Бредли Вигинс

Од Википедија, слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај


Бредли Вигинс

Бредли Вигинс на Критериум ду Дофине 2011
Лични податоци
Цело име Бредли Марк Вигинс
Прекар Виго
Роден 28 април 1980 (1980-04-28) (33 г.)
Гент, Белгија
Висина 1,90 м[1]
Маса 69 кг[2]
Податоци за клубот
Мом. клуб Тим Скај
Дисциплина Друмски & Велодромски велосипедизам
Улога Возач
Вид на возач Специјалист за хронометри/Универзален возач (друмски) и индивидуалец (велодромски)
Професионални клубови
2001
2002–2003
2004–2005
2006–2007
2008
2009
2010–		 Линда Мекартни Рејсинг Тим
Франсе де Жу
Кредит Агрикол
Кофидис
Тим Хај Роад
Гармин-Слипстрим
Тим Скај
Значајни победи
Гранд Тур
Тур де Франс
Генерален пласман (2012)
2 етапи, индивидуален хронометар ITT (2012)
Џиро д’Италија
1 етапа, ITT (2010)

Етапни трки

Критериум ду Дофине (2011, 2012)
Париз-Ница (2012)
Тур де Романди (2012)
Хералд Сан Тур (2009)

Еднодневни трки и класици

MaillotReinoUnido.PNG Британски национални друмски првенства (2011)
MaillotReinoUnido.PNG Британски национални хронометарски првенства (2009, 2010)
Олимписки хронометарски првак (2012)
Последна промена
22 декември 2012

Бредли Марк Вигинс, CBE (роден на 28 април 1980 во Гент) е британски професионален велодромски и друмски велосипедист, кој моментално вози за екипата Тим Скај. Вигинс ја започнал кариерата со велодромскиот велосипедизам, но потоа се префрлил на друмскиот велосипедизам, станувајќи еден од неколкуте велосипедисти, кои постигнале успеси во обете дисциплини. Победил на Тур де Франс 2012, станувајќи првиот британски победник од нејзиниот почеток во 1903 година.

Вигинс е единствениот велосипедист, кој успеал да го освои Тур де Франс и да добие олимписки златен медал во истата година[3] и единствен возач, кој победил на Гранд Тур и има олимписки златен медал во велодромски велосипедизам. Вигинс освоил седум олимписки медали, вклучувајќи четири златни, најмногу од сите британски олимпијци и трет по бројот на златни медали, зад Крис Хој и Стив Редгрејв.

Кариерата на Вигинс започнала со велодромски велосипедизам, каде се специјализирал во дисциплините за индивидуална потера и медисон и постепено се префрлал на друмскиот велосипедизам. Тој освоил шест титули на велосипедските светски првенства, најпрвин во 2003, а последниот пат во 2008. Вигинс освоил бронзен медал на Летните олимписки игри 2000, дополнителни три на Летните олимписки игри 2004, две златни медали на Летните олимписки игри 2008 и едно злато на Летните олимписки игри 2012.

По Олимпијадата во 2008, Вигинс земал пауза од велодромскиот, за да се посвети повеќе на друмскиот велосипедизам. Првично гледан како специјалист за хронометри и универзален возач, Вигинс ги покажал своите способности во етапните трки, кога стигнал до четвртото место на Тур де Франс 2009, тогаш највисоко пласиран Британец во историјата на трката. Во 2010 бил вклучен како водач на новиот Тим Скај и победил на воведната етапа на Џиро д’Италија. Негова прва поголема етапна победа на Вигинс била на Критериум ду Дофине 2011. Вигинс завршил трет на Вуелта а Еспања 2011, станувајќи еден од тројцата британски возачи со подиум на некоја од големите трки. Десет дена подоцна, Вигинс го освоил сребрениот медал на хронометарот на Светските друмски првенства во Копенхаген, Данска. Во 2012, Вигинс покажал одлична форма со победите на Париз-Ница 2012, Тур де Романди 2012, и ја одбранил неговата титула на Критериум ду Дофине, пред да победи на Тур де Франс и да го освои златниот медал на хронометарот на Летните олимписки игри 2012, добивајќи ја наградата Златен велосипед за најдобар возач на годината и Спортист на годината прогласен од страна на ББС.

Содржина

Ран живот [уреди]

Вигинс бил роден во 1980 во Гент, Белгија, каде живеел неговиот австралиски татко, Гери Вигинс, професионален велосипедист. Кога неговите родители се разделиле во 1982, се преселил во Лондон со неговата мајка и останале кај неговите баба и дедо.[4] Вигинс имал лоша врска со неговиот татко Гери, кој правел мали напори за да го види малиот Бредли во текот на неговото детство во Обединетото Кралство. Тие се сретнале кратко пред Летната олимпијада 2000 во Сиднеј. Меѓутоа, обајцата се разишле кога Бредли се разочарал од проблемите на татко му со алкохолот и дрогата.[5] Тие не се сретнале повторно - Гери Вигинс умрел во 2008 на 55 години во Аберден, Нов Јужен Велс.[6]

Велодромот Херн Хил во јужен Лондон, каде Вигинс ја започнал својата кариера во велодромскиот велосипедизам на возраст од 12 години.

