Бег

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај

Бег е турска воена титула со ранг на полковник.

Беговите во Отоманската империја претставувале лидери односно управители на определен регион, провинција или вилает со кои владееле. Неговите територии се нарекувале бејлик или беговина кое одговара на емиратство или кнежество.

Историски во почетокот првите три владетели на империјата имале титула на бегови, а не на султани. Прв кој ја добил титулата султан бил Мурат I во 1383 година. Од тој период титулата бег започнала да се користи за гувернаторите на провинциите или вилаетите. Важните османлиски провинции имале своја автономија. Градовите како Бурса и Едрене ималевчадетел со титула бег, а подоцна оваа титула ја имал и владетелот на Тунис. Подоцна, во 19 век оваа титула била редуцирана како почесен назив, слично како титулите Сер во Англија или Господин во Македонија.