Винченцо Нибали

Од Википедија, слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Винченцо Нибали

Нибали на Трката околу Калифорнија 2009
Лични податоци
Цело име Винченцо Нибали
Прекар Lo Squalo (Ајкулата), Nibbles (Ниблс), Тивкиот убиец
Роден 14 ноември 1984 (1984-11-14) (29 г.)
Месина, Италија
Висина 1,81 м[1]
Маса 65 кг[1]
Податоци за клубот
Мом. клуб Астана
Дисциплина Друмски велосипедизам
Улога Возач
Вид на возач Универзален возач
Професионални клубови
2005
2006–
Фаса Бортоло
Ликвигас
Астана
Значајни победи
Гранд Тур
Џиро д’Италија
Генерален пласман (2013)
4 индивидуални етапи (2010, 2011, 2013)
Вуелта а Еспања
Генерален пласман (2010)
Комбиниран пласман (2010)
1 ТТТ (2013)

Етапни трки

Џиро дел Трентино (2008, 2013)
Тирено-Адријатико (2012, 2013)
Џиро ди Паданија (2012)

Еднодневни трки и класици

ГП Уест-Франција (2006)
Последна промена
16 јануари 2014

Винченцо Нибали (италијански: Vincenzo Nibali; р. 14 ноември 1984 во Месина) — италијански професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата Астана.[2]. Роден близу Месинскиот теснец, прекарот на Нибали е „ајкула на теснецот“[3] или едноставно „ајкула.“ [4] Неговата прва голема победа се случила на ГП Уест-Франција 2006, која е еднодневна трка. Меѓутоа, експерт како што е Мишел Бартоли кажал дека Нибали е спремен за учество на етапни трки.[5] Негови најголеми победи се освојувањето на Гранд Тур трките Вуелта а Еспања 2010 и Џиро д’Италија 2013. Исто така има освоено две изданија на етапната трка Тирено-Адријатико.

Ран живот[уреди]

Винченцо Нибали бил роден во 1984 на 14 ноември, син на Салваторе и Џована. Со цел да стане велосипедист, заминал од неговиот роден град Месина и се преселил во Тоскана, на само 16 години. Десет месеци во годината живеел во куќата на поранешниот спортски директор, Карло Франчески, во Мастромарко, близу Лампорекио, каде сè уште живее.[6][7]

Кариера[уреди]

Рана кариера[уреди]

Нибали завршил трет на Светското јуниорско хронометарско првенство во 2002 и на Светското хронометарско првенство за под 23 години во 2004. Станал професионалец во 2005 со Фаса Бортоло. Во 2006, Нибали потпишал со Ликвигас. Истата година победил на францускиот класик ГП Уест-Франција на 21 година.[8] Исто така завршил втор во генералниот пласман на трката Сетимана интернационале ди Копи е Бартали, освојувајќи ја првата етапа.[9] Во 2007, Нибали возел на Џиро д’Италија за првпат и завршил 19. во генералниот пласман. Во 2008, Нибали завршил 10. на Лиеж-Бастон-Лиеж и успеал да влезе во првите 20 на двете трки, Џиро д’Италија и Тур де Франс.

2009[уреди]

Нибали завршил седми во генералниот пласман на Тур де Франс 2009

Во 2009 Нибали забележал победа на Џиро дел’Апенино, каде нападнал на скоро 50 километри пред целта и победил сам. Ја посветил победата на неговата баба.[10] Победа остварил и на Гран Премио Сита ди Камаиоре. Завршил шести во генералниот пласман на Трката околу Калифорнија, деветти во генералниот пласман на Вуелта ал Паис Васко и седми во генералниот пласман на Тур де Франс, неговиот најдобар пласман на Гранд Тур.

2010[уреди]

Нибали ја носи лидерската маичка на Вуелта а Еспања 2010

Нибали ја започнал 2010 со освојување на генералниот пласман на Тур де Сан Луис. Ја облекол водечката розова маичка на Џиро д’Италија 2010, откако неговата екипа Ликвигас-Доимо го освоила екипниот хронометар на етапа 4, подоцна ја освоил и етапата 14 и така завршил трет зад неговиот колега Иван Басо и Давид Аројо. Во јуни, Нибали ја освоил Трката околу Словенија. Подоцна во сезоната, Нибали го освоил Трофео Мелинда. Нибали победил на Вуелта а Еспања без притоа да освои една етапа, благодарејќи на последователно високите места на етапите, кои завршувале на врв и двата хронометри во трката.[11] Тој го наследил водството во трката, откако Игор Антон бил принуден да се повлече по несреќата на етапа 14. Ова ја одбележала неговата прва Гранд Тур победа.

