Вицекралство Перу
[[Категорија:Поранешни земји во Јужна Америка|Вицекралство Перу, 1542]]
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Вицекралството Перу (шпански: Virreinato del Peru) претставувало вицекралство кое било под директно влијание на Шпанската империја во периодот од 1542 до 1824 година. Териториите на ова вицекралство се наоѓале во Јужна Америка односно териториите на денешните држави Перу, Чиле, Колумбија, Еквадор, Боливија, Парагвај, Уругвај и Аргентина. Престолнина на вицекралството бил градот Лима.
Вицекралството било формирано во времето на Карло V, цар на Светата Римска империја на 20 ноември 1542 година со потпишувањето на кралскиот декрет во Барселона. Веднаш по ова започнала граѓанската војна помеѓу Франциско Пизаро и Диего де Алмагро за тоа кој да управува со Перу. Во 1543 година кралот го испратил и го назначил како вицекрал Бласко Нунеж Вела за да ја спречи војната, но тој бил убиен три години подоцна од страна на Гонзало Пизаро. Конеечно, Педро де ла Гаска успеал да воспостави ред во вицекралството и во 1548 година да стави крај на граѓанската војна.
Во текот на своето постоење, вицекралството било управувано од страна на 39 кралеви во периодот помеѓу 1544 до 1824 година. Франческо де Толедо (1569-1581) тој спровел големи реформи во вицекралството. Тој ги централизирал колонијалните владини функции и ги поставил идните административни работници на вицекралството. Во текот на нејзиното постоење, наредните векови следувале тешки моменти и кризи како во Шпанија така и во Перу. Во 1713 година било создадено Вицекралството Нова Гранада на север, како и Вицекралството Рио де ла Плата во 1776 година.
Во текот на 19 век, голем дел од териториите на државата добиле независност и целосното постоење на државата завршило по Битката кај Ајакуча во 1824 година.
|
||||||||||||||