Вевчанско-радошкиот дијалект на картата на македонските дијалекти
Вевчанско-радошкиот дијалект е дијалект што спаѓа во подгрупата на западни и северозападни дијалекти на западното наречје на македонскиот јазик. Вевчанско-радошкиот дијалект е близок дијалект со струшкиот дијалект и со охридскиот дијалект. Меѓу најзначајните истраувчи на овој дијалект е холанѓанецот Петер Хендрикс во 70-те години на XX век, а неговите резултати ги објавил во книгата „Дијалектите во Радожда и Вевчани“. Вевчанско-радошките говори како духовно-културно добро се прогласени за културно наследство од особено значење.[1]
Територија [уреди]
Дијалектот се зборува на територијата на западниот брег на Охридското Езеро поточно во Вевчани и селото Радожда со околните населени места: Мали Влај и селото Лин кое денес се наоѓа во Албанија. Овие села се наоѓаат во регионот наречен Струшки Дримкол.
Карактеристики [уреди]
Фонолошки карактеристики [уреди]
- употреба на шч и жд на местото на старословенските *tj, *dj : кашта, гашти, прашта, вежда, межда, нужда
- фиксиран акцент
- употреба на согласната група цу наместо цв
- губење на интервокално в
Морфолошки карактеристики [уреди]
- употреба на суфиксот -уле
- формата на глаголот сум во 2 л. мн. сегашно време е све: вие све (вие сте)
- употреба на предлогот во
- употреба на трите членови
- употреба на наставката -т за трето лице еднина
- чување на групата -чере - чéреша (цреша)
- употреба на глаголски прилог со наставка - ешти : носе́ешти (носејќи), игре́ешти (играјќи)
- идно време со ќа
Надворешни врски [уреди]