2011[уреди]

Нибали ја започнал 2011 со солидна форма, заземајќи го петтото место во генералниот пласман на Тирено-Адријатико. Исто така имал и солидна сезона на класиците, забележувајќи осмо место на Милано-Сан Ремо и на Лиеж-Бастон-Лиеж. Нибали бил еден од фаворитите за Џиро д’Италија 2011, бидејќи Иван Басо не возел, давајќи му предност во Ликвигас. Завршил трет во генералниот пласман зад Алберто Контадор и Микеле Скарпони, а Нибали и Скарпони се бореле за секунди во последната недела, откако станало јасно дека јазот во времето на Контадор е преголем (На Контадор подоцна му била одземена титулата, со што Нибали станал втор).

Нибали исто така ги водел Ликвигас и на Вуелта а Еспања. На етапата 6, Ликвигас наредил бегство во близина на Кордоба, но недостигот на комуникација довело Нибали да заврши четврти, со што не успеал да освои бонус секунди. Тој се искачил на третото место по етапата 11, зад дуото од Скај, Бредли Вигинс и Крис Фрум. Следните неколку етапи, Нибали започнал да го намалува водството на Вигин со добивање временски бонуси од спринтовите. Меѓутоа на етапата 14 Нибали доживеал пад во формата, со што бил ставен надвор од борбата за подиум. Завршил седми во генералниот пласман.

2012[уреди]

Нибали на Тур де Франс 2012

Нибали ја започнал сезоната 2012 со второ место во генералниот пласман на Трка околу Оман, една секунда зад Петер Велитс, победувајќи ја кралската етапа. Нибали го освоил генералниот пласман на Тирено-Адријатико, откако победил на етапата 5. Исто така, го освоил и бодовниот пласман. Во март, Нибали завршил трет на Милано-Сан Ремо, неговиот прв подиум на некоја монументална трка.

На Лиеж-Бастон-Лиеж, побегнал сам, кога нападнал на искачувањето Кот де ла Рош о Фокон и ги отфрлил неговите главни ривали на 20 километри пред крајот, но бил поминат од Максим Иглински (Астана), токму во последниот километар (flamme rouge). Стигнал до целта за второто место.[12]

Нибали одбрал да го насочи своето внимание на Тур де Франс, прескокнувајќи ја Џиро д’Италија со цел подобро да се подготви. По солидната прва недела, Нибали завршил четврти на првата завршница на нагорнина на етапата 7 и се искачил на третото место во генералниот пласман, шеснаесет секунди зад лидерот Бредли Вигинс и шест зад бранителот на титулата Кедел Еванс. Меѓутоа, Нибали задоцнил две минути зад Вигинс на хронометарот на етапата 9, каде бил осми, и паднал на четвртото место во генералниот пласман, зад колегата на Вигинс Крис Фрум. На етапата 10, Нибали нападнал на спустот на Кол ду Гран Коломбје и се поврзал со колегата Петер Саган, но двоецот бил достигнал од главната група предводена од Скај. Потоа Нибали го обвинил Вигинс на покажување недостиг на почит на крајот на етапата.[13] Нибали повторно нападнал на следната етапа, која завршувала на нагорнина во Ла Тусуар и добил време пред Вигинс и Фрум, но тандемот повторно стигнал до него, иако успеал да дојде до третото место откако Кедел Еванс изгубил доста време. Тој нападнал повторно на етапата 16 на Кол де Пересурд, каде само Вигинс и Фрум можеле да го следат. Го достигнале пред врвот, но Нибали повторно забрзал, но Вигинс го затворил јазот и тројцата завршиле заедно. Нибали изгубил време од Вигинс и Фрум на следната етапа, друга планинска етапа, овојпат со завршница на врв и две етапи подоцна на последниот индивидуален хронометар, кој Вигинс го освоил. Нибали завршил трет, единствен возач кој завршил во рамките на 10 минути од Вигинс и Фрум.

Нибали го напуштил Ликвигас-Канондејл на крајот на сезоната 2012 и му се приклучил на Астана на двегодишен договор од сезоната 2013.[2] Договорот вредел три милиони евра на година.[14]

2013[уреди]

Нибали ја започнал сезоната во 2013 во добра форма, завршувајќи седми на Трката околу Оман и победувајќи на Тирено-Адријатико. Ја освоил водечката маичка на трката од рамениците на Крис Фрум на шестата етапа, кога побегнал со Петер Саган и Хоаким Родригез на краткото искачување со наклон од 30%.[15] Се одржал пред Фрум на последниот хронометар. Во април победил на Џиро дел Трентино на последната етапа со завршница на нагорнина. Го преземал водството од Максим Буе, кој бил предводник на трката од втората етапа. Нибали забрзал на последното искачување од екстра категорија, одвојувајќи се од ривалите Мауро Сантамброџо и Бредли Вигинс, кои имале механички проблеми и ја освоил етапата.[16]

