Артикулација (фонологија)
 |
Оваа статија не наведува никакви извори. (октомври 2009) Ве молиме помогнете со тоа што ќе додадете наводи до веродостојни извори. Непроверливата содржина може да биде изменета или отстранета. |
Во фонологијата, артикулацијата означува како јазикот, усните, вилиците и другите говорни органи се инволвирани во процесот на правење на гласовите. Најчесто самиот овој концепт се користи само за согласките. За едно место на формирање на гласот може да има неколку начини на формирање на гласот и поради тоа има повеќе хоморгански согласки.
Еден параметар на начинот на артикулација е структурата, односно колку блиску говорните органи се во сооднос еден со друг. Други параметри се на пример инволвирање на гласовите „ар“ и фрикатите. Често и насализацијата е вклучена, но некои лингвисти како Питер Ледфогд не ја вклучуваат неа.
[уреди] Структура
Спрема структурата, гласовите можат да се поделат како допирачки согласки (тотално блокирање на воздухот) , фрикативни согласки (делумно допирање на воздухот) и самогласки (слободен проток на воздух).
 |
Оваа статија за лингвистика е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите. |
