Европско првенство во кошарка

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
FIBA logo complet.png
Спорт Кошарка
Основана 1935
Број на екипи 24
Држава Европска Унија членки на ФИБА Европа
Актуелен шампион  Франција (1. титула)
Најмногу титули  Русија (14 титули)
Портал www.FIBAEurope.com
www.EuroBasket.com

Европско првенство во кошарка — главен настан во кошарка одржуван на две години на кој учествувааат машките кошаркарски репрезентации членки на ФИБА Европа, европското подрачје во рамките на Меѓународната кошаркарка федерација. Првенството прв пат било одржано во 1935 година и вообичаено се одржува на секои две години од 1947 година; започнувајќи од 2017 година, ќе се промени на четири години.[1] Од 2017 година, исто така ќе служи и како квалификациски турнир за Летните олимписки игри и Светското првенство во кошарка. Најуспешна земја е сега непостоечкиот Советски Сојуз со четиринаесет титули, додека Шпанија биле прваци во 2009 и 2011 година. Франција е најнеодамнешен првак, освојувајќи го Европското првенство во 2013 година.

Квалификации[уреди]

24 европски екипи заземаат дел од крајниот настан. Квалификациите кои постоеле до Европското првенство во 2011 година дозволувале 16 екипи да настапат. Осум места биле пополнувани од домаќинот и првите седум земји на претходното првенство. Преостанатите екипи од дивизијата А настапувале во квалификациски турнир. Таму, биле поделувани во четири групи. Секоја група играла двојна тура. Првата екипа во секоја екипа се пласирала на првенството. Најдобрите три од четирите второпласирани исто така се пласирале.

Од десетте екипи кои не се квалификувале на квалификацискиот турнир, шесте најдобри добивале уште една шанса во дополнителни квалификации. Преостанатите четири се бореле за место на опстанок, бидејќи две екипи оделе во дивизијата Б (и биле заменувани од двете најдобри екипи од дивизијата Б).

Крајниот избор бил одредуван од дополнителен квалификациски турнир. Шесте екипи биле поделени во две групи од по три екипи, каде секоја група играла со секој два пати. Првата екипа во секоја група играла во финалето против најдобрата екипа од другата група; победникот го добивал последното место на првенството.

Формат на натпреварувањето[уреди]

Евроското првенство користело различни формати на натпреварувањето, поаѓајќи од разигрување секој со секого еднаш во 1939 година до троен турнир, кој моментално се користи.

Моменталниот формар започнува со прелиминарна фаза. Дваесет и четирите квалификувани екипи се делат во четири групо од по шест екипи и секога група игра разигрување секој со секого. Најдобрите три екипи во секоја група (12 вкупно) напредуваат во следната фаза. Двете групи од по шест екипи во квалификациската фаза се мешавина од екипите на прелиминарните групи: групите А и Б ја создаваат група Е, додека групите Ц и Д ја создаваат група Ф. Резултатите од претходната фаза се пренесуваат, а секоја екипа игра еднаш против екипи од другата прелиминарна група во квалификациската група.

Најдобрите четири екипи во секоја екипа напредуваат во одлучувачката фаза. Се работи за турнир на исфрлање, каде се одигруваат и дополнителни натпревари за бронзениот медал за губитниците во полуфиналињата и за местата од петтото до осмото место за губитниците во четвртфиналињата.

Резултати[уреди]

Преглед
Година Домаќин (Финале) Натпревар за златен медал Натпревар за бронзен медал
Злато Резултат Сребро Бронза Резултат Четврто место
1935  Швајцарија (Женева)
Латвија
24–18
Шпанија

Чехословачка
25–23
Швајцарија
1937  Латвија (Рига)
Литванија
24–23
Италија

Франција
27–24
Полска
1939  Литванија (Каунас)
Литванија
[2]
Латвија

Полска
[2]
Франција
1946  Швајцарија (Женева)
Чехословачка
34–32
Италија

Унгарија
38–32
Франција
1947  Чехословачка (Прага)
СССР
56–37
Чехословачка

Египет
50–48
Белгија
1949  Египет (Каиро)
Египет
57-36
Франција

Грција
[2]
Турција
1951  Франција (Париз)
СССР
45–44
Чехословачка

Франција
55–52
Бугарија
1953  СССР (Москва)
СССР
[2]
Унгарија

Франција
[2]
Чехословачка
1955  Унгарија (Будимпешта)
Унгарија
[2]
Чехословачка

СССР
[2]
Бугарија
1957  Бугарија (Софија)
СССР
[2]
Бугарија

Чехословачка
[2]
Унгарија
1959  Турција (Истанбул)
СССР
83–72
Чехословачка

Франција
62–60
Унгарија
1961  Федерална Република Југославија (Белград)
СССР
60–53
Југославија

