Генералисимус

Од Википедија, слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај

Генералисимус е највисок можен воен чин, над фелдмаршал или гросадмирал.

Употреба[уреди]

Зборот „генералисимус“ доаѓа од латинскиот јазик, со значење „најглавен“. Овој чин историски се давал на воен офицер кој водел цела армија или сите вооружени сили, кој одговара само пред суверениот. Извесни врховни команданти не биле генералисимуси, туку други генералисимуси служеле кај нив.

Познати генералисимуси[уреди]

Генералисимус Чанг Кај Шек

Венеција[уреди]

Други Италијанци[уреди]

Венецуела[уреди]

Германија[уреди]

Република Кина[уреди]

Куба[уреди]

Мексико[уреди]

Обединето Кралство[уреди]

Полска[уреди]

Русија и СССР[уреди]

На овие простори, пред XX век постоеле четири лица со титулата „генералисимус“. Меншиков командувал со воружените сили и владеел апсолутно; двајца други, Алексеј Шеин и Александар Суворов биле воени заповедници, но не и политички моќници, па затоа се наведени подолу. Антон Улрих Брауншвајшки (1714–1776), бил назначен за генералисимус од неговата жена Ана Леополдовна, но ниту командувал, ниту владеел.

САД[уреди]

Света Римска империја / Австриско царство[уреди]

Франција[уреди]

Шведска[уреди]

Кралство Шпанија[уреди]

Времено Балдомеро Еспартеро и Принцот на мирот, Мануел Годој, биле нарекувани генералисимус.

Видете исто така[уреди]