Ел-Бекара

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Ел-Бекара
سورة البقرة
Ел-Бекара
Класификација : Мединска
Значење на називот Крава
Број на сура 2
Време на откровение Раните години на пророштвото
Статистика


Ел-Бекара (سورة البقرة, „Крава“) е втората и најдолга сура (глава) во Куранот, со 286 ајети (стихови).

Преглед[уреди]

Сурата го добила името по расправата помеѓу пророкот Мојсеј и Израелитите во врска со една крава која требале да ја жртвуваат за да го дознаат убиецот на некој човек (Куран, 2:67-2:74). (Ова не е истиот случај кога Мојсеј го забранува култот кон крава-идол, за кого се зборува подоцна во главата)

Ова е Мединска сура; се смета дека најголемиот дел од неа бил откровен во првите две години од Хиџра. Некои делови (како да речеме оној каде се забрануваат камати на заеми) биле откровени подоцна, а последните три стиха биле откровени во Мека. Во сурата се зборува на најразлични теми, меѓу кои во голема мера и за правото, и ги раскажува приказните за Адам и Мојсеј и Аврам. Сурата служи како напатствие: ги повикува паганите и Евреите во Медина да станат Муслимани, а ги предупредува нив и лицемерите за судбината која Господ им ја досудува на сите што го запоставуваат.

Сурата Ел-Бекара содржи и стихови кои зборуваат за војувањето. Стиховите 2:190-2:194 се често цитирани во објаснувањето на исламската претстава за битка.

Арапски текст[уреди]


بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم

Во името на Аллах, Милостивиот, Сомилосен!


2:1 المِِ

Елиф, лам, мим!


2:2 ذَلِكَ الْكِتَابُ لاَ رَيْبَ فِيهِ هُدًى لِّلْمُتَّقِينَ

Еве Книга во која нема сомнение, Патоказ за богобојазливите.


2:3 الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ وَيُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنفِقُون

за оние кои веруваат во Тајната, и кои се исправаат намаз да извршат, и кои од дадената им Наша нафака делат,


2:4 والَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِمَا أُنزِلَ إِلَيْكَ وَمَا أُنزِلَ مِن قَبْلِكَ وَبِالآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ

и кои веруваат во она што ти се објавува, и во она што пред тебе беше објавено, и во Ахирет и кои во сето тоа се уверени.


2:5 أُوْلَـئِكَ عَلَى هُدًى مِّن رَّبِّهِمْ وَأُوْلَـئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ

Онаквите, бидејќи одат по Патоказот од Господарот нивни се спасени.


2:6 إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ سَوَاءٌ عَلَيْهِمْ أَأَنذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنذِرْهُمْ لاَ يُؤْمِنُونَ

Сеедно е, навистина, на оние што не веруваат ќе ги попменуваш или нема да ги опоменуваш: оние сепак нема да веруваат.


2:7 خَتَمَ اللّهُ عَلَى قُلُوبِهمْ وَعَلَى سَمْعِهِمْ وَعَلَى أَبْصَارِهِمْ غِشَاوَةٌ وَلَهُمْ عَذَابٌ عظِيمٌ

Аллах ги запечати и срцата нивни и ушите нивни, а пред опулот нивни е завеса, и за нив има казна голема.


2:8 وَمِنَ النَّاسِ مَن يَقُولُ آمَنَّا بِاللّهِ وَبِالْيَوْمِ الآخِرِ وَمَا هُم بِمُؤْمِنِينَ

Меѓу луѓето има и такви кои зборуваат: „И во Аллах и во Денот ахиретски веруваме“, - а тие, токму, не веруваат.


2:9 يُخَادِعُونَ اللّهَ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَمَا يَخْدَعُونَ إِلاَّ أَنفُسَهُم وَمَا يَشْعُرُونَ

На Аллах и на оние кои веруваат намераваат, секако, да ги измамат, но не усетуваат дека самите себеси се измамуваат.


2:10 فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ فَزَادَهُمُ اللّهُ مَرَضاً وَلَهُم عَذَابٌ أَلِيمٌ بِمَا كَانُوا يَكْذِبُونَ

Болештина има во срцата нивни: Аллах ја зголемува и, заради тоа што лажат, за нив има казна болна.


Претходна сура:
Ел-Фатиха
Сура 2 Следна сура:
Ел Имран
Куран

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114

Наводи[уреди]