Џамија Ѓул

Од Википедија, слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Џамија Гул
GülMosque20071011 04.jpg

Изглед на џамијата

Основни податоци
Место Истанбул, Турција
Координати 41°01′36″ СГШ 28°57′23″ ИГД / 
Религија ислам
Округ Фатих
Осветен VIII век
Архитектонски опис
Архитектонски тип џамија
Карактеристики
Минариња 1

Џамијата Ѓул (турски Gül Camii, во превод „џамија на розите“) е поранешна црква која била претворена во џамија и која наоѓа во Истанбул, Турција. Црквата била изградена во VIII век во времето на византискиот император Лав III. Црквата била претворена во џамија по падот на Константинопол.

Оваа градба е една од најважните византиски верски градби во Константинопол, која преживеала до денес. Сепак, нејзината посветеност и датумот на нејзината изградба се оспорувани. Според некои, станува збор за манастирот Свети Теодосиј (грчки: Μονή τής Άγιας Θεοδοσίας εν τοις Δεξιοκράτους), а според други пак за манастирот Христос Добротворецот (грчки: Μονή του Χριστού του Ευεργέτο)[1].

Заедно со џамија Ески Имарет и џамија Вефа Килисе, таа е една од најважните, во чија основа се наоѓа квадратен крст[2].

Историја[уреди]

На 19 јануари 729 г, уште на самиот почеток на иконоборските прогони, византискиот император Лав III Исавријанин наредил отстранување на сликата на Христос, кој која се наоѓала пред главната порта на Големата палата во Константинопол[3][4]. Додека еден од офицерите на императорот ја извршувал наредбата, група од жени се собрале за да го попречат тоа, а една од нив била калуѓерка по име Теодосија. Таа го затресила скалилото на кое бил качен офицерот, по кое тој паднал и починал а таа била погубена. По завршувањето на иконоборството, Теодосија била прогласена како маченик и светец и нејзиното тело било погребано во црквата Света Ефтимија ен ту Петрио[5]. Црквата била изградена од страна на императорот Василиј I кон крајот на IX век.

За последен пат, црквата се споменува на 28 мај 1453 г, кога последниот император Константин XI отишол да се помоли во неа, пред градот да биде заземан од страна на Отоманците. По доаѓањето на Османлиите, црквата била запоставена. Во 1490 година црквата била претворена во џамија[6]. Минарето било изградено во 1566 година, во времето на Селим II.[6] Помеѓу 1573 и 1578, за време на неговиот престој во Истанбул, германскиот проповедник Стефан Герлах ја посетил џамијата и ја идентификувал како Света Теодосија. Во XVII и XVIII век, објектот бил оштетен од земјотреси, и таа повторно била обновувана.

Наводи[уреди]

  1. Müller-Wiener (1977), p. 140.
  2. Schäfer (1973), стр. 67-69.
  3. Mamboury (1953), p. 299.
  4. Schäfer (1973), p. 82.
  5. Janin (1953), p. 151
  6. 6,0 6,1 Müller-Wiener (1977), стр. 143.

Надворешни врски[уреди]