Вевчанско-радошки дијалект

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
  Вевчанско-радошкиот дијалект на картата на македонските дијалекти

Вевчанско-радошки дијалектдијалект што спаѓа во подгрупата на западни и северозападни дијалекти на западното наречје на македонскиот јазик. Вевчанско-радошкиот дијалект е близок дијалект со струшкиот дијалект и со охридскиот дијалект. Меѓу најзначајните истражувчи на овој дијалект е холанѓанецот Петер Хендрикс во 70-те години на XX век, а неговите резултати ги објавил во книгата „Дијалектите во Радожда и Вевчани“. Вевчанско-радошките говори како духовно-културно добро се прогласени за културно наследство од особено значење.[1]

Територија[уреди]

Дијалектот се зборува на територијата на западниот брег на Охридското Езеро поточно во Вевчани и селото Радожда со околните населени места: Мали Влај и селото Лин кое денес се наоѓа во Албанија. Овие села се наоѓаат во регионот наречен Струшки Дримкол.

Карактеристики[уреди]

Фонолошки карактеристики[уреди]

  • употреба на шч и жд на местото на старословенските *tj, *dj : кашта, гашти, прашта, вежда, межда, нужда
  • фиксиран акцент
  • употреба на согласната група цу наместо цв
  • губење на интервокално в


Морфолошки карактеристики[уреди]

  • употреба на наставката -уле
  • формата на глаголот сум во 2 л. мн. сегашно време е све: вие све (вие сте)
  • употреба на предлогот во
  • употреба на трите членови
  • употреба на наставката за трето лице еднина
  • чување на групата -чере - чéреша (цреша)
  • употреба на глаголски прилог со наставка - ешти : носе́ешти (носејќи), игре́ешти (играјќи)
  • идно време со ќа

Наводи[уреди]

Надворешни врски[уреди]