Бергамот
| Бергамот | |
|---|---|
 |
|
| Научна класификација | |
| Царство: | Растенија |
| Нерангирано: | Скриеносеменици |
| Нерангирано: | Евдикоти |
| Нерангирано: | Розиди |
| Ред: | Сапуновидни |
| Фамилија: | Седевчиња |
| Род: | Цитрус |
| Вид: | Бергамот |
| Биномен назив | |
| Citrus bergamia (Risso) Wright & Arn. [1] |
|
Бергамот или бергамот-портокал (Citrus aurantium subsp. bergamia) е мал агрум со приближно крушест облик. Ова овошје за прв пат е добиено во Италија, со вкрстување на крушест лимон и горчлив портокал или грејпрфут[се бара извор]. Расте на мали дрва со исто име.
Овошјето главно се одгледува на јонскиот крајбрежен регион во покраината Калабрија, дотолку што претставува симбол на целиот регион и градот. Тој обем и квалитет не може да се добие никаде на друго место во светот; се одгледува и на Брегот на Слоновата Коска, Аргентина и Бразил но добиениот квалитет на есенција не може да се спореди со оној од Реџо Калабрија заради тамошните аргилитни, варовни и алувијални наслаги.
Овошјето е кисело, а од неговата ароматична кора се добива етерично масло кое се користи во Ерл Греј чајот, кај парфемите, за слатки и ароматерапијата за лекување на депресија. Се користи и за полесно варење. Бергамотот е и состојка на првата колонска вода направена во Германија во XVII век.
Најмалку еден италијански производител прави мармалад чија главна состојка е бергамот. Во Грција од него се прави слатко.
Бергамот-портокалот нема сродна врска со истоимената билка.
Маслото има некои негативни ефекти како осетливост на светлина (заради хемикалијата бергаптен) и спречување на желудечна апсорпција на калииум во организмот. [2], [3]
