Грчко-турска војна (1897)

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Грчко-турска војна (1897)
Velestino1897.jpg
Датум 3 февруари 1897 - 4 декември 1897
Место Епир, Тесалија и Крит
Исход Отоманска победа
Константинополски договор
Завојувани страни
 Отоманска империја Грција Кралство Грција
Команданти и водачи
Ахмет Хифзи Паша
Етем Паша
Константин I
Konstantinos Sapountzakis
Сила
121,500
1,300 коњаница
210 топови
54,000
500 коњаница
136 топови
Жртви и загуби
1,111
3,329 заробени
16 повредени
672
2,481 заробени
253 повредени

Грчко-турската војна од 1897 година е воружен конфликт меѓу Грција и Османлиската империја, повод за судирот е обидот на жителите на острвот Крит да се отцепат од империјата, како и дејноста на грчката националистичка организација Етники етерија.

Војната завршила со воен пораз на Грција и таа била принудена да се обврзе да плати воена оштета на османлите и да се согласи на европска контола над своите финансии. Крит добил автономија и бил под протекторат на големите европски сили [1].

Големите сили го направиле последниот обид за избегнување на војната и затоа тие на 2 март 1897 година се произнеселе за полна политичка автономија на Крит меѓутоа требало да се запази суверенитетот на турскиот султан но војната била неизбежна. Грчката војска под команда на полковникот Васос го објавиле во името на грчкиот крал, присоединувањето на Крит кон Грција.

Повод за започнувањето на војната е навлегувањето на четите на Етники етерија на османска територија, а според бугарскиот дипломатски преставник тие навлегле во согласност и содејство на грчката влада. Овие чети во почетокот успеваале да напредуваат но при средбата на редовната турска армија биле принудени да се повлечат. Таквите судири кои започнале на 16 април постепено се претвориле во воени дејствија. Грчката армија била поделена на два дела, во Тесалија под команда на грчкиот престолонаследник Константин и Епир под команда на генералот Манос. Освен редовната армија во воените дејствија учествувале и четите на Етники етерија со јачина од околу 6.000 души, грчки доброволци од околу 9.000 души кој не успеале да стигнат на бојното поле, а имало и доброволци од странство околу 3.000 гарибалдици, Англичани и Французи. Меѓутоа, грчката армија не била подготвена за оваа војна и Грција била поразена по што бил потпишан мировен договор на 4 декември 1897 година. По неуспешната војна новиот грчки премиер Теотокис ја растурил Етники етерија.

Хронологија[уреди]

  • мај 1896 – Критјаните кренале востание против Османлиската империја.
  • јули 1896 - Андартска провокација во Македонија од страна на Етники етерија.
  • февруари 1897 – Грчката армија го дебаркира островот. Големите сили налагат морска блокада на Грција.
  • април – Грција ги нападнала османските војски во Тесалија, но армијата и е разбиена.
  • 20 маја – Завојуваните страни склучиле примирје под притисок на големите сили.
  • 4 декември – Подпишан мировен договор.

Извори[уреди]

  1. Encyclopaedia Britannica Online: Greco-Turkish Wars, 18.07.2009