Нибали ја носи водечката розева маичка на последната етапа на Џиро д’Италија 2013

Нибали и Вигинс влегле на Џиро д’Италија како главни фаворити за победа на трката. Нибали ја освоил водечката розева маичка на осмата етапа откако завршил четврти на хронометарот, освоен од Алекс Даусет, доцнејќи само 11 секунди зад Вигинс. На десеттата етапа, првата завршница на нагорнина, Нибали завршил трет зад Ригоберто Уран и го зголемил водството пред второпласираниот Еванс на 41 секунда. Остатокот на трката бил под сериозно влијание на лошите временски услови. Нибали здобил уште повеќе време пред ривалите на етапата 14, завршувајќи на Монте Јаферау Јаферау, откако тој и Мауро Сантамброџо се одвоиле во смрзнувачки услоги, а Нибали му дозволил на Сантамброџо да ја освои етапата. Нибали ја освоил етапата 18, планински хронометар, со 58 секунди пред Самуел Санчез, со што го зголемил водството пред Еванс и Уран на преку четири минути. Следната етапа, предвидена како кралска етапа на трката, била откажана поради снегот. Етапата 20, последната планинска етапа, исто така била попречена од силен снег, која Нибали ја освоил со напад на последното искачување до Тре Чиме ди Лаваредо за победа на етапата со 17 секунди пред Фабио Дуарте, додека Уран доцнел дополнителни две секунди. Нибали исто така преминал во водство во бодовниот пласман. Нибали сигурно ја поминал последната етапа до Бреша за победа на Џиро со четири минути и 43 секунди пред Уран, негова втора победа на некоја голема трка. Меѓутоа, како Марк Кевендиш ги освоил сите средни спринтови пред освојувањето на последната етапа, Нибали завршил втор зад него во бодовниот пласман.[17] На Вуелта а Еспања, Нибали се двоумел дали да се бори за црвената маичка за да ја забележи неговата втора победа на голема трка во 2013 или да ја чува неговата енергија за Светските првенства, кои ќе се одржувале неколку недели подоцна во неговата родна земја, во Тоскана. Возел добро и ја носел црвената маичка неколку етапи, но на крајот завршил на второто место. Нибали ја носел водечката маичка повеќе отколку било кој друг Италијанец во историјата на Вуелта а Еспања.

Личен живот[уреди]

Нибали се преселил во Лугано во пролетта 2012 со неговата девојка. Се венчале на 13 октомври 2012.[18]

Достигнувања[уреди]

2006
1. ГП Уест-Франција
2. Краен пласман Сетимана интернационале ди Копи е Бартали
1. Етапа 1
3. Краен пласман Енеко Тур Бенелукс
2007
1. Пласман за млад возач Џиро дел Трентино
1. ГП Индустрија е Артигијанато ди Ланчијано
1. Џиро ди Тоскана
1. Трофео Сита ди Боргоманеро
2. Краен пласман Трка околу Словенија
1. Етапа 3
1. Етапа 4
1. Бодовен пласман
2008
1. Jersey yellow.svg Краен пласман Џиро дел Трентино
1. Етапа 3
3. Краен пласман Сетимана интернационале ди Копи е Бартали
10. Лиеж-Бастон-Лиеж
2009
1. Џиро дел’Апенино
1. ГП Сита ди Камаиоре
6. Краен пласман Трка околу Калифорнија
7. Краен пласман Тур де Франс
9. Краен пласман Вуелта ал Паис Васко
2010
1. Jersey rojo.png Краен пласман Вуелта а Еспања
1. Jersey white.svg Награда за издржливост
1. Jersey yellow.svg Краен пласман Тур де Сан Луис
1. Етапа 4
1. Jersey yellow.svg Краен пласман Трка околу Словенија
1. Етапа 3
1. Трофео Мелинда
3. Краен пласман Џиро д’Италија
1. Етапа 4 (ТТТ)
1. Етапа 14
3. Краен пласман Вуелта а Бургос
5. Џиро ди Ломбардија
2011
2. Краен пласман Џиро д’Италија
1. Етапа 16
5. Краен пласман Тирено-Адријатико
7. Краен пласман Вуелта а Еспања
8. Лиеж-Бастон-Лиеж
8. Милано-Сан Ремо
2012
1. Jersey blue.svg Краен пласман Тирено-Адријатико
1. Jersey red.svg Бодовен пласман
1. Етапа 5
1. Jersey blue.svg Краен пласман Џиро ди Паданија
1. Jersey orange.svg Планински пласман
1. Jersey violet.svg Бодовен пласман
1. Етапа 4
2. Краен пласман Трка околу Оман
1. Етапа 5
2. Лиеж-Бастон-Лиеж
3. Милано-Сан Ремо
3. Краен пласман Тур де Франс
5. Краен пласман Тур де Сан Луис
2013
1. Jersey pink.svg Краен пласман Џиро д’Италија
1. Етапа 18 (ITT)
1. Етапа 20
1. Jersey blue.svg Краен пласман Тирено-Адријатико
1. Jersey violet.svg Краен пласман Џиро дел Трентино
1. Jersey green.svg Планински пласман
1. Етапа 4
2. Краен пласман Вуелта а Еспања
1. Етапа 1 (ТТТ)
3. Краен пласман Вуелта а Бургос
4. Светско друмско првенство
7. Краен пласман Трка околу Оман
7. Гран Премио дела Коста Етруски
10. Краен пласман Тур де Сан Луис

