Војвода од Велингтон

Грб на војводите од Велингтон

Војводството од Велингтон (англ. Dukedom of Wellington), кое доаѓа од местото Велингтон во Сомерсет, е наследна титула и старешинско војводство во британското благородништво. Првиот човек со оваа титула бил Артур Велсли, Прв Војвода од Велингтон (1769–1852), славниот ирец-британски офицер и државник, и кога и ова војводство да се споменува само за себе, речиси секогаш се однесува на овој човек. Најпознат е по тоа што, заедно со Блихер, го поразил Наполеон Бонапарт кај Ватерло.

Историја [уреди]

Титулите Војвода од Велингтон и Маркиз Доуро му биле доделени на Артур Велсли, Првиот Маркиз од Велингтон на 11 мај, 1814. Подружните титули на Војводата од Велингтон се: Мазркиз од Велингтон (1812), Маркиз Доуро (1814), Ерл од Морнингтон (1760 - но наследна од 1863), Ерл од Велингтон (1812), Виконт Велсли (1760 - наследна од 1863), Виконт Велингтон (1809), Барон Морнингтон (1746 - исто така наследна од 1863), и Барон Доуро (1809). Виконството Велсли како и баронството и ерлството од Морнингтон се ирско перство; останатите се Перството на Обединетото Кралство.

Војводата од Велингтон има и странски титули како Принц на Ватерло (Обединето Кралство Холандија на Оранската династија, по бојното поле кое подоцна станува Белгија, 1815), Војвода на Град Родриго (Шпанија, 1812), Војвода на Победата (Португалија 1812) и Маркиз на Торес Вердас (Португалија, 1812) и Гроф на Вимеиро (Португалија, 1811). Овие титули му биле дадени на првиот војвода како победнички титули за неговите заслуги во победносната команда на Полуостровската војна (во Шпанија и Португалија) и Битката кај Ватерло.

Седиштето на семејството се наоѓа во Стратфилд Сај, близу Бејзингстоук, Хемпшир. Апслиската куќа во Лондон е нивното седиште во главниот град, каде живеат, иако истата сега е во сопственост на институцијата Англиско Наследство (English Heritage).

Првиот Војвода од Велингтон

Моменталниот наследник на титулата е синот на Осмиот Војвода - Артур Чарлс Валеријан Велсли, Маркиз на Доуро (р. August 19 1945).

Лордот Доуро избрал да ја користи куртоазната титула „Маркиз на Доуро“, иако перството на татко му гласи како „Маркиз Доуро“.