Мајката на Вигинс Линда, била секретарка во училиште во Северен Лондон, кое Бредли го посетувал. Тој имал помлад полубрат Рајан.[4] Тој започнал да вози на Велодромот Херн Хил во јужен Лондон на возраст од 12 години и го претставувал лондонскиот округ Кемден на Лондонските младински игри како младинец. Во 2010, бил примен во холот на славните на Лондонските младински игри.[7][8]

Кариера [уреди]

Рани години [уреди]

Во 1997, Вигинс го направил својот голем пробив, освојувајќи ја титулата светски јуниорски првак во индивидуален пласман во Куба на возраст од 17.[9][10] На Комонвелтските игри 1998 во Куала Лумпур го освоил сребрениот медал во екипен пласман, натпреварувајќи се за Англија.[11] На 20 години, Вигинс го освоил бронзениот медал за Британија во екипен пласман на Летните олимписки игри 2000 во Сиднеј.[12] Во 2001, потпишал за британската професионална друмска екипа Линда Мекартни Рејсинг Тим, пред да се распушти на почетокот на 2001.[13] Тој му се придружил на Франсе де Жу во 2002, за потоа да се пресели во Кредит Агрикол во 2004. Во текот на 2003, Вигинс бил подучуван од Крис Бордмен; бил гледан како негов наследник.[14] На Летните олимписки игри 2004 во Атина, Вигинс станал првиот британски спортист во последните 40 години, кој успеал да освои три медали на едни Игри, последниот бил Мери Ранд на Летната олимпијада во 1964 во Токио. Тој освоил злато во индивидуална потера, сребро во екипна и бронза во медисон со неговиот партнер Роб Хејлс.[15]

На Вигинс му била доделена титулата OBE во 2005 за заслугите во спортот.[13] На почетокот на 2005, изразил желба да учествува во друмскиот велосипедизам.[16] Тој се приклучил на Кофидис во 2006 и возел по првпат на Тур де Франс.

2007 [уреди]

Вигинс завршил четврти на прологот на Тур де Франс 2007 во Лондон

Повторно се вратил на велодромите за трката Манчестер од Светскиот куп UCI и светските првенства во 2007, победувајќи во индивидуален и екипен пласман. Во друмскиот велосипедизам, пак, го освоил прологот на Критериум ду Дофине Либере 2007. Тој возел за Кофидис на Тур де Франс 2007 и завршил четврти на прологот во Лондон. Ја освоил наградата за борбеност на шестата етапа по долгото соло бегство, на 40-годишнината од смртта на британскиот возач Том Симпсон на Тур де Франс 1967 и роденденот на неговата жена Кетрин. Кофидис се откажал, откако Кристијан Морени бил позитивен на допинг тестот и Вигинс и неговите колеги биле одведени од Тур со полиција.[17] Во случајот со Морени и позитивниот тест на водачот на трката Александар Винокуров, Вигинс прозборел против допингуваните на Тур,[18] и го фрлил неговиот дрес на Кофидис, изјавувајќи дека никогаш повторно нема да вози за таа екипа.[19]

2008 [уреди]

Вигинс и Марк Кевендиш на нивниот пат кон станувањето светски медисон прваци 2008 во Манчестер

Во 2008 потпишал со Тим Хај Роад, екипата подоцна позната како ХТЦ-Хајроад. На Светското велодромско првенство во Манчестер, тој освоил три златни медали: индивидуален пласман, екипен пласман и медисон.

На Летните олимписки игри 2008 повторно го освоил индивидуалниот пласман, прв возач кој успеал да го одбрани насловот на Олимпијадата. На 17 август бил член од олимпискиот тим за екипен пласман, кој го поставил новиот светски рекорд со 3:55:202, победувајќи ја Русија во меѓусебната борба.[20] Следниот ден, екипата го освоила златото со светски рекорд од 3:53:314, победувајќи ја Данска за 6,7 секунди.[21] Вигинс заедно со Марк Кевендиш во дисциплината медисон завршил на деветтото место.[22]

Во октомври 2008 ја објавил неговата автобиографија, Во потрага по славата[23] и се приклучил на екипата Гармин-Слипстрим за сезоната 2009.[24]

На 14 декември 2008, Вигинс бил деветти на изборот од ББС за спортисти на годината со 5.633 гласови.[25] На 31 декември Вигинс бил назначен за Командант на Редот на Британската империја (CBE).[26]

2009 [уреди]

Бредли Вигинс на Тур де Франс 2009, возејќи за Гармин-Транзишанс

По завршувањето на 71. место на Џиро д’Италиа 2009, каде исто така бил втор на последната етапа, Вигинс пристигнал на Тур де Франс 2009 притоа губејќи шест килограми.[27][28] Тој бил трет на воведниот хронометар во Монако и му помогнал на Гармин за второто место на екипниот хронометар, и покрај губитокот на четири возачи. На првата планинска завршница Вигинс завршил 12., а на петтото место во генералниот пласман влегол во втората недела, имал највисок пласман во втората недела од некој британски возачи, од Роберт Милар. На втората планинска завршница, Вигинс завршил петти, притоа поместувајќи се на третото место во генералниот пласман. Тој бил нападнат од браќата Шлек на етапата 17 и паднал на шестото место, но се поместил на четвртото место на хронометарот на етапата 18. На етапата20, Вигинс завршил десетти и ја задржал неговата позиција со три секунди пред Френк Шлек. Тој ја држел таа позиција до последната етапа, изедначувајќи го најдобриот пласман од некој британски возач на Тур на Роберт Милар.[29]

Вигинс го освоил националното британско хронометарско првенство во септември 2009.[30]

Во октомври 2009 го освоил Хералд Сан Тур, откако му помогнале колегите на трката. Тој водел по освојувањето на хронометарот на етапата 5 со 14 секунди предност пред колегата Свен Тафт.

