Динамика (физика)

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај

Динамиката (грчки: δύναμις, динамис — сила) во физиката е гранка на механиката што ги проучува причините за механичкото движење. Динамиката оперира со такви поими како: маса, сила, импулс, енергија.

Динамиката која се основа на Њутновите закони се нарекува класична динамика. Класичната динамика ги опишува движењата на објектите со брзини од милиметри во секунда до километри во секунда.

Меѓутоа, овие методи не важат за движењата на многу мали објекти (елементарни честици) и при движења со брзини блиски до брзината на светлината. Таквите движења се покоруваат на други закони.

Исто така, со помош на законите на динамиката се изучува движењето на непрекинатата средина, односно на еластично и пластично деформираните тела, течности и гасови.

Како резултат на примената на методите на динамиката во проучувањето на движењата на конкретни објекти, изникнуваат низа на специјални дисциплини: небесна механика, балистика, динамика на брод, авион итн.

Основни задачи на динамиката[уреди]

  • Права задача на динамиката: со помош на зададени сили да се определи карактерот на движењето на телото.
  • Обратна задача на динамиката: со помош на зададен карактер на движењето да се определи силата што дејствува на телото.

Њутнови закони[уреди]

Класичната динамика се основа на трите основни Њутнови закони.та