Генералисимус
Од Википедија
Генералисимус е највисок можен воен чин, над фелдмаршал или гросадмирал.
Содржина |
[уреди] Употреба
Зборот „генералисимус“ доаѓа од латинскиот јазик, со значење „најглавен“. Овој чин историски се давал на воен офицер кој водел цела армија или сите вооружени сили, кој одговара само пред суверениот. Извесни врховни команданти не биле генералисимуси, туку други генералисимуси служеле кај нив.
[уреди] Познати генералисимуси
[уреди] Венеција
- Пјетро Лоредан (?–1439)
[уреди] Други Италијанци
- Чезаре Боргија (1475-1505)
- Виктор Емануел III (1900 - 1947)
[уреди] Венецуела
- Франциско де Миранда (1750–1816)
[уреди] Германија
[уреди] Република Кина
- Чанг Кај Шек (1887–1975)
[уреди] Куба
- Максимо Гомез и Баез (1836–1905)
[уреди] Мексико
- Антонио Лопез Де Санта Ана и Перез де Леброн (1794–1876)
[уреди] Обединето Кралство
- Артур Велезли, Прв Војвода од Велингтон (командувал со сите сојузнички сили во Шпанија за време на Шпанската војна за независност во Наполеонските војни).
[уреди] Полска
- Јержи Осолински (1643–1648)
- Јозеф Поњатовски (1763 - 1813)
[уреди] Русија и СССР
На овие простори, пред XX век постоеле четири лица со титулата „генералисимус“. Меншиков командувал со воружените сили и владеел апсолутно; двајца други, Алексеј Шеин и Александар Суворов биле воени заповедници, но не и политички моќници, па затоа се наведени подолу. Антон Улрих Брауншвајшки (1714–1776), бил назначен за генералисимус од неговата жена Ана Леополдовна, но ниту командувал, ниту владеел.
- Алекеј Шеин (1662–1700)
- Александар Данилович Меншиков (1673–1729)
- Антон Улрих Брауншвајшки (1714–1776)
- Александар Суворов (1729–1800)
- Јосиф Сталин (1879–1953) самопрогласен „Врховен маршал на Советскиот Сојуз“ (без воено искуство).
[уреди] САД
- Џорџ Вашингтон, Генерал на армиите на САД (1732–1799)
- Џон Џозеф Першинг, Генерал на армиите (1860–1948)
- Џорџ Дјуи, Адмирал на морнарицата (1837–1917)
[уреди] Света Римска империја / Австриско царство
- Албрехт фон Валенштајн (1583–1634)
- Рајмондо Монтекучоли (1609–1680)
- Евген Савојски (1663–1736)
- Леополд Јозеф Даун (1705–1766)
- Јозеф Венцел (1696–1772)
- Надвојвода Карл Австриски (1771–1847)
- Карл цу Шварценберг (1771–1820)
[уреди] Франција
- Анри III (1551–1589)
- Анри I де Гиз (1550–1588)
- Луј II Бурбон од Конде (1621–1688)
- Тирен (1611–1675)
- Клод Луј Ектор де Вилар (1653–1734)
- Мориц Саксонски (1696–1750)
- Никола Жан де Дјо Султ (1760–1851)
- Фердинанд Фош (1851–1929), врховен командант на Антантата
- Морис Гамелен (1872–1958)
[уреди] Шведска
- Ленарт Торстенсон (1603–1651)
- Карл X Густав (1648-1660, за војската во Германија)
- Принц-престолонаследник Јохан на Шведска и Норвешка (Жан-Баптист Бернадот), подоцна Карл XIV Јохан, крал на Шведска и Норвешка (1763–1844)
[уреди] Кралство Шпанија
- Хуан Австриски (1547–1578)
- Франциско Франко (1892–1975)
Времено Балдомеро Еспартеро и Принцот на мирот, Мануел Годој, биле нарекувани генералисимус.