Вигинс потпишал договор за Гармин-Слипстрим во 2010, но по многу шпекулации во декември 2009 било објавено дека заминува оттаму и дека се придружува на Тим Скај, потпишувајќи четиригодишен договор со новата британска екипа.[31]

2010 [уреди]

Вигинс на воведниот хронометар на Џиро д’Италиа 2010, возејќи ја првата сезона за Тим Скај

Вигинс ја започнал 2010 како екипен водач по првпат. Тој бил дел од составот, која го освоил екипниот хронометар на етапата 1 на Трката околу Катар. На 10 мај тој ја освоил својата прва голема победа во годината, на воведниот хронометар[32] на Џиро д’Италиа, со што го презел и водството во генералниот пласман и розовата маичка. Тоа било неговата прва победа на Гранд Тур. Ја загубил маичката на етапата 2 од Кедел Еванс, откако следел пад пред крајот на етапата.[33] Загубил уште време низ понатамошните етапи на Џиро, но го повратил загубеното на етапата 11, на која завршил четврти. Но неговото темпо опаднало кон крајот на трката и загубил доста време на последните етапи со што на крајот завршил 40. место.

Вигинс влегол на Тур де Франс со високи очекувања по неговото 4. место претходната година. Меѓутоа, неговиот Тур започнал разочарувачки, кога завршил дури на 77. место на воведниот пролог, откако раната почетна позиција го изложила на лоши услови.[34] Вигинс завршил осми на етапата 3, бидејќи на калдрмата отпаднале многу фаворити.[35] Меѓутоа, на етапата 8 (првата планинска завршница на Тур), Вигинс успеал да дојде само до 19. место, со што загубил 1 минута и 45 секунди од етапниот победник Енди Шлек.[36] Вигинс загубил уште повеќе време следниот ден, на етапата 9, кога дошол 30. (губејќи 4 минути и 55 секунди од главните конкуренти),[37] што ги уништило шансите за влез во првите 10. На крај завршил на 24. позиција, 39 минути и 7 секунди зад победникот Енди Шлек и 7 места зад неговиот колега Томас Лефквист. Подоцна, Контадор бил пронајден виновен за користење допинг и титулата победникот на Тур де Франс 2010 прешла во рацете на второпласираниот Енди Шлек.[38]

Вигинс останал британски национален хронометарски првак.[39]

2011 [уреди]

Вигинс повторно бил водач на екипата на Скај во 2011. Тој се определил да не настапи на Џиро д’Италиа 2011 и да настапува наместо тоа на пократки трки и класици, пред да замине на висински тренинзи да ги подобри неговите вештини за искачување за Тур де Франс.[40] Вигинс завршил 3. во крајниот пласман на Париз-Ница 2011 откако завршил втор на етапата 6.[41] Во март завршил втор на хронометарот на етапата 3 на Критериум Интернационал 2011.

Вигинс ја остварил својата најголема друмска победа на Критериум ду Дофине 2011

Вигинс победил на хронометар на етапата 4 на Трката околу Баварија и ја завршил трката на 14. место во крајниот пласман (и помагајќи му на колегата Герант Томас да победи на трката),[42] пред да се упати на висинските тренинзи за подготовка на Тур де Франс. Го преземал водството во генералниот пласман на Критериум ду Дофине 2011 откако завршил втор на хронометарот на етапата 3.[43] На последните три планински етапи Вигинс успеал да го задржи водството пред второпласираниот Кедел Еванс и да победи во Дофине, негова најголема победа во друмскиот велосипедизам.[44] На 26 јуни, Вигинс го освоил британското национално друмско првенство,[45] негова последна трка пред Тур де Франс. На 8 јули, го напуштил Тур де франс на етапата 7 поради скршена клучна коска.[46]

Откако се опоравил од неговите повреди било потврдено од Тим Скај, дека Вигинс ќе вози на Вуелта а Еспања 2011 по првпат,[47] како и на светските хронометарски првенства. Вигинс исто така потврдил дека ќе вози на Тур де Франс 2012, и покрај тоа што Олимпијадата во Лондон е набрзо и Вуелта/хронометарските првенства биле гледани како подготовка за 2012.[48]

