Антитело

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај

Антителата (или имуноглобулини) се серумски гликобелковинии т.е. белковини кои се образуваат по навлегувањето на антиген во организмот и можат посебно да се поврзуваат со него.

Тие се специфични бидејќи препознаваат само одреден антиген, и таа реакција на сврзување на антиген со антитело е наречена антиген-антитело реакција. При оваа реакција опасниот антиген се уништува, а човечкиот организам долго време е заштитен.

Антителата припаѓаат на гама глобулините. Тие се создаваат и секретират од активираните B-лимфоцити - плазмоцити кои даваат одговор на антигенски стимул. Се содржат во крвниот серум, во лимфата, во минимални количини во меѓуклеточните простори или урината. Се наоѓаат и на површината на циркулирачките В-лимфоцити.

Класи[уреди]

Има 5 класи на имуноглобулини (Ig) - IgA, IgD, IgE, IgG и IgM.

Изотипови на антитела кај цицачите
Име Типови Опис Комплекси на антитела
IgA 2 Го има на слузници, како црева, респираторен тракт и урогенитален тракт, и ја спречува колонизацијата на патогени.[1] Исто така го има и во плунката, солзите и мајчиното млеко. Some antibodies form complexes that bind to multiple antigen molecules.
IgD 1 Антигенски рецептор на Б клетки кои не биле изложени на антигени.[2] Ги активира базофилите и маст клетките да произведуваат антимикробни фактори.[3]
IgE 1 Се врзува со алергени и предизвикува ослободување на хистамин од маст клетките и базофилите. Исто така штити од паразитски црви.[4]
IgG 4 Со неговите четири форми, го обезбедува најголемиот дел од имунитетот посредуван од антитела против патогени.[4] Претставува единствено антитело кое може да ја премине плацентата и да обезбеди пасивен имунитет на фетусот.
IgM 1 На површината на Б клетките се наоѓа како мономер и во неговата секретирана форма како пентамер. Ги елиминира патогените во раните фази на имунитетот посредуван од Б клетките пред да се достигнат поголеми количини на IgG.[4][2]

Типови и реакции[уреди]

  • Антитоксини - неутрализираат отрови на инфективни агенси;
  • Аглутини - предизвикуваат аглутинација (слепување) на туѓи клетки;
  • Опсонини - ги прават инфективните агенси почувствителни на фагоцитоза;
  • Лизини - ги отстрануваат инфективните агенси по пат на растворање (лизија);
  • Преципини - преципитират (таложат) туѓи материи.



Наводи[уреди]

  1. Underdown B, Schiff J (1986). „Immunoglobulin A: strategic defense initiative at the mucosal surface“. „Annu Rev Immunol“ 4 (1): 389–417. doi:10.1146/annurev.iy.04.040186.002133. PMID 3518747. 
  2. 2,0 2,1 Geisberger R, Lamers M, Achatz G (2006). „The riddle of the dual expression of IgM and IgD“. „Immunology“ 118 (4): 889–898. doi:10.1111/j.1365-2567.2006.02386.x. PMID 16895553. 
  3. Chen K, Xu W, Wilson M, He B, Miller NW, Bengtén E, Edholm ES, Santini PA, Rath P, Chiu A, Cattalini M, Litzman J, B Bussel J, Huang B, Meini A, Riesbeck K, Cunningham-Rundles C, Plebani A, Cerutti A (2009). „Immunoglobulin D enhances immune surveillance by activating antimicrobial, proinflammatory and B cell-stimulating programs in basophils“. „Nature Immunology“ 10 (8): 889–898. doi:10.1038/ni.1748. PMID 19561614. 
  4. 4,0 4,1 4,2 Pier GB, Lyczak JB, Wetzler LM (2004). „Immunology, Infection, and Immunity“. ASM Press. ISBN 1-55581-246-5.