал неговата прва победа на класик на Амстел Голд Рејс 2012; ја освоил трката на самата завршницата, откако Оскар Фреир бил достигнат на 90 метри пред крајот,[1] и Газпарото ги поминал возачот на Лото-Белисол Јеле Ванендерт и Петер Саган од Ликвигас-Канондале.[2] Една недела подоцна, земал дел од Лиеж-Бастон-Лиеж, завршувајќи трет преку спринтање на мала група во трката, каде победил неговиот колега од Астана, Максим Иглински.[3] На Вуелта а Еспања, Газпарото и екипата Астана ги следела лоша среќа уште на првата етапа, екипен хронометар од 16,5 километри. Неговите колеги Паоло Тиралонго, Александар Дјаченко, Андреј Зајтс и самиот Газпарото доживеале пад, кој не бил забележан на телевизиските камери. Неговите колеги можеле да станат и да продолжат, додека Газпарото, како што било објавено подоцна, ја напуштил трката во Шпанија поради фрактури на три места на неговата клучна коска.[4]
Достигнувања [уреди]
- 2005
- 1.
Национален друмски првак - 1. Етапа 2 Волта а Каталуња
- 2006
- 1. Меморијал Кимури
- 3. Копа Сабатини
- 2007
- 1. Етапа 1 (ТТТ) Џиро д‘Италија
- Ја носел розовата маичка
на етапите 1 & 3
- Ја носел розовата маичка
- 2. Краен пласман Трка околу Данска
- 2008
- 1.
Краен пласман Стер Електротур
- 1. Етапа 3
- 1. Џиро дела Ромања
- 3. Краен пласман Три дена Де Пане
- 1. Етапа 1
- 3. ГП ди Лугано
- 2009
- 1.
Бодовен пласман Тур де Свис - 2010
- 1. Етапа 5 Тирено-Адријатико
- 3. Астел Голд Рејс
- 9. Страде Бјанке
- 2011
- 4. Тре Вали Варезине
- 2012
- 1. Амстел Голд Рејс
- 3. Лиеж-Бастон-Лиеж
- 7. Трофео Лагвелја
- 2013
- 6. Лиеж-Бастон-Лиеж
- 9. Астел Голд Рејс
Наводи [уреди]
- ↑ „Фреир вели дека ветрот ги уништил неговите шанси за освојување на Амстел Голд Рејс“, „VeloNation“, VeloNation LLC, 15 април 2012 (проверено на 16 април 2012).
- ↑ „Газпарото го освоил Амстел“, „Cycling News“, Future Publishing Limited, 15 април 2012 (проверено на 16 април 2012).
- ↑ „Максим Иглински победи на Лиеж-Бастон-Лиеж“, „Velo News“, VeloNews.com, 22 април 2012 (проверено на 22 април 2012).
- ↑ Бен Аткинс. „Вуелта а Еспања: Фрактура на клучната коска за Енрико Газпарото по падот во екипниот хронометар“, „Velo Nation“, Velo Nation LLC, 19 август 2012 (проверено на 19 август 2012).
Надворешни врски [уреди]
- Профил на официјалната страница на Барловорлд
- Профил на официјалната страница на Ликвигас
- Енрико Газпарото на Trap-Friis.dk
- Достигнувања на Cycling Base
|
|||||
 |
Оваа биографска статија поврзана со италијанскиот велосипедизам е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите. |