Бугарија
55–46
Франција
1963  Полска (Вроцлав)
СССР
60–53
Полска

Југославија
89–61
Унгарија
1965  СССР (Москва)
СССР
58–49
Југославија

Полска
86–70
Италија
1967  Финска (Хелсинки)
СССР
89–77
Чехословачка

Полска
80–76
Бугарија
1969  Италија (Неапол)
СССР
81–72
Југославија

Чехословачка
77–75
Полска
1971  Западна Германија (Есен)
СССР
69–64
Југославија

Италија
85–67
Полска
1973  Шпанија (Барселона)
Југославија
78–67
Шпанија

СССР
90–58
Чехословачка
1975  Федерална Република Југославија (Белград)
Југославија
[2]
СССР

Италија
[2]
Шпанија
1977  Белгија (Лиеж)
Југославија
74–61
СССР

Чехословачка
91–81
Италија
1979  Италија (Торино)
СССР
98–76
Израел

Југославија
99–92
Чехословачка
1981  Чехословачка (Прага)
СССР
84–76
Југославија

Чехословачка
101–90
Шпанија
1983  Франција (Нант)
Италија
105–96
Шпанија

СССР
105–70
Холандија
1985  Западна Германија (Штутгарт)
СССР
120–89
Чехословачка

Италија
102–90
Шпанија
1987  Грција (Атина)
Грција
103–101
продолжение

СССР

Југославија
98–87
Шпанија
1989  Федерална Република Југославија (Загреб)
Југославија
98–77
Грција

СССР
104–76
Италија
1991  Италија (Рим)
Југославија
88–73
Италија

Шпанија
101–83
Франција
1993  Германија (Минхен)
Германија
71–70
Русија

Хрватска
99–59
Грција
1995  Грција (Атина)
Југославија
96–90
Литванија

Хрватска
73–68
Грција
1997  Шпанија (Барселона)
Југославија
61–49
Италија

Русија
97–77
Грција
1999  Франција (Париз)
Италија
64–56
Шпанија

Југославија
74–62
Франција
2001  Турција (Истанбул)
Југославија
78–69
Турција

Шпанија
99–90
Германија
2003  Шведска (Стокхолм)
Литванија
93–84
Шпанија

Италија
69–67
Франција
2005  Србија и Црна Гора (Белград)
Грција
78–62
Германија

Франција
98–68
Шпанија
2007  Шпанија (Мадрид)
Русија
60–59
Шпанија

Литванија
78–69
Грција
2009  Полска (Катовице)
Шпанија
85–63
Србија

Грција
57–56
Словенија
2011  Литванија (Каунас)
Шпанија
98–85
Франција

Русија
72–68
Македонија
2013  Словенија (Љубљана)
Франција
80–66
Литванија

Шпанија
92–66
Хрватска
2015  Хрватска
 Франција (Лил)
 Германија
 Латвија (Рига)

Табела на медали[уреди]

Карта на најдобри пласмани по земја.

Табелата на медали подолу ги прикажува националните репрезентациите според соодветна табела на ФИБА.[3]

 Ранг  Земја Злато Сребро Бронза Вкупно
1  СССР 14 3 4 21
2  Југославија+ Југославија 8 5 4 17
3  Литванија 3 2 1 6
4  Шпанија 2 6 3 11
5  Италија 2 4 4 10
6  Грција 2 1 2 5
7  Чехословачка 1 6 5 12
8  Франција 1 2 5 8
9  Русија 1 1 2 4
10  Унгарија 1 1 1 3
11  Латвија 1 1 0 2
 Германија 1 1 0 2
13  Египет 1 0 1 2
14  Полска 0 1 3 4
15  Бугарија 0 1 1 2
16  Израел 0 1 0 1
 Турција 0 1 0 1
 Србија 0 1 0 1
19  Хрватска 0 0 2 2
Total 38 38 38 114
  • Советскиот Сојуз (до 1992 г.) и Југославија (до 2006 г.) повеќе не постојат. Ниедна екипа не ги поседува нивните титули.

Наводи[уреди]

  1. FIBA (11 ноември 2012). "Централниот одбор даде зелено светло за новиот формар и календарот на натпревари". Соопштение за печат.  (консултирано на 18 ноември 2012)
  2. 2,00 2,01 2,02 2,03 2,04 2,05 2,06 2,07 2,08 2,09 2,10 Немало разигрување за места
  3. „Историја на ФИБА“. ФИБА. http://www.fiba.com/pages/eng/fc/FIBA/fibaHist/p/openNodeIDs/987/selNodeID/987/fibaHist.html. конс. 19 септември 2009.