Вигинс имал тежок почеток на Вуелта, бидејќи Скај задоцниле 42 секунди по воведниот екипен хронометар.[49] Меѓутоа, силната прва недела го довела Вигинс назад во игра, стигнувајќи до 19. место во генералниот пласман по етапата 8.[50] На етапата 9, Вигинс и колегата Крис Фрум нападнале на последното искачување и завршиле 4. и 5. соодветно и оствариле подобро време од Хоаким Родригез, Микеле Скарпони и другите ривали.[51] Етапата ги довела обата возача високо во пласманот и Вигинс се очекувало да го преземе водството на хронометарот следниот ден. Меѓутоа, Фрум направил целосно изненадување, завршувајќи втор на етапата, преземајќи ја црвената маичка за себе, додека Вигинс останал на третото место.[52] Вигинс ја преземал водечката маичка по денот за одмор. Откако загубил неколку секунди од Винченцо Нибали следните денови, на етапата 14 Вигинс и Фрум оствариле подобри времиња од повеќето од нивните ривали, додека Нибали загубил една минута.[53] Вигинс го загубил водството на Вуелта од Хуан Хосе Кобо на етапата 15, каде завршил 5. на искачувањето во Англиру.[54] По етапата Вигинс завршил 3. во генералниот пласман, додека Фрум бил втор. Вигинс завршил на крај на трето место, неговиот прв подиум на Гранд Тур.[55]

Вигинс во текот на Светските друмски првенства UCI 2011

Во септември, Вигинс завршил втор зад Тони Мартин на хронометарот на Светското првенство и го зел сребрениот медал.[56] Четири дена подоцна, Вигинс бил дел од екипата на Велика Британија, која го поставила Марк Кевендиш за победа на друмската трка.[57]

2012 [уреди]

Во 2012, фокусот на Вигинс останал на друмскиот велосипедизам. Индивидуалната потера повеќе не била олимписка дисциплина и во декември 2011, тренерот Род Елингворт изјавил за The Guardian, „Шансите за него за екипната потера се сега многу мали“.[58] Ја започнал неговата сезона 2012 со трето место на Волта ао Алгарве 2012, вклучувајќи ја победата на завршниот хронометар на трката, победувајќи го светскиот првак Тони Мартин за помалку од една секунда.[59] Исто така, Вигинс му помогнал на колегата Ричи Порт да ја освои трката во целост. Во март, Вигинс завршил втор зад возачот на Вакансолел-ДКМ Густав Ларсон на воведниот хронометар на Париз-Ница 2012, и покрај тоа што го поставил своето време во влажни услови. Следниот ден го преземал водството на трката, откако бил дел од бегството со 30 возачи и главната групата се поделила во повеќе групи. Ја одржал предноста до крајот на трката, победувајќи на последната етапа, хронометар на Кол д’Ез,[60] и покрај големиот предизвик од холандскиот возач Ливе Вестра, од екипата Вакансолел-ДКМ. Започнувајќи ја последната етапа од 9,6 километри со предност од шест секунди, Вигинс го надминал времето на Вестра за две секунди, со што ја освоил трката со осум секунди предност, станувајќи првиот британски возач, кој ја освоил трката по Том Симпсон во 1967.[61] Неговата последна етапна победа била доволна да му го донесе и бодовниот пласман, завршувајќи пред Алехандро Валверде.[62]

Семеен живот [уреди]

Се оженил со неговата сопруга Катерина во Манчестер, во ноември 2004 и има две деца, Бен и Изабела.[63] Семејството живее во Еклстон, во близина на велодромот во Манчестер, седиште на British Cycling и Team Sky.[64] Вигинс е поддржувач на фудбалскиот клуб Ливерпул и рагби клубот Виган Вориорс.[65]

Вигинс течно говори француски поради неговите учество во француските велосипедски екипи,[66] и живеел во Франција неколку години.[67][68][69] Вигинс е добро познат мод,[70][71] и поседува збирка на класични скутери и гитари од 1960-тите и 1970-тите.[72] Во април 2012 било објавено дека Вигинс ќе соработува со Фред Пери „на развој на автентична облека за велосипедистите“.[73]

Достигнувања [уреди]

Олимписки игри [уреди]

Летни олимписки игри 2000
Bronze medal olympic.svg Бронза - екипна потера
Летни олимписки игри 2004
Gold medal olympic.svg Злато - 4 км индивидуална потера
Silver medal olympic.svg Сребро - екипна потера
Bronze medal olympic.svg Бронза - медисон
Летни олимписки игри 2008
Gold medal olympic.svg Злато - 4 км индивидуална потера
Gold medal olympic.svg Злато - екипна потера
Летни олимписки игри 2012
Gold medal olympic.svg Злато - друмски хронометар

Светски првенства [уреди]

Светски јуниорски велодромски првенства UCI 1997
Gold medal blank.svg Злато - 2 км индивидуална потера
Светски велодромски првенства UCI 2000
Silver medal blank.svg Сребро - екипна потера
Светски велодромски првенства UCI 2001
Silver medal blank.svg Сребро - екипна потера
Светски велодромски првенства UCI 2002
Bronze medal blank.svg Бронза - екипна потера
Светски велодромски првенства UCI 2003
Gold medal blank.svg Злато - 4 км индивидуална потера
Silver medal blank.svg Сребро - екипна потера
Светски велодромски првенства UCI 2007
Gold medal blank.svg Злато - 4 км индивидуална потера
Gold medal blank.svg Злато - екипна потера
Светски велодромски првенства UCI 2008
Gold medal blank.svg Злато - 4 км индивидуална потера
Gold medal blank.svg Злато - екипна потера (светски рекорд)
Gold medal blank.svg Злато - медисон
Светски друмски првенства UCI 2011
Silver medal blank.svg Сребро - индивидуален хронометар

