Венко Андоновски
| Венко Андоновски | |
| Роден | Венко Андоновски 30 мај 1964 Куманово, Република Македонија |
|---|---|
| Занимање | македонски писател, раскажувач, романсиер, есеист, критичар и книжовен теоретичар. |
Венко Андоновски (роден во Куманово, 30 мај 1964 година) е еден од најпопуларните македонски писатели на почетокот од 21. век. Тој е раскажувач, романсиер, драмски автор, поет, есеист, критичар и книжевен теоретичар. Завршил Филолошки факултет во Скопје. Доктор по филолошки науки. Професор на Филолошкиот факултет „Блаже Конески“ во Скопје. Член на Македонскиот ПЕН центар. Член на Друштвото на писателите на Македонија од 1990 година. Добитник на наградите: „Рациново признание“, прва награда за роман на издавачот „Зумпрес“ - Скопје, награда за најдобар драмски текст на Македонските театарски игри „Војдан Чернодрински“ - Прилеп, награда „Роман на годината“ и награда „Балканика“.[1][2]
[уреди] Творештво
Поезија: Нежното срце на варварот, (1986)
Раскази: Квартот на лиричарите (1989), Фрески и гротески (1993)
Романи: Азбука за непослушните (1994), Папокот на светот (2000), Вештица (2006)
Драми: Адска машина (1993), Бунт во домот за старци (1994), Словенскиот ковчег (1998), Црни куклички (2000), Кандид во земјата на чудата (2001), Кинегонда во Карлаленд (2006), Граница (2008), Светица на темнината (2010), Олово на перница (2010))
Критика: Матошевите ѕвона (1996), Текстовни процеси (1997), Структура на македонскиот реалистичен роман (1997), Дешифрирања (2000)
