Ганимед

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Ганимед
Фотографска снимка на Ганимед
Фотографска снимка на Ганимед
Откривање
Откривач Галилео Галилеј
Симон Мариус
Датум на откривање 11 јануари 1610
Означувања
Привремено име Jupiter III
Придавка Ganymedian, Ganymedean
Перицентар 1 069 200 km[b]
Апоцентар 1 071 600 km[a]
Просечен радиус на орбита 1 070 400 km[1]
Отстапување 0.001 3[1]
Орбитален период 7.154 552 96 d[1]
Просечна
орбитална брзина
10.880 km/s
Наклон 0.20° (to Jupiter's equator)[1]
Сателит на Јупитер
Физички карактеристики
Среден радиус 2634.1 ± 0.3 km (0.413 Earths)[2]
Површина 87.0 million km2 (0.171 Earths)[c]
Волумен 7.6 × 1010 km3 (0.0704 Earths)[d]
Маса 1.4819 × 1023 kg (0.025 Earths)[2]
Средна густина 1.936 g/cm3[2]
Гравитација на екваторската површина 1.428 m/s2 (0.146 g)[e]
II вселенска брзина 2.741 km/s[f]
Период на свртување synchronous
Осен наклон 0–0.33°[3]
Албедо 0.43 ± 0.02[4]
Темп. на површината
   K
мин. средна макс.
70[5] 110[5] 152[6]
Привидна величина 4.61 (opposition) [4]
Атмосфера
Површ. притисок trace
Состав oxygen[7]

Ганимед (грчки Γανυμήδης) е сателит на Јупитер. Тој е најголемиот сателит во Сончевиот систем и е поголем од Плутон и Нептун. Кружи околу Јупитер на далечина од 422.000 километри. Радиусот му е 2631 км, а масата 1,48 × 1023kg.

Физички карактеристики[уреди]

Со минување на леталото Галилео, се покажало дека Ганимед е составен од четири слоја: мало јадро од течно железо и сулфур, замрзната силикатна обвивка, длабок солен океан, и надворешна замрзната кора.

Рељеф[уреди]

На површината на Ганимед има два вида рељеф: многу стари темни подрачја густо прекриени со кратери и помлади посветли подрачја испресечени со пукнатини и гребени, за кои се смета дека имаат тектонско потекло. Според инфрацрвените фотографии, заклучено е дека посветлите подрачја имаат висок процент на мраз, додека потемните имаат повисок процент на карпи.

Наводи[уреди]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 „Planetary Satellite Mean Orbital Parameters“. Jet Propulsion Laboratory, California Institute of Technology. http://ssd.jpl.nasa.gov/?sat_elem. 
  2. Грешка во наводот: Погрешна ознака <ref>; нема зададено текст за наводите по име Showman1999.
  3. Грешка во наводот: Погрешна ознака <ref>; нема зададено текст за наводите по име Bills2005.
  4. 4,0 4,1 Yeomans, Donald K. (13 јули 2006). „Planetary Satellite Physical Parameters“. JPL Solar System Dynamics. http://ssd.jpl.nasa.gov/?sat_phys_par. конс. 5 ноември 2007. 
  5. 5,0 5,1 Delitsky, Mona L.; Lane, Arthur L. (1998). „Ice chemistry of Galilean satellites“ (pdf). „J.of Geophys. Res.“ 103 (E13): 31,391–31,403. doi:10.1029/1998JE900020. http://trs-new.jpl.nasa.gov/dspace/bitstream/2014/20675/1/98-1725.pdf. 
  6. Orton, G.S.; Spencer, G.R.; Travis, L.D. et al. (1996). „Galileo Photopolarimeter-radiometer observations of Jupiter and the Galilean Satellites“. „Science“ 274: 389–391. doi:10.1126/science.274.5286.389. http://adsabs.harvard.edu/abs/1996Sci...274..389O. 
  7. Грешка во наводот: Погрешна ознака <ref>; нема зададено текст за наводите по име Hall1998.

Надворешни врски[уреди]