Алесандро Марчело

Од Википедија, слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Алесандро Марчело

Алесандро Марчело (итал. Alessandro Marcello, 24 август 1669 – 19 јуни 1747) бил италијански благородник, поет, философ, математичар и композитор.

Биографија[уреди]

Марчело одржувал концерти во родниот град, Венеција и бил современик и сограѓанин на Антонио Вивалди. Искомпонирал и објавил неколку збирки концерти, од кои шест поод заедничкиот наслов „Цитра“ (La Cetra), како и кантати, арии, канцонети и виолински сонати. Честопати делата ги објавувал под псевдонимот Етерио Стинфалико, под кој се водел како член во прочуената Аркадиска академија (Pontificia Accademia degli Arcadi). Починал во 1747 во Падова.

Брат му, Бенедето Марчело исто така бил композитор. Бенедето во 1728 вонзаконски се оженил со неговата ученичка по пеење Розана Скалфи, која подоцна станала самостоен композитор. По неговата смрт таа не можела да добие наследство, па затоа во 1742 покренала тужба против деверот Марчело.[1]

Дела[уреди]

Иако неговите дела денес се малку застапени на репертоарите, Марчело се смета за мошне квалитетен композитор. Збирката концерти „Цитра“ се смета за необична поради дувачките сола, концизноста и употребата на контрапункт во рамките на еден поширок вивалдиевски стил, а со тоа и последниот застапник на венецијанскиот барокен концерт.“

Веројатно најпознато негово дело е концертот за обоа, гудачки инструменти и генералбас (континуо). Јохан Себастијан Бах високо го ценел делото, и затоа го транскрибирал за чембало (BWV 974). Оттогаш се објавени разни преработки на овој концерт. Варијантата цо Ц-мол се смета за дело на брат му, Бенедето.

Наводи[уреди]

  • The Grove Concise Dictionary of Music, Oxford University Press, 1994

Надворешни врски[уреди]