Распоред на резултатите на Гранд Тур[уреди]

Гранд Тур 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013
Jersey pink.svg Џиро 19 11 3 2 1
Jersey yellow.svg Тур 20 7 3
Jersey red.svg Вуелта 1 7 2

СО = се откажал

Наводи[уреди]

  1. 1,0 1,1 „Профил на Винченцо Нибали“. 
  2. 2,0 2,1 Нибали потпиша двегодишен договор со Астана“, „Cycling News“, Future Publishing Limited, 2 август 2012 (конс. 2 август 2012).
  3. „32. Џиро дел Трентоно, Етапа 3 – 24 април: Тори дел Бенако - Фолгарија, 173 км“. cyclingnews.com. 24 април 2008. http://autobus.cyclingnews.com/road.php?id=road/2008/apr08/trentino08/trentino083. конс. 18 септември 2010. 
  4. „Дневна група: 10ти Копи & Бартали – Етапа 3“. dailypeloton.com. 27 март 2008. http://www.dailypeloton.com/displayarticle.asp?pk=12410. конс. 18 септември 2010. 
  5. „Бартоли се задржува на класици“. cyclingnews.com. 18 март 2009. http://autobus.cyclingnews.com/features.php?id=features/2009/bartoli_classics. конс. 18 септември 2010. 
  6. „Нибали - млада сила за силен Ликвигас тим“. cyclingnews.com. 20 април 2009. http://www.cyclingnews.com/editions/latest-cycling-news-for-may-16-2007. конс. 19 септември 2010. 
  7. „Нибали е подготвен за тест-викендот“. cyclingnews.com. 14 мај 2010. http://www.cyclingnews.com/news/nibali-gets-ready-for-testing-weekend-in-pink. конс. 19 септември 2010. 
  8. Жан-Франсоа Кене. „Младата пушка Нибали стана убиец“, „Cycling News“, Future Publishing Limited, 27 август 2006 (конс. 6 јануари 2013).
  9. Сетимана интернационале ди Копи е Бартали 2006 (2.1)“, „Bike Race Info“, McGann Publishing, LLC, 25 март 2006 (конс. 6 јануари 2013).
  10. Грегор Браун. „Nibali nails Appennino win“, „Cycling News“, Future Publishing Limited, 24 јуни 209 (конс. 6 јануари 2013).
  11. „Вуелта а Еспања - Фарар победи на денот на Нибали“. „Eurosport“. 19 септември 2010. http://uk.eurosport.yahoo.com/20092010/58/vuelta-espa-farrar-wins-nibali-day.html. конс. 20 септември 2010. 
  12. Максим Иглински со победа на Лиеж-Бастон-Лиеж“, „Velo News“, VeloNews.com, 22 април 2012 (конс. 22 април 2012).
  13. http://www.nbcsports.msnbc.com/id/47998208/ns/sports/
  14. Франческо Мозер вели дека Нибали и Вигинс сè уште не се прваци“, „Velo Nation“, Velo Nation LLC, 3 октомври 2012 (конс. 6 јануари 2013).
  15. Саган победи, Нибали го презема водството на трката на Тирено-Адријатико“, „Cycling News“, Future Publishing Limited, 11 март 2013 (конс. 21 мај 2013).
  16. Бен Аткинс. „Џиро дел Трентино: Винченцо Нибали дојде до завршната победа на стрмното искачување Сега ди Ала“, „VeloNation“, VeloNation LLC, 19 април 2013 (конс. 19 април 2013).
  17. Giro d'Italia: Vincenzo Nibali wins as Mark Cavendish takes red“, BBC, 26 мај 2013 (конс. 29 мај 2013).
  18. „Среќен роденден Винченцо Нибали“. Velo Voices. 11 ноември 2012. http://velovoices.com/2012/11/14/happy-birthday-vincenzo-nibali/. конс. 29 мај 2013. 

Надворешни врски[уреди]