Игри на Комонвелтот [уреди]

Игри на Комонвелтот 2002
Silver medal blank.svg Сребро - 4 км индивидуална потера
Silver medal blank.svg Сребро - екипна потера
Игри на Комонвелтот 1998
Silver medal blank.svg Сребро - екипна потера

Професионален велосипедизам [уреди]

2003
1. Етапа 1 индивидуален хронометар (ITT) Тур де л’Авенир
1. Шест дена Гент
2005
1. Етапа 2 (ITT) Сиркут де Лорен
1. Етапа 8 Тур де л’Авенир
2007
1. Пролог Критериум ду Дофине Либере
1. Етапа 1 (ITT) Четири дена Денкерк
1. Етапа 4 (ITT) Трка околу Виена
1. Дуо Норман
Награда за борбеност Jersey red number.svg Етапа 6 Тур де Франс
2009
1. MaillotReinoUnido.PNG Британски хронометарски првак
1. Краен пласман Хералд Сан Тур
1. Етапа 5 (ITT)
1. Етапа 1 (TTT) Трка околу Катар
1. Етапа 3b (ITT) Три дена Де Пане
1. Трофеј Бомон
4. Краен пласман Тур де Франс
2010
1. MaillotReinoUnido.PNG Британски хронометарски првак
1. Етапа 1 екипен хронометар (TTT) Трка околу Катар
1. Етапа 1 (ITT) Џиро д’Италиа
Ја носел розовата маичка Jersey pink.svg на првата етапа
2011
1. MaillotReinoUnido.PNG Британски друмски првак
1. Краен пласман Jersey yellow-bluebar.svg Критериум ду Дофине
1. Етапа 4 Трка околу Баварија
2. Silver medal blank.svg Светско друмско првенство - Машки хронометар
3. Краен пласман Париз-Ница
3. Краен пласман Вуелта а Еспања
Ја носел црвената маичка golden jersey на етапите 11-15
2012
1. Краен пласман yellow jersey Тур де Франс
1. Етапа 9 ITT
1. Етапа 19 ITT
1. Краен пласман Jersey yellow.svg Париз-Ница
1. Jersey green.svg Бодовен пласман
1. Етапа 8 (ITT)
1. Краен пласман Jersey yellow.svg Тур де Романди
1. Етапа 1
1. Етапа 5 (ITT)
1. Краен пласман Jersey yellow-bluebar.svg Критериум ду Дофине
1. Етапа 4 (ITT)
3. Краен пласман Волта ао Алгарве
1. Етапа 5 (ITT)
1. Gold medal olympic.svg Олимписки хронометар за мажи
2013
5. Краен пласман Џиро дел Трентино
1. Етапа 1b (ТТТ)
5. Краен пласман Волта а Каталуња
1. Етапа 2 (ТТТ) Џиро д’Италија

Распоред на генералните пласман на Гранд Тур [уреди]

Гранд Тур 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012
Pink jersey Џиро 123 - - 134 71 40 - -
Yellow jersey Тур - 124 СО - 4 24 СО 1
golden jersey Вуелта - - - - - - 3

СО = се откажал

Светски рекорди и други достигнувања [уреди]

Вигинс на церемонијата на отворање на Летните олимписки игри 2012
Светски рекорд
  • 4000 м Екипна потера, 3:55:202, (како дел од репрезентацијата на Велика Британија), Пекинг, Кина, 2008
  • 4000 м Екипна потера, 3:53:314, (како дел од репрезентацијата на Велика Британија), Пекинг, Кина, 2008
Достигнувања
  • Најмногу освоени олимписки медали од некој британски олимпиец, заедно со Крис Хој со седум медали, надминувајќи го Стив Редгрејв со шест медали.
  • 93. најуспешен олимпиец на сите времиња.
  • Единствен велосипедист кој победил на Тур де Франс и освоил олимписки златен медал во иста година - го постигнал овој успех во 2012.[74]
  • Прв британски победник на Тур де Франс.
Хол на славните
  • Лондонски младински игри
  • Член на хол на славните (Класа 2010)[75]

Цитати [уреди]

  • „Повеќето беа толку пијани за да ме забележат“. На неговите експерименти за тренинзи во ноќните часови како дел од подготовките за Тур де Франс.[76]
  • „Убаво е да бидете забележани за постигнување нешто значајно во животот, наместо трошење на седум недели од животот во куќа на телевизија, како дел од телевизиско шоу со други учесници“. За телевизиската програма, Големиот брат, по завршувањето на четвртото место во прологот на Тур де Франс.[77]
  • „Кога ќе погледнам назад во сезоната и ќе видам што се случуваше, мислам дека сум среќен, но кога ќе завршиш трет, не си победил, а за жал ние живееме за победи“. За постигнатото трето место на Вуелта а Еспања 2011.[78]

Наводи [уреди]

  1. ↑ „Биографија на спортист - Вигинс Бредли“. Официјална страница за Олимпијадата во Пекинг. http://results.beijing2008.cn/WRM/ENG/BIO/Athlete/8/225168.shtml. 
  2. ↑ „Профил на Бредли Вигинс“. TeamSky.com. http://www.teamsky.com/profile/0,27291,17543_5771661,00.html. проверено на 3 август 2012. 
  3. ↑ „London 2012 Olympic champion Bradley Wiggins on his cycling gold medal“, „The Telegraph“, 2 август 2012.
  4. ↑ 4,0 4,1 „Момчето кое стана двоен олимписки првак“. London Evening Standard. 15 јуни 2012
  5. ↑ Marks, Kathy. „Australian relatives of Bradley Wiggins’s estranged father Gary launch campaign to solve mystery of his violent death“, 24 јули 2012 (проверено на 2012-08-25).
  6. ↑ White, Jim. „Bradley Wiggins: The hero who did it without his dad“, 23 јули 2012 (проверено на 24 август 2012).
  7. ↑ Вигинс, Бредли. „Спорт блог: Гледајќи од Херн Хил, можам да видам дека иднината е јасна“, Guardian Unlimited, 8 април 2007 (проверено на 26 април 2010).
  8. ↑ „Спортските ѕвезди слават за Лондонските младински игри“, Сектор за култура, медиуми и спорт (проверено на 19 март 2012).
  9. ↑ „British Cycling profile“. British Cycling. септември 2012. http://www.britishcycling.org.uk/gbcyclingteam/bio/24. проверено на 29 ноември 2012. 
  10. ↑ „Bradley Wiggins: 12 career highlights“. „Telegraph“. Telegraph Media Group. 2 август 2012. http://www.telegraph.co.uk/sport/othersports/cycling/tour-de-france/9444680/Bradley-Wiggins-12-career-highlights.html. проверено на 14 декември 2012. 
  11. ↑ „1998 Commonwealth Games Track Results“. „Cyclingnews.com“. Future Media Publishing. септември 1998. http://autobus.cyclingnews.com/results/1998/sep98/cgtrack.html. проверено на 20 декември 2012. 
  12. ↑ „2000 Sydney Results“ (PDF). LA84 Foundation. http://www.la84foundation.org/6oic/OfficialReports/2000/Masters/ct/CTresults.pdf. проверено на 24 октомври 2012. 
  13. ↑ 13,0 13,1 „Wiggins wheels his way to history“, BBC SPORT, 31 декември 2004.
  14. ↑ „Boardman the big wheel still has role“, 31 јули 2003 (проверено на 25 јули 2012).
  15. ↑ „Вигинс освои и трет медал“, „BBC Sport“, BBC, 25 август 2004 (проверено на 25 јули 2012).
  16. ↑ Gallagher, Brendan. „Cycling jester takes to the road“.
  17. ↑ „Екипата Кофидис на Вигинс надвор од Тур“, „BBC Sport“, BBC, 25 јули 2007.
  18. ↑ Фергусон, Питер (27 јули 2007). „Wiggins: I felt like smacking Moreni over that failed test“. „Daily Mail“. Associated Newspapers Ltd. http://www.dailymail.co.uk/sport/othersports/article-471383/Wiggins-I-felt-like-smacking-Moreni-failed-test.html. 
  19. ↑ „Wiggins makes strong anti-doping statement in Guardian blog“. VeloNation. 13 јули 2012. http://www.velonation.com/News/ID/12382/Wiggins-makes-strong-anti-doping-statement-in-Guardian-blog.aspx. проверено на 16 јули 2012. 
  20. ↑ „Велика Британија постави нов рекорд во екипен пласман“, BBC Sport, 17 август 2008.
  21. ↑ „Велика Британија до злато во екипниот пласман“, BBC Sport, 18 август 2008.
  22. ↑ „Официјални резултати“. Пекинг 2008. 20 јули 2009. http://results.beijing2008.cn/WRM/ENG/INF/CT/C73H/CTM409100.shtml#CTM409101. 
  23. ↑ „In Pursuit of Glory“. Orion Books. http://www.orionbooks.co.uk/HB-43193/In-Pursuit-of-Glory.htm. 
  24. ↑ „Бредли Вигинс ќе се придружи на Гармин“. Cycling Weekly. http://www.cyclingweekly.co.uk/news/Bradley_Wiggins_set_to_join_GarminChipotle_article_266739.html. 
  25. ↑ „Спортисти на годината – Целосни резултати“. Cycling Weekly. 2008-12-15. http://www.cyclingweekly.co.uk/news/Sports_personality_the_full_results_article_273946.html. 
  26. ↑ London Gazette: (Supplement) no. 58929, p. 8, 31 December 2008.
  27. ↑ „Вигинс останува со лидерите на Тур де Франс“. Cycling Weekly. 12 јули 2009. http://www.cyclingweekly.co.uk/news/latest/382663/wiggins-stays-with-leaders-in-tour-de-france.html. 
  28. ↑ Macur, Juliet. „Wiggins Erases the Bitterness of 2007 Tour“, New York Times, 15 July 2009 (проверено на 26 април 2010).
  29. ↑ Роберт Милар бил четврти во 1984
  30. ↑ „Вигинс и Пули ги земаа британските првенства“. Cycling Weekly. 2009-09-06. http://www.cyclingweekly.co.uk/news/latest/395970/wiggins-and-pooley-take-british-tt-champs-titles.html. 
  31. ↑ Вилијам Фотерингем. „Бредли Вигинс му се придружува на Тим Скај на четири години“, The Guardian, 2009-12-10.
  32. ↑ http://velonews.competitor.com/?p=114776
  33. ↑ http://velonews.competitor.com/?p=114784
  34. ↑ http://www.cyclingweekly.co.uk/news/latest/475500/team-sky-s-decision-to-put-wiggins-off-early-back-fires.html 15-07-2011 10:29 UTC
  35. ↑ http://www.bikeworldnews.com/2010/07/06/2010-tour-de-france-stage-3-results/ 15-07-2011 10:31 UTC
  36. ↑ http://www.bikeworldnews.com/2010/07/11/2010-tour-de-france-stage-8-results/ 15-07-2011 10:33 UTC
  37. ↑ http://www.roadcycling.com/articles/2010-Tour-de-France-Results---Stage-9_003716.shtml 15-07-2011 10:52 UTC
  38. ↑ http://velonews.competitor.com/2010/07/news/2010-tour-de-france-stage-20-results_123035#gc 15-07-2011 10:53 UTC
  39. ↑ http://www.bikeradar.com/news/article/wiggins-and-pooley-win-british-time-trial-championships-27634/ 15-07-2011 10:34 UTC
  40. ↑ „Бредли Вигинс планира нова структура за сезоната 2011 за подготовка на Тур де Франс“. Velonation.com. 2010-11-04. http://www.velonation.com/News/ID/6262/Bradley-Wiggins-plans-new-structure-to-2011-season-in-preparing-for-Tour-de-France.aspx. проверено на 2012-07-09. 
  41. ↑ „Бредли Вигинс заврши трет на трката Париз-Ница“, BBC News, 2011-03-13 (проверено на 2012-07-09).
  42. ↑ Најџел Вин. „Герант Томас победи на Трката околу Баварија“. Cycling Weekly. http://www.cyclingweekly.co.uk/news/latest/527271/thomas-wins-bayern-rundfahrt-overall.html. проверено на 2012-07-09. 
  43. ↑ „Бредли Вигинс ја зел жолтата маичка на Критериум ду Дофине“, BBC News, 2011-06-08 (проверено на 2012-07-09).
  44. ↑ Холден, Кит. „Велосипедизам: Вигинс стави печат на триумфот во Дофине“, The Independent (проверено на 2012-07-09).
  45. ↑ Thomas, Kennaugh and Stannard all in the mix (2011-06-26). „27-6-2011 09:00 BST“. Skysports.com. http://www.skysports.com/story/0,19528,15264_7006262,00.html. проверено на 2012-07-09. 
  46. ↑ „Тур де Франс: Вигинс несреќно се откажува, Кевендиш освои етапа“, BBC Sport, 8 јули 2011 (проверено на 9 јули 2011).
  47. ↑ „Wiggins raring to go“. Тим Скај. http://www.teamsky.com/article/0,27290,17546_7063928,00.html. проверено на 2012-07-09. 
  48. ↑ Холден, Кит. „Велосипедизам: Вигинс го става Тур пред олимписките надежи“, The Independent (проверено на 2012-07-09).
  49. ↑ „Sky struggle in first Spain stage“, „BBC News“, 20 август 2011.
  50. ↑ „Резултати од Вуелта а Еспања - Етапа8“. RoadCycling.com. http://www.roadcycling.com/articles/2011-Vuelta-a-Espana-Results---Stage-8_004566.shtml. проверено на 2012-07-09. 
  51. ↑ „Pro Cycling News“. Daily Peloton. 2011-08-28. http://www.dailypeloton.com/displayarticle.asp?pk=19257. проверено на 2012-07-09. 
  52. ↑ Феликс Лав. „Vuelta a España – Moncoutie on song as Wiggins takes red – Yahoo! Eurosport“. Uk.eurosport.yahoo.com. http://uk.eurosport.yahoo.com/29082011/58/vuelta-espa-froome-red-martin-takes-itt.html. проверено на 2012-07-09. 
  53. ↑ Vuelta-a-Espana-stage-14-Bradley-Wiggins-tightens-grip-on-overall-lead-after-Rein-Taaramae-wins-on-mountain-top
  54. ↑ Фотерингем, Вилијам. „Бредли Вигинс од Тим Скај го загубил водството на етапата 15 на Вуелта а Еспања“, „The Guardian“, 4 септември 2011.
  55. ↑ Ник Бул. „Фрум и Вигинс завршија на подиум на Вуелта“. Cycling Weekly. http://www.cyclingweekly.co.uk/news/latest/530034/froome-and-wiggins-finish-on-vuelta-podium.html. проверено на 2012-07-09. 
  56. ↑ Ли Вокер. „Мартин го победи Вигинс за злато во индивидуалниот хронометар“. Eurosport. http://uk.eurosport.yahoo.com/21092011/58/martin-beats-wiggins-itt-gold.html. проверено на 2012-07-09. 
  57. ↑ Williams, Ollie. „World Road Cycling: Mark Cavendish and Britain win road race title“, BBC Sport, 25 September 2011 (проверено на 25 септември 2011).
  58. ↑ „Бредли Вигинс најверојатно нема да го брани златото во екипна потера во Лондон 2012“, „The Guardian“, 2 декември 2011.
  59. ↑ „Вигинс победи на хронометар, Порт го освои генералниот пласман“, „Yahoo! Eurosport“, TF1 Group, 19 февруари 2012 (проверено на 19 февруари 2012).
  60. ↑ „Бредли Вигинс победи на Париз-Ница“, „The Guardian“, Guardian Media Group, 11 март 2012 (проверено на 11 март 2012).
  61. ↑ „Вигинс е прв британски победник на Париз-Ница по 45 години“, „Google News“, Google Inc., 11 март 2012 (проверено на 11 март 2012).
  62. ↑ „Wiggins not so easy on Eze“, „Париз-Ница“, Amaury Sport Organisation, 11 март 2012 (проверено на 11 март 2012).
  63. ↑ Мајк Патенден. „Бредли Вигинс“, The Sunday Times, 2008-08-24 (проверено на 2009-07-26).
  64. ↑ „Bradley Wiggins: how the Olympic cycling champion beat his demons“, 18 јуни 2010 (проверено на 11 јули 2012).
  65. ↑ „Sam Tomkins column: Bradley Wiggins is a true Warrior! | Manchester Evening News“. menmedia.co.uk. http://menmedia.co.uk/manchestereveningnews/sport/rugby_league/s/1584425_sam-tomkins-column-bradley-wiggins-is-a-true-warrior. проверено на 27 јули 2012. 
  66. ↑ „Bradley Wiggins: What the French make of cycling hero“, „BBC News“, 20 July 2012 (проверено на 20 July 2012).
  67. ↑ Fotheringham, William. „Wiggins poised for triumph as French hail first British winner of the Tour“, 22 јули 2012 (проверено на 22 јули 2012).
  68. ↑ Schofield, Bradley. „Bradley Wiggins: What the French make of cycling hero“, „BBC News“, 20 јули 2012 (проверено на 22 јули 2012).
  69. ↑ Willsher, Kim. „Finally, the French warm to Bradley Wiggins, Le Gentleman“, 22 јули 2012 (проверено на 22 јули 2012).
  70. ↑ http://uk.eurosport.yahoo.com/blog/blazin-saddles/article/2742/wiggins-on-the-rise/
  71. ↑ Спек, Иван. „Stylish modfather Wiggins is on the trail of Olympic legend Steve Redgrave“, „Daily Mail“, 18 август 2008.
  72. ↑ Левис, Тим. „Моите опсесии: Бредли Вигинс“, „The Guardian“, 26 октомври 2008.
  73. ↑ http://www.fredperry.com/blog/post/2012/04/11/bradley-wiggins-for-fred-perry
  74. ↑ „Бредли Вигинс станал првиот велосипедист, кој освоил олимписки златен медал и победил на Тур де Франс во иста година“, „Daily Record“, 1 август 2012 (проверено на 2 август 2012).
  75. ↑ „Спортските ѕвезди ги слават Лондонските младински игри“, Сектор за култура, медиуми и спорт (проверено на 19 март 2012).
  76. ↑ „Цитати на неделата“, BBC News, 2007-07-17.
  77. ↑ „Забава и игри: Цитати на неделата“, BBC News, 17 јули 2007.
  78. ↑ „Крис Фрум од Британија го зазема второто место зад Хуан Хосе Кобо, кој победи на Вуелта“, „BBC News“, 11 септември 2011.

Надворешни врски [уреди]

Search Wikimedia Commons Заедничката Ризница има податотеки поврзани со:
„Бредли Вигинс“
Спортски позиции
Претходник
Герант Томас		 Британски национален друмски првак
2011		 Наследник
Ијан Станард
Претходник
Мајкл Хатчинсон		 Британски национален хронометарски првак
2009, 2010		 Наследник
Алекс Даусет
1992: Индураин  · 1993: Индураин  · 1994: Ромингер  · 1995: Жалабер  · 1996: Музеув  · 1997: Улрих  · 1998: Пантани  · 1999: Армстронг  · 2000: Армстронг  · 2001: Армстронг  · 2002: Чиполини  · 2003: Армстронг  · 2004: Армстронг  · 2005: Бонен  · 2006: Бетини  · 2007: Контадор  · 2008: Контадор  · 2009: Контадор  · 2010: Канчелара  · 2011: Жилбер  · 2012: Вигинс
Возачи на Тим Скај

Бернхард Ајзел  · Едвалд Боасон Хаген  · Ијан Босвел  · Бредли Вигинс  · Џо Домбровски  · Џош Едмондсон  · Серхио Енао  · Хавиер Зандио  · Дарио Каталдо  · Питер Кено  · Васил Кириенка  · Кристијан Кнес  · Давид Лопез  · Дени Пејт  · Ричи Порт  · Салваторе Пучо  · Габриел Раш  · Лук Роу  · Кристофер Сатон  · Бен Свифт  · Констанцин Сивцов  · Ијан Станард  · Џонатан Тирнан-Лок  · Герант Томас  · Ригоберто Уран  · Крис Фрум  · Метју Хејман  · Менаџер: Дејв Брејлсфорд
Нормативна контрола
Преземено од „http://mk.wikipedia.org/w/index.php?title=Бредли_Вигинс&oldid